Reacties

De Argentijnse film El poder de las tinieblas (The Power of Darkness) is gebaseerd op het derde deel van het boek Sobre héroes y tumbas van Ernesto Sabato. De film begint luguber. Een jongetje heeft een vogeltje in zijn hand en doet met een mes iets bij het vogeltje. Hij heeft de ogen er uitgesneden om te kijken of het nog zijn weg weet. Als volwassene komt hij iemand tegen die dat weet en denkt dat er een complot van blinde mensen tegen hem is. Dat krijgt steeds meer overtuiging bij hem en begint hem te overheersen. Het geheel is beklemmend gefilmd en heeft de sfeer van een H.P. Lovecraft verhaal. Een enkele keer is het beeld wel erg donker maar was boeiend in beeld gebracht.

Als dictator Franco in 1975 komt te overlijden en er ook een einde kwam aan de filmcensuur sloegen de filmmakers als reactie daarop door. Er volgden films met bloederige horror en veel bloot. Duidelijk anders dan in de rest van West-Europa. Deze documentaire geeft dat goed weer. Het was wel een verrassing dat Iggy Pop de documentaire aan elkaar praat en hij doet dat met een zware stem.

Deze film stond al een tijdje op de planning om te gaan zien maar ik stelde het elke keer uit. Waarschijnlijk vanwege de hoes en de poster. "You can't judge a book by its cover" is een bekende uitdrukking en dat geldt ook voor films want de film was beter dan verwacht. De casting is goed, net als het acteerwerk en het is cinematografisch ook nog eens goed in beeld gebracht.

De film is een biopic. Ik kende Bob Crane en de komedieserie Hogan’s Heroes niet, dus het verhaal was nieuw voor mij. Bob Crane was behoorlijk seksverslaafd en Greg Kinnear speelt die rol goed. Ook Daniel Defoe was een goede keuze voor de rol van John Carpenter, zijn creepy handlanger. Het was de tijd dat op videogebied allerlei nieuwe dingen op de markt kwamen en John Carpenter handelde daarin. Opvallend was de gefilmde fellatio 'geblurred' was. Kennelijk was dat toch een brug te ver..... Wat ook opviel was dat in de loop van het verhaal de dames steeds minder appetijtelijk werden. Een voorbode van de val. Bij één versierpoging vertelde de dame dat zij een dominatrix was. Ik was benieuwd of dat een afknapper voor Bob was of dat hij daarin meeging. Het werd niet uitgewerkt in de film.

Actiefilm met veel humor die aangenaam wegkijkt. Alleen jammer dat de rol van Halle Berry wat klein is.

Waarschijnlijk zal deze animatiefilm tegenwoordig een lage waardering krijgen vanwege het huidige politieke klimaat maar als je de film los daarvan ziet dan zit die heel knap in elkaar en qua animatiefilm is dit een topper. Het einde is hartverscheurend.

Na het eerste deel gezien te hebben is dit tweede deel wat duidelijker maar je blijft je wel afvragen wordt het ooit een eenheid in dat land.

Het lijkt me moeilijk om een saaie documentaire te maken over veelzijdige David Bowie en dat is deze documentaire ook niet. Het is ook lastig om zijn hele carrière in één aflevering te stoppen. En dat gebeurt ook niet. Het gaat zoals de titel luidt over 'the Final Act'. Ik was destijds afgehaakt toe hij in Tin Men begon te spelen. Hun CD viel me zwaar tegen. Maar ik was wel nieuwsgierig naar het waarom en hoe het daarna ging.

Het enige vervelende aan deze documentaire vond dat regelmatig die Black Star een seconde in beeld kwam. Ik snap wel dat het zijn laatste album was maar zo leek wel een irritante sluikreclame.

De film Rostros (Faces) zal niet ieders cup-of-tea zijn. Het is een macaber verhaal met vreemde gebeurtenissen. Toch is het wel boeiend 'kijkvoer'. Al was het maar het interessante vulkanisch gevormde landschap van Lanzarote, de archictectuur van het huis waarin het verhaal zich grotendeels afspeelt of het vrouwelijk schoon dat in die tijd nog 'puur natuur' was. Het gegeven dat een beeldhouwer niet meer is staat is gezichten te zien is ook best wel apart. Die beeldhouwer wordt gespeeld door een in Spanje bekende zanger. De film was destijds geen succes in de bioscoop en betekende min of meer zijn einde als filmregisseur.

Dan moet je toch nog een keer naar die film als je wat fitter bent. Want ik vond dat tweede deel ook een bijzonder vermakelijk familiale ongemakkelijkheid.

Bij Pathé hingen 3 posters over de film. Eentje toonde een gelukkig pas getrouwd stel, bij de andere twee zag elk persoon er niet zo gelukkig uit. Er was dus drama te verwachