Reacties

Seen at filmfestival Gent 2025. Unusual (plus) but too repetitive (minus), thereby missing several opportunities to liven up the meager plot. Is this really about a man afraid of becoming a father?? Besides our main protagonist, we see an unnamed man too many times walking through the same endless corridors, being a tediously boring element in de story, something that could have been worked out better and more productive.

Seen at Filmfestival Gent 2025. Not bad enough to run away from it and walk out halfway, but I did not understand much of it, especially as the synopsis talked about “(…) a bold satire on grief, repression and Thailand's political traumas.” Possibly I miss the necessary background info, given how many times I see that reviewers write about political history. And some talk about gender roles too, also something I cannot find reflected in this story. So, I’m at a loss what it was all about.

Hoofdpersonen zijn schattig en heel verschillend, wat zorgt dat je aandacht niet verslapt. Maar eigenlijk gebeurt er niet zoveel bijzonders. Alyssa heeft als hobby “problemen zoeken” aldus reisgenoot Medhi, terwijl omgekeerd zij hem ervan beschuldigt nooit keuzes te maken. Ik was verrast dat er geen seksuele spanning tussen hen is, en seks speelt ook geen rol in hun verhaal. Wel zijn er andere spanningen tussen hen vanuit hun avontuurlijke onderneming die heel fout had kunnen eindigen, maar ook veel verder kwam dan ooit verwacht. Kan er weinig aan toevoegen zonder alles te verklappen.

Gezien bij IFFR 2026: Onwetenschappelijk mengsel van restanten Manhattan project in Picui gebied tijdens WW II (atoombom), recent onderzoek met uranium als ingrediënt om gele-koorts-mug onschadelijk te maken, inwoners van Picui die restanten van WW II experimenten bewaarden, lokale mythen, en meer bouwstenen voor een kleurrijke plot. Experimenten gaan fout, leger komt erbij, lockdown en maanlanderpakken. Positief is dat we veel zien van de dorpelingen, minstens zoveel als van de wetenschappers. Alles bij elkaar mooi om naar te kijken, zolang je wetenschappelijke logica laat varen. Vrouwelijke wetenschapper doorbreekt alle protocollen, samen met een paar dorpelingen, en redt de wereld van de ondergang. Geweldig als film maar met wat schoolkennis natuurkunde zit je er toch niet lekker bij (punten verlies vanwege wrakke logica).

Gezien bij IFFR 2026. Inzichtelijke docu over opkomst van Putin. Actuele kwesties inbegrepen t/m annexatie van de Krim. Hoofdpersoon is niet zozeer Putin maar een jonge filmmaker, de “wizard”, een spindoctor die Putin begeleidt in de periode vanaf 1990. Geeft goed beeld hoe Putin is gekomen waar hij nu is. Film met looptijd 2 uur en 32 minuten had wel wat korter gekund maar was nergens vervelend.

Gezien bij IFFR 2026: Taiwan/Hongkong. Aanklacht tegen afvalrace op middelbare scholen voor beste universiteiten. Aantal studenten gebruikt nieuw medicijn, uit buitenland geïmporteerd, om prestaties te verbeteren. Zien daar geen fraude in, want is even oneerlijk als bijlessen ingehuurd door rijke ouders. Anonieme student dreigt met zelfmoord vlak voor het eindexamen en zet van alles in beweging. Spannend verhaal met onvoorspelbare en onverwachte afloop. Duidelijk herkenbare karakters bij schoolbestuur, docenten en leerlingen, goed uitgewerkt. Het is niet de eerste film die ik zie over de uitputtende afvalrace op scholen in oosterse landen (schijnt een structureel fenomeen te zijn, bijv ook in USA).

Gezien bij IFFR 2026. Letters D&S uit BDSM in zeer ongewone relatie van twee mannen die niets gemeenschappelijk hebben. Gelukkig geen enkele overeenkomst met 50 Shades Of Grey, of met enige van de SAW films. De S in BDSM staat hier niet voor sadisme maar voor submission. Interessante interactie met ouders van de Sub. Ongebruikelijk in alle opzichten, en loopt ook heel onverwacht af. Of het een getrouw beeld geeft van de sub-cultuur, weet ik niet.

Gezien op IFFR 2026. USA: Over man die hypotheek agent in gijzeling nam, en voor TV/radio en telefoon zijn situatie bepleit. Speelde in US in 1977. Laat diverse aspecten van de kwestie zien, allemaal van heel dichtbij, terwijl de zaak zich ontwikkelt vanaf moment van gijzeling. Belangrijke rol voor radio en TV.

Gezien op IFFR 2026. De film met titel "2 m2" gaat over een Belgische/Turkse begrafenisondernemer. Oppervlakte 2 m2 is wat iemand inneemt in een graf. Humor, bureaucratie, omgang met familieleden die het soms oneens zijn, en verschillen in cultuur en godsdienst. Keuzes wie in Belgie of Turkije begraven wil worden en bijbehorende generatiekloof.
Eeuwige rust is in België niet toegestaan. We zien hem brieven schrijven aan de minister om dit verbod op te heffen, maar kreeg nooit antwoord, terwijl de islam niet overweg kan met een graf dat na 10 of 20 jaar wordt geruimd.

