Michael1968 heeft 462 reactie(s) geplaatst.
De langverwachte Amerikaanse remake van het Nederlandse "De Lift". "Down" speelt zich uiteraard niet af in Amsterdam zoals het origineel maar in het Millennium Building in New York. De bewaker, de blinde man, het meisje met de pop, de koppige gebouwcongiërge, het zit er allemaal in. Eerlijk gezegd heb ik het idee dat de meest bloedstollende scènes ten opzichte van het origineel ietwat gedempt zijn en de ontwerper van de geïntegreerde schakelingen die de lift moeten besturen (Kroon) heet plotseling Steinberg, een nog grotere narcist dan Kroon. De journaliste in kwestie is dit keer een riooljournaliste die grappen niet van de realiteit weet te onderscheiden en de hoofdrolspeler, liftmonteur Mark (de Amerikaanse Felix;-), daardoor flink in de problemen brengt. Gelukkig wordt Jennifer, de journaliste in kwestie die zich wanneer het zo uitkomt uitgeeft voor verpleegkundige, liftmonteur etcetera, in de loop van het verhaal steeds iets verstandiger. Het niveau van "De Lift" wordt bij lange na niet gehaald maar slecht is "Down" toch ook weer niet. 6/10
Dick Maas hééft iets met liftschachten; eerst was zijn meesterwerk "De Lift" te zien op RTL7, vervolgens"Do Not Disturb", alwaar de lift eveneens een belangrijke rol speelt; zelfs diezelfde drie liftjes op een rij als in eerstgenoemde, twaalf jaar oudere, horrorthriller waren van de partij. Gelukkig is het geenszins een kopie van "De Lift"; het betreft het verhaal van een meisje dat getuige is van een lafhartige moord; één probleem: de tienjarige Melissa kan niet praten. Probeer dan maar eens als getuige serieus genomen te worden, laat staan een huurmoordenaar met psychopatische trekjes af te schudden. 7/10
P.S.: Waarom staat er overigens geen trailer van Do Not Disturb maar van het twee jaar jongere The Fourth Angel onder?!
Die ik overigens meteen op mijn wenslijstje...ûhhh...watchlist heb gezet.....
Geen topper maar vanwege de aparte humor (het raam van Mac uit wraak bekogelen met gebruikte tamponnetjes, hoe verzinnen ze het ;-) is deze tienerkomedie omtrent studentendispuut "Kappa Nu" best te genieten. 6/10
Aanvulling: ik heb na hem nogmaals te hebben bekeken er een 9/10 van gemaakt. Wat mij betreft de beste Nederlandse film ooit in het horrorthrillergenre
Wesley Snipes speelt hier voor Eric...ûhh...ik bedoel...Blade. Dankzij het feit dat zijn moeder vlak voor zijn geboorte doodgebeten werd door een vampier en hij alsnog via een keizersnede ter wereld is gebracht heeft Blade weliswaar vampierenbloed maar is hij desalniettemin mens genoeg om zijn bloeddorst over het algemeen redelijk te beteugelen; hij is dan ook mogelijk de aangewezen persoon om de wereldwijde vampierenterreur het hoofd te bieden maar zal hem dat ook lukken of zal hij op het moment suprème alsnog nekjes leeg gaan zuigen? 7/10
Je zult maar bijkomen op één of ander parkje met enorme muren eromheen. "Welkom in de Laar" is wat jou wordt gezegd; "is dit alles?", denk je dan. Uiteraard wil je dan toch echt weten wat er zich nu feitelijk achter die vervloekte betonnen deur bevindt, waar iedereen zo bang voor is. En....waarom weet je niet meer wat er voordien in je leven is gebeurd?! 7/10
Men zou "Vind die Domme Trut en Gooi haar in de Rivier" als een waarschuwing kunnen beschouwen om niet klakkeloos alles maar op sociale media en YouTube te zetten. Wat een afschuwelijke familie overigens; wie zo met dieren omgaat verdient niet beter! 7,5/10
New Founding Fathers NFFA = (mijns inziens) The New Born Christians. 2016, het jaar waarop deze rolprent is uitgebracht, is het jaar waarop "Uncle Donald" gekozen werd. Zowel de planning van deze politieke thriller in 2016 (dus geen horrorfilm ondanks de Halloweenachtige uitdossingen van de "Purgers" :-) als de timing (januari 2021) kunnen gezien het huidige tijdsgewricht geen toeval zijn, denk aan de bestorming van Het Capitool te Washington DC. Het plot mag dan weliswaar flinterdun zijn, actueel is het helaas wel. Overigens dringen ook de Rodney-Kingrellen uit 1992 zich aan mij op. Zou regisseur James Demonaco de idealistische senator Charlie Roan op de spiksplinternieuwe Californische vice-president annex toenmalige procureur-generaal Kamala Harris geënt hebben?! Geen topper, wel vermakelijk. 6/10
De film begint in de gevangenis met een vooruitblik: Jennifer's vriendin vertelt dat stukje in de ik-vorm met daarin onder andere de frase: "They call me The Kicker". De adembenemende Megan Fox speelt Jennifer, de seksbom van de klas. Wanneer ze denkt groupie te worden van haar lievelingsrockband Low Shoulder begint het verhaal pas echt. Kijken! 8/10
Óók wat mij betreft is deze horror schromelijk ondergewaardeerd; eindelijk speelt het zich eens níét in een victoriaans huis met krakende vloeren en piepende deuren af en staan de acteurs nu eens een keer niet halverwege het verhaal tot aan hun knieën in het bloed, de ledematen en de ingewanden.
De autistische Mikey zakt in een sinkhole en komt in een grot terecht alwaar hij vijf mooi bewerkte stenen met Indiaanse symbolen vindt. Hij neemt de relikwieën mee naar huis en daar begint het gedonder; door zijn spectrumstoornis kent hij geen angstgevoelens in tegenstelling tot zijn zus Stephany en zijn ouders die hij onbedoeld de stuipen op het lijf jaagt. Hij blijkt met de stenen namelijk de nodige entiteiten mee naar huis te hebben genomen, een ervan heet Jenny alwaar hij de nodige gesprekken mee voert en die hem zelfs aanzet tot brandstichting, en dat is nog maar het begin.
Enfin, mij valt deze paranormale film absoluut niet tegen, in tegendeel. 7,5/10
Casey Affleck speelt een glansrol als de dappere privédetective Patrick Kenzie die door Hélène, de drugsverslaafde moeder van de verdwenen Amanda en door haar zus, de tante van Amanda, wordt ingehuurd voor datgene waar de politie ogenschijnlijk in heeft gefaald, namelijk om de verdwenen Amanda op te sporen en de dader te vinden. Morgan Freeman speelt overigens een uitermate sympathieke rol in deze whodunnit, namelijk als captain Jack Doyle. Patrick, de onfeilbare speurneus, maakt heus weleens foute keuzes.....7/10
Mijn eerste reactie, gôôôhhh wat ori-gi-néél zeg, een film over een terrorpop; alsof we er daar al niet genoeg van hebben; "Childsplay" (je weet wel, met Chuckie, tot op het bot uitgemolken), "The Conduring" deel I en II, het vervolg "Annabelle Comes Home" en ga maar door. Ook speelt het zich nog eens af in een -je raadt het al - Villa-Kakelbontachtig spookhuis uit de victoriaanse tijd. Wat "The Boy" nog wel een beetje genietbaar maakt zijn de laatste twintig minuten. Vanaf vrijdag 22 januari 2021 wordt "The Boy" van Netflix afgegooid, dus mocht je nog willen kijken dan kan het nog even. 5/10
Na de bloederige beginscène waarin een lid van de vriendenclub in een slijterij door een stelletje stinkende junks van het leven wordt beroofd, was ik even bang dat het op een soortement van namaak-The-Evil-Dead zou uitdraaien; enge huisjes in het bos, een koffergrammofoon met rituele spreuken of gezangen op ongeveer driekwart van het verhaal (denk aan de bandrecorder in de kelder van laatstgenoemde horror van Sam Raimi) en meer van dat soort moois (let ook op de runentekens) maar gelukkig was mijn vermoeden ongegrond. Verlaat nooit zomaar het wandelpad want vooral in de Scandinavische wouden kan dit nog weleens onvoordelig uitpakken. 7/10
Ondanks de logischerwijs diepduistere ondertoon die de boventoon voert in deze oorlogsfilm die zich gedurende de Hongerwinter afspeelt, weet Martin van Koolhoven er zowaar een piepklein vleugje humor in te brengen. Jack: "What do you say in Dutch when you like someone?" Michiel: "Klootzak." Jack: "Your sister is a real klootzak". Soms wordt het geheel een tikkeltje langdradig maar verder is deze rolprent toch het kijken waard. 7,5/10
Als ik een Roemeen was geweest had ik me waarschijnlijk wel enigszins beledigd gevoeld; in werkelijkheid kwam dat land uitermate modern en vooruitstrevend op mij over al zag ondergetekende er aardig wat (oudere) keuterboertjes met paard en wagen tussen de BMW's en de Dacia Dusters over de Transsylvaanse tweebaanswegen rijden.
