Reacties

Als je wilt weten hoe Edgar Allan Poe de inspiratie kreeg,zijn beroemde gedicht
"The Raven" te schrijven, zou deze fantasie best eens een aardig idee daarover zijn. Stemmig verfilmd in een wat Gothische stijl is dit een aardige horrorthriller geworden.

Het "Trump regime" is nog maar net van start gegaan of de chaos in de wereld is al compleet.
Wat we echter nog niet wisten is, dat Hollywood zich van nu af aan ook moet gaan modelleren naar de president! Want wat we hier vertoond krijgen slaat werkelijk nergens op. Chaos, nauwelijks een lijn in het scenario te herkennen, overactende acteurs, die maar wat doen, inconsequenties, losse grappen , die helemaal doodslaan nou, ik kan nog wel even doorgaan, maar het was in ieder geval tenenkrommend slecht. Misschien dat MineCraft addicts er nog iets positiefs in kunnen vinden, maar als dit het nieuwe Hollywood wordt, hoef ik nooit meer naar de film! Te treurig voor woorden!

Heerlijke satire, die goed het butterfly effect laat zien: iets kleins, dat steeds maar groter gemaakt wordt, met alle gevolgen van dien. Wel duidelijk is, dat het hele scenario een metafoor is voor de toestand in Italië. Heel leuk!

Een feel good film maken over iemand die dood gaat, het lijkt een heikelijke bedoening, maar regisseur Petter Naess krijgt het bijna voor elkaar. Het is in ieder geval geen tearjerker geworden, alhoewel sommige feel good scènes wel erg uit de lucht kwamen vallen en het eind wat sentimenteel potsierlijk was. Al met al een redelijke film.

Als vrouw je in een mannenmaatschappij die vol zit met onderdrukking en openlijk seksisme staande te moeten houden, is een bijkans onmogelijke opgave. Zeker als je gescheiden bent, een gehandicapt kind moet onderhouden en het beroep van sheika uitoefent, een kunstvorm, waarin zangeressen in poëtische vorm over hun liefdes en emancipatie zingen. In de wereld van de "male chauvenist pigs" staat dat zo ongeveer gelijk aan een vrouw van lichte zeden.
"Everybody loves Touda" laat ons een wereld van achterbaksheid zien, waar vrouwen wel heel sterk in hun schoenen moeten staan om die te kunnen overleven.
Het enige lichtpuntje is misschien wel, dat de film in Marokko door de censuur kwam en sterker nog, officieel bij het Oscar-comité werd voorgedragen als kandidaat voor beste buitenlandse film.

Nadat Ken Loach al in "Sorry, we missed you' had laten zien, dat, dat het eigenlijk te gênant voor woorden is, om op het internet pakjes te bestellen, omdat de bezorgers niets meer of minder dan een hondenbestaan hebben, doet Leura Carreira in haar debuutfilm er nog een schepje bovenop. Het bestaan van een arbeidsmigrant, die voor een hongerloontje het geestdodende werk van artikelenverzamelaar in een groot sorteercentrum uitoefent. Geen enkel uitzicht op promotie, voor veel geld een kamer moeten huren in een migrantenflat, te moe zijn om vriendschappen te onderhouden, kortom een ellendig leven lijden. De titel van de film zegt het loud and clear: "On falling" oftewel Over bezwijken gesproken!
Zou eigenlijk verplichte kost moeten zijn voor al die internet bestellers, die niet verder kijken, dan hun neus lang is! Overigens, een fantastische hoofdrol!

Aardig gegeven: Advocaat weet zijn van moord beschuldigde cliënt vrij te pleiten door gebruik te maken van onbewerkte tv-beelden van een honkbal wedstrijd, Jammer alleen, dat we, zoals zo vaak bij dit soort reportages weer te doen krijgen met net iets te veel "talking heads".

O, my God! Wat is dit voor een wanproduct? Een script waarvoor zelfs Johan Nijenhuis zich zou schamen, tenenkrommende acteerprestaties van de 4 hoofdrollen Bette Midler en Susan Sarandon zijn nu beiden 79, maar ook op die leeftijd weet je toch nog wel welke rol je wel of niet moet accepteren? Twee mogelijkheden: De kassa is leeg en ze doen een "Bruce Willis-je" of ze zijn aan het dementeren! In ieder geval is het geheel tenenkrommend en eigenlijk niet om aan te zien.
Ze zeggen : "Ouderdom komt met gebreken", maar om dat nou zo duidelijk in deze film te tonen....? Ten alle koste vermijden!