SCORE 9/10. Gezien op IFFR 2026. Argentinie. Eigenlijk houd ik standaard niet van actiefilms, maar voor deze maak ik graag een uitzondering. Actuele kwesties, zoals wie de baas is in een narco wijk waar bendes de dienst uitmaken. Interessante Q&A na afloop met veel info hoe je een very-low-budget film maakt, en hoe je werkt in een wijk waar zelfs de politie niet in durft. De "single take" waar iedereen bewonderend over schrijft, was (gaf de regisseur zelf toe) niet een (1) enkele take, maar wel minder dan een handvol. Alles in dezelfde take zou de flow van het verhaal opbreken, aldus de regisseur.

Gezien bij IFFR 2026: Horror met romantiek. Twee verhaallijnen die elkaar dwars zitten, en niet beide kunnen kloppen. Te complex, mogelijk met opzet om assortiment speciale effecten te etaleren. Too much going on dus. Overdaad schaadt.

Seen at IFFR 2026: Promised a lot but I left the venue very disappointed. Colorfully and beautifully made but lacking any substance in the underlying story/stories (nested stories, be aware of the sudden yet illogical switches). Even the frame story was useless and did not deliver on its promises of highlighting a patriarchal society, necessity to produce an heir, husband neglect, gender roles, and (last but not least) leaving an attractive man in the vicinity of his wife for 100 days.
[Disclaimer: Though reasonably fluent in the English language, I must admit that I did not understand half of the dialog. I may have missed something important to explain the shallow story/stories. My bad.]

Seen at IFFR 2026: South-Korea. Excellent choreography, spectacular jumps and fights, but after all it is utterly useless and carried by a nonsensical story, lacking any morale or take-away message.

Gezien bij IFFR 2026: Spanje. Middelbaar-scholiere van 17 kondigt aan dat ze “geroepen is”, naar het klooster wil. Familie had heel andere plannen en denkt er gemengd over. Er is een prille relatie met een jongen; hebben “het” nog niet gedaan maar wel bijna (zusje betrapte hen). Diverse dialogen met diverse mensen, allemaal met andere meningen. Interessant om te volgen, want ze hebben allen wel iets zinvols te zeggen. Idem moeder-overste en medezusters.

Gezien bij IFFR 2026: Egypte. Jammer van het amateuristisch aandoende acteren en intonatie (leren ze dat op toneelschool daar?), want de inhoud was best vermakelijk en ook nog inhoudelijk relevant. De titel suggereert meteen al telefoonmenu’s, opgeblazen reparatie facturen en gebrekkige dienstverlening als onderwerp. Als bonus gaat het om gender rolverdeling (vrouw met beter pensioen dan man), omvangrijke familie, en omgang met scheidende buren. Onverwacht loopt het verhaal vredig af met verbeterde verstandhouding tussen man en vrouw.

Gezien bij IFFR 2026: USA. Begreep er niets van. Begon veelbelovend met een keurig in zwart pak gestoken Strindler (klinkt als Swindler), die geld gaf voor namen van dode Mexicanen. We hebben het niet over 2025, maar speelt in 1890 in het Wilde Westen. Zijn spreekwoord “Money Talks” (but sometimes too loudly, is wat de filmmaker erbij schrijft). In het begin doet hij zaken met iedereen, boter bij de vis. Tot zo ver kon ik het nog volgen, maar halverwege raakte ik de draad kwijt. Zeker als ik diverse reviews lees, kan het niet anders of ik mis de clou. Ik dacht dat al toen er ineens een soort musical werd opgevoerd rond een doodskist (waarin het verse lijk gewoon mee zong), en ten tweede male toen hij ineens in een moderne ondergrondse bunker kwam (waar hem crypto werd geboden, wat uiterst ver na 1890 werd uitgevonden).

Gezien bij IFFR 2026: Hong Kong. Whodunit rond liefdadige instelling en geld witwassen, maar vooral over een advocaat die altijd rechtszaken won tot elke prijs maar daar spijt van krijgt. Achtervolgingen, teakwondo (man tegen man, geen wapens) gevechten, en meer “actie” gedoe. De plot is interessant in de kern maar helaas is de uitwerking niet boeiend genoeg. Positief aan de film is dat het de populaire stelling weerlegt dat alle Aziaten op elkaar lijken, want belangrijke spelers waren goed uit elkaar te houden. Score 6/10 goed gemaakt maar weinig interessant.

Gezien bij IFFR 2026: Duitsland. Een ooit beroemde zanger met een (1) hit pleegt zelfmoord die mislukt. Komt in therapie bij vrouw op zoek naar onderwerp voor een PhD. Feel-good comedy, normaal niet mijn voorkeur maar ik moest toch af&toe een traan wegpinken. Geslaagde film dus voor iedereen die dit zoekt. Met een verrassing: na anderhalf uur lijkt doel bereikt, maar toch een aantal teleurgestelde gezichten. Dan volgt er nog een half uur met interessante interacties en loopt het uiteindelijk met iedereen goed af.