Genrecliché's worden in The Nun bepaald niet geschuwd; witte zielloze ogen, gromgeluiden, pentagrammen, bloed, suïcides die feitelijk helemaal geen zelfmoorden blijken te zijn (Victoria), een levendbegrafenis, rook, ondergrondse gangen en schrikeffecten maar gelukkig ruimschoots genoeg verrassende effecten om de aandacht van de kijker vast te houden. Een klooster in het Centraal-Roemeense Carta moet via een eeuwigdurend gebed het kwaad zien binnen te houden, maar uiteraard lukt dat niet helemaal.
Leuk dat het zich precies daar afspeelt waar mijn pa en ik een nacht - op doorreis - op de camping hebben gestaan, (Camping De Oude Wilg, opgericht door een Nederlander) maar dat even terzijde.
7/10
Overduidelijk is Jennifer Lawrence niks meer dan een soortement van sloof voor schrijver Javier Bardem (die wel wat van een tweedehands Nicholas Cage wegheeft maar dat terzijde) die gebukt gaat onder een writersblock.
Zonder overleg met zijn vrouw toont hij zich wel héél erg gastvrij en laat hij Jan en alleman het huis binnen, te beginnen met een kettingrokende en stervende orthopeed en zijn vriendin, vertolkt door Michelle Pfeiffer die in deze psychologische horror een onuitstaanbare, bemoeizuchtige feeks speelt die haar tot op het bot ingevreten minachting en haat jegens "het aanhangsel van De Grote Dichter", Jennifer Lawrence, keer op keer op haar botviert (de personages hebben in deze film geen naam). Laatstgenoemde wordt door de rest finaal genegeerd alsof ze niet bestaat en tot haar grote verbijstering laat haar man de vernielzuchtige menigte haar levenswerk, de gehele inboedel, slopen. Zijn motto: "ze zijn welkom en we zullen moeten delen!". Dit wordt wel èrg letterlijk opgevat door zijn opdringerige fans. Bovendien wordt er tot haar volstrekte verbijstering een familiale ruzie uitgevochten waar een dode bij valt; de hiervan resterende bloedvlek die Jennifer niet wegkrijgt (en zelfs gefotografeerd wordt door de "fans") wordt afhankelijk van haar stemming groter en kleiner en blijkt haar ergens naartoe te leiden; waarnaartoe blijkt tegen het einde van de film. Terugkerende phrase: "luister naar het geluid van het leven!". Soms kun je als vrouw beter kinderloos blijven; let op het sadistische lachje van Javier aan het einde van deze rolprent en dan is er nog dat rare bergkristal uit het begin van de film dat niet aan barrels blijkt te zijn maar verwisseld met een namaakexemplaar en verborgen op een nogal speciale plaats.......
Grandioos; wat een gladde paling, die Frank Abigdale/Connors/etcetera, gespeeld door Leonardo di Caprio. Hij heeft die praktijken dan ook niet van een vreemde; zijn paps heeft hem op het spoor gezet. Hij wordt door Carl Hanratty (vertolkt door Tom Hanks) van de FBI op de hielen gezeten en doet zich om zich van hem te ontdoen zelfs voor als iemand van de Secret Service. Zou het echt zo gebeurd zijn; ik kan me niet voorstellen dat je aan de eerste de beste piloot zomaar zulke gegevens kunt opvragen die hij je nog geeft ook. Enfin, het speelt zich natuurlijk in de late jaren '60, de tijd dat men nog wat naïver was dan heden ten dage. 8/10
Een knotsgekke dame (Sara Deeves, gespeeld door Charlize Theron) dringt zich net zo lang op aan mannen met problemen tot zij zich aan haar overgeven en een maand lang bij haar intrekken; zij beweert dat zij dat doet om hen te helpen en in zekere zin klopt dat ook; velen leren van haar dat er meer bestaat dan heel veel geld verdienen. Ze weet een schuimbekkende hondenhater (Keanu Reeves in de rol van Nelson, een getroubleerde reclamemedewerker, haar "therapiesessie" voor november) zowaar tot dierenliefhebber te transformeren. Bovendien is hij de eerste man die niet enkel maar Sara's zoveelste maandpleziertje inhoudt. Uiteindelijk komt de gitzwarte waarheid omtrent Sara bovenborrelen. Normaliter krijg ik de koude kriebels als ik "romantische komedie" zie staan maar Sweet November is een uitermate aangename uitzondering. 8/10
Al iets een knappe prestatie is, is het wel om als gegijzelde vrouw je kind vanaf zijn geboorte wijs te maken dat het de gewoonste zaak ter wereld is om in een schuurtje van 9 m^2 te moeten opgroeien. Een soms langdradig doch desalniettemin beklemmend drama. 7/10
Stel je eens voor dat je enkel maar geboren bent als wandelend organenmagazijn voor je doodzieke zusje. Je geeft heel veel om haar maar wilt nu ook eindelijk eens een eigen leven en bovendien is je zusje haar vriendje verloren aan dezelfde vorm van kanker als zij en wil zij niks liever dan herenigd worden met haar vriendje. Wat doe je dan: je weerspannige moeder aanklagen die maar tijd wil blijven rekken. Een mooi drama, kijken dus. 7,5/10
Dit verhaal toont wat er kan gebeuren als je laboratoriumapen waarop intelligentiebevorderende virussen worden getest treitert door ze nat te spuiten en mishandelt middels stroomstoten en er bij gaat staan lachen. De proefchimpansees nemen wraak en hóé.
De film is een overduidelijke aanklacht tegen kwalijk menselijk gedrag. Avé Caesar! 8/10
Een biografie gegoten in de vorm van een tamelijk groots opgezette musical. Phineas Barnum wordt - evenals zijn vader - continu door vervelende bazen gekoeioneerd, werkt nu bij een scheepvaartbedrijf maar wordt samen met zijn collegae ontslagen vanwege faillissement. Phineas weet door een trucje een lening af te troggelen bij de bank zodat hij hoopt eindelijk zijn grote droom waar te maken. Maar zal het ook lukken? Het kijken waard. 8/10
Sommige eikels krijgen een tweede kans. Wees maar blij, Ebenezer; spiegel je aan Jacob Marley die zich tot in de diepste catacomben der eeuwigheid in kettingen zal moeten hullen. Je zou je bijna gaan afvragen hoe Ebenezer Scrooge zich na tweede kerstdag zal gaan gedragen; wordt hij weer die Jacobiaanse egoïstische humbug-humbugflapdrol van voorheen of zal het voor hem voortaan iedere dag van het jaar tweede kerstdag blijven? De tijd zal het leren. Kudo's voor Claire; zo veel geduld als zij tentoonspreidt zie je in werkelijkheid niet. Een goede boekverfilming. 8/10
De nodige verwijzingen naar Ghostbusters (let op Eliot), Diamonds Are Forever (let op de bijnalevendcremeerscène tegen het einde) en nog meer klassiekers komen in deze nogal melige persiflage op The Christmas Carol voorbij; Bill Murray in optima forma. Geen absolute topper maar toch zeker wel de moeite waard. 7/10
Pas op wat je met kerst ècht wenst; dit kan soms helemaal verkeerd uitpakken en...luister naar oma! Binnen het krachtenveld van de Oud-Duitse kerstdemoon Krampus worden zelfs teddybeertjes evil. Deze film die enigszins het midden tussen een fantasy- en een horrorfilm houdt komt erg traag op gang maar is best wel vermakelijk en wordt steeds spannender naarmate het einde nadert. 7/10
Meer nieuws
Netflix Pathé Thuis Disney+ Prime Video CANAL+ NPO Start Apple TV HBO Max Viaplay Videoland Cinetree Film1 CineMember Picl SkyShowtime MUBI
Meer beoordelingenReacties Populaire filmsPopulaire series
Meer populaire films
Meer populaire series