Een regisseur trommelt acteurs en technische staf op om in Wuhan een gay liefdesfilm af te maken. Maar dit keer is het niet de censuur, die waarschijnlijk roet in het eten gaat gooien als de film gereed komt, maar de COVID pandemie, die daar plotseling uitbreekt. Opgesloten in hotelkamers heeft iedereen alleen nog telefonisch contact. De telefoonbeelden van de film worden afgewisseld met werkelijke beelden van de pandemie in Wuhan. Film duurt, wat betreft het gegeven, wat lang, maar de beelden van de pandemie blijven wel hangen!

He did it again! Na het fantastische "Boiling Point" (( de korte film, de speelfilm en de tv-serie) heeft Philip Barantini opnieuw laten zien , dat zijn "one take" aanpak weer een top productie oplevert. Stephen Graham levert, net als in die eerdere producties, weer een Oscarwaardige prestatie af, maar dat geldt eigenlijk ook voor de hele rest van de cast. En wat een schitterend scenario, dat alle aspecten van de problemen van deze moderne tijd in 4 afleveringen weet samen te brengen, zodat de kijker er middenin zit! Hulde!
P.s. om alle kanten van de problemen goed naast elkaar te kunnen zetten, is het mijn inziens, noodzakelijk alle 4 de afleveringen direct achter elkaar te bekijken.

Ontdaan van al zijn mythologische aspecten krijgen we hier slechts het laatste hoofdstuk van Homerus' grandioze heldenepos te zien. Dat werkt overigens uitstekend als een bijna modern drama, dat tijdloze vragen oproept.
Uitstekend vertolkte hoofdrollen, maar verwacht geen historische "blockbuster".

Gefilmd in het oude 1: 1,33 formaat, dat voor alle films tot 1953 werd gebruikt ( ook wel 4:3 genoemd) Na dat jaartal verschenen allerlei andere beeldformaten.De televisie bleef nog lang in dit oude beeldformaat "hangen".
Tegenwoordig zijn er weer( heel wat) jonge regisseurs, die terugvallen op dat oude formaat om de film iets van benauwdheid of intimiteit mee te geven. (wat, mijn inziens, niet altijd een gelukkige keuze is)

Spaanse thriller met een, helaas nog te vaak voorkomend thema: pesten, in dit geval over een dik meisje, dat al jaren getreiterd, vernederd en voor varken uitgescholden wordt Als zij de kans krijgt wraak te nemen, moet zij een stilzwijgend verbond sluiten met een wel heel bijzonder persoon. Knap hoe de regisseuse zo'n sociaal probleem om kan zetten in een horror-thriller.
Waarschijnlijk toch verkeerd uitgebracht in enkele art-houses, waardoor de film ten onrechte nauwelijks bezoekers kreeg. En dat, terwijl de film op veel internationale festivals in de prijzen viel en in Spanje zelfs enkele Goya's ( Spaanse Oscars) ontving!

Het marco effect is 5, de grenzeloze nummer 6

Een intrigerende, politieke thriller, die laat zien wat een ellende er veroorzaakt wordt, als je lobbyisten in de politiek te gemakkelijk een vinger in de pap geeft. Corruptie is dan al gauw aan de orde van de dag. Realistisch verteld, geeft de film je weinig hoop, dat het in het werkelijke leven anders zal zijn. Sterker nog, we zitten er tegenwoordig midden in! De film houdt je dus een mooie spiegel voor om je dat te realiseren. Prima film, dus!

Aardige Britse komedie over het studentenleven in de jaren '80. De sfeer van die tijd is goed getroffen en de film zit vol met acteurs, die aan het begin van hun carrière stonden en nu topacteurs zijn. Krijg ze nu nog maar eens bij elkaar: James McAvoy, Benedict Cumberbatch, James Corden en Rebecca Hall. Muziek van o.a. The Cure, Wham, Kate Bush en Tears for Fears dragen bij aan een prettig jaren '80 gevoel. Een wat onderschatte film.

Documentaire, waarin een zoon zijn oude vader meeneemt naar Frankrijk, het land waar zij vroeger altijd met vakantie gingen. Nu vader in de tachtig is en het leven hem bepaald niet meer toelacht, lijkt het zoonlief een goed idee hem nog eenmaal mee te nemen, down to memory lane . Een heerlijk reis volgt, soms sentimenteel, af en toe wel erg naar een effect toewerkend , maar al met al een heerlijke film
Denk, dat ik mijn zonen maar eens naar deze film stuur, want zo'n reisje zou ik op mijn oude dag ook wel willen maken!