Gezien bij IFFR 2026: Indonesië. Vrouw heeft man veel te vroeg zien overlijden wegens drank, roken en ongezonde leefstijl. Ze gaat terug in de tijd en probeert hem bij te sturen. Tijdreis paradoxen zijn fascinerend, hoewel hier wat losjes gehanteerd. Helaas heeft vrouw veel pogingen moeten doen, zeg 10 à 15. Mislukken altijd om diverse redenen, want vaste gewoonten zijn lastig om te buigen. En dan wordt ze weer wakker naast de hoofdpersoon die telkens ervan schrikt. Maar interessant blijft het, als gedachten experiment. Het idee sloeg aan in de zaal en een ongewoon groot aantal mensen bleef voor de Q&A. SCORE 8/10 als je deze film bekijkt onwetend van tijdreis paradoxen en gewoon ziet als romantisch verhaal.

IFFR 2026. Mexico. Sfeervol, mysterieus, veel donkergrijs in duistere bossen, maar dat is alles en verder was het niks. Verhaal gaat nergens heen. En het komt ook nog eens nergens vandaan, want waarom trekt de dader (m/v) alle gezonde tanden bij de slachtoffers en laat de rotte kiezen zitten? Gevolg: geen spanning, niet betrokken bij enige hoofdpersoon, wie zijn de goeien en wie de kwaaien? De vrouwen die er in diverse rollen in voorkomen, zijn natuurlijk allemaal onschuldig, of toch niet helemaal zeker? Ritueel aan het eind met veel rondspattend bloed maar ik miste de betekenis. In elk geval zag ik er niks in, maar 80 minuten zijn uit te zitten.

IFFR 2026. Actiefilm om dictator te vermoorden. Vier erkende bandieten worden door undercover actrice aangezocht. Ze moeten samenwerken maar eigenlijk haten ze elkaar. Er is dus een plot met een begin en een doel, maar loopt niet volgens een te verwachten pad. Uiteraard heel veel overdadig complexe vechtscènes met tientallen tegenstanders, waarbij merkwaardigerwijs onze vier “helden” steeds als enige aan het eind overeind staan. Hier&daar wat oud zeer dat weggewerkt moet worden. Uiteindelijk biedt het niets dan een kleurig kijkspel met wat humor maar zonder inhoud. Ik ben wel de volle 2 uur en 20 minuten blijven zitten, want het was de laatste voorstelling vandaag en ik hoefde verder nergens heen.

Gezien op IFFR 2026. Cyprus 1882 onder Britse bezetting. Schilderes Eleni verliest haar drie kinderen in een ongeluk. Dorpelingen denken aan een vloek en mijden haar. Buurjongen Michalakis heeft tekentalent maar zijn vader wil er niets van weten. Eleni en Michalakis vinden elkaar, maar zijn vader slaat hem. Er zijn wat verwikkelingen met Engelse soldaten. Eleni roept een ritueel op om haar kinderen terug te krijgen, met onvoorziene gevolgen. Alles keert weer terug naar normaal wanneer Michalakis aan een schilderij begint, bijgestaan door Eleni die hem aangeeft “uit het hart” te werken. Normaliter sla ik weinig acht op hoe de hoofdpersonen acteren, maar hier is de mimiek van Eleni en Michalakis meerzeggender dan alle woorden die ze spreken. Jammer dat veel scenes in het half-duister spelen en niet altijd goed zijn te volgen. SCORE 7/10 voor originaliteit en authenticiteit.

Gezien bij IFFR 2026. Speelt in Zuid-Korea: Feel-good comedy, helaas ernstig lijdend aan een aantal onwaarschijnlijkheden. Positief is dat familierelaties sterk zijn en alles overwinnen. De gemiddelde kijker zal vast af&toe een traantje wegpinken. Er gebeurt steeds iets in de bijna 2 uur die de film duurt, dus weinig tijd om op de klok te kijken. Lijkt niet op een traditionele horror met zombies. Goed gemaakt maar met buikpijn van de onwaarschijnlijke situaties.

Roemenië. Van de 3 dagen zijn de dagen 1 en 3 uiterst kort. Op haar trouwdag (dag 2) krijgt aanstaande bruid iets te horen over de bruidegom. Daarmee begint een roetsjbaan van ontwikkelingen “never a dull moment”. Voert ons door de hele stad en langs allerlei mensen, humor en onverwachte locaties. Na haar vlucht uit de bruiloft volgen wij de bruid op de voet. Kan er weinig meer over zeggen zonder spoilers. Film is een Comedy maar eigenlijk ook een Drama in de letterlijke zin van het woord: erna is niets meer hetzelfde. Als Comedy zeer geslaagd. Bruidegom zien we relatief weinig, en zelden op zijn best: “ik kan het niet helpen dat ik een man ben”.