Inkorten en tijdens een expositie over natuurtekeningen of i.d. als extra in een museum vertonen. Allemachtig, zit ik in de beginscene te kijken naar een rups, die zich verpopt en in bijna werkelijke tijd een vlinder wordt en dan zijn we dus al een kwartier verder. Spannend? Nou, de muzikale begeleiding begon al na 5 minuten op mijn zenuwen te werken. Zou dit nog wat worden? Nou, nee, er volgen allerlei rupsen, die blaadjes eten en daarna weer rupsen die blaadjes eten, gevolgd door Surinaamse rupsen, die blaadjes eten, afgwisseld door tekeningen van de vrouw, die ze bestudeerd heeft rond 1700. Het verhaal over die vrouw wordt ook nog verteld door acteurs, die statisch oudhollandse teksten uitbraken en af en toe door wat tekeningen van oude steden heenwandelen. (Peter Greenaway deed dat met zijn productie over kasteel Amerongen een paar jaar geleden beter) Sallant detail: we zaten in een redelijk volle zaal met bezoekers, die, gezien de reacties, weinig of nooit in de bioscoop komen. Kortom: ongelooflijk saaie film, maar zal door de critici wel weer als een meesterwerk beschouwd worden!

Slechte kopie van allerlei andere "bezeten" kinderen thrillers, die rond die tijd vertoond werden . Een slecht script, nauwelijks spanning en af en toe bijna ridicuul, omdat niets verklaard wordt. Kortom, mislukt als fantasy of horror en zeker als thriller.

Eem merkwaardig drama, blijkbaar gebaseerd op ware feiten, waarin een rechter, met behulp van een aantal prostituees, probeert de pooiers, voor het gerecht te krijgen.
Aardig om een jonge Andre Dussollier aan het werk te zien, maar de productie lijdt onder erg simpel scenario en te veel non-acteurs.

Wat is de invloed van een totalitaiir systeem, zoals dat "functioneert in Iran op een gewoon gezin? Hoe functioneer je, als je op de maatschappelijke ladder van het regime kan opklimmen?
En wat zijn de kansen voor de vrouw in deze enge mannenmaatschappij? Het zijn allemaal vragen, die helaas niet beantwoord kunnen worden in deze maatschappelijke thriller, die weliswaar de zoektocht naar een pistool laat zien, maar veel meer de consequenties, die dat heeft voor een gezin in deze streng godsdienstige cultuur. Doorsneden met telefoonbeelden van de vrouwenopstand, die ontstond door de dood van een meisje, dat haar hoofddoek niet naar behoren droeg volgens de "zeden"politie, geeft de film een zwart perspectief over de kansen van stappen naar een vorm van meer democratie. IJzersterke film van de regisseur, die het land moest ontvluchten, omdat hij voor deze film tot 8 jaar gevangenis straf, zweepslagen en een enorme geldboete was veroordeeld!

Maar er staat een 6?

Allemachtig, wat een prul van een film. Zelden een blockbuster gezien, waarin zoveel mis was!
Werkelijk niets deugt er aan deze film. James Wan, die toch een behoorlijke staat van dienst heeft, maakt zich er hier met een "Jantje van Leiden" van af. Compleet chaotisch plot, bloedserieus, slecht geacteerd, onbenullige effecten en oeverloze, slecht gechoreografeerde gevechten.
Gelukkig werd de film een grote flop, zodat we, naar ik aanneem, voorlopig van Aquaman verlost zijn.
Ik moet er bij zeggen, dat ik 'm op Netflix gezien heb en voor het TV scherm is de film zowieso totaal ongeschikt!

Hoe het leven van de dorpsbewoners van een kleine, conservatief katholieke gemeenschap wordt gedestabiliseerd door de komst van een vreemdeling, in dit geval de gedeserteerde Pietro, een ongeletterde Siciliaan. De geijkte orde in het dorp en vooral in het gastgezin dat hem opvangt, begint, omdat de oudst dochter verliefd op hem raakt, langzaamaan te verkruimelen.
Een langzaam, meanderend verhaal met prachtige beelden, waar je wel de tijd voor moet nemen, om het te kunnen appreciëren.

Eerder een psychologisch drama, dan een politie thriller, is deze film weer een bewijs van de kwaliteiten van de Franse cinema uit de jaren '80. Philippe Noiret en Michel Serrault zijn weer geweldig in hun rollen als politie inspecteur en verdachte, die uiteindelijk meer overeenkomsten met elkaar blijken te hebben, dan goed is om een moordzaak op te lossen.
Top regie van Robert Enrico en een scenario van Michel Audiard leveren een mooie film met een bijzonder einde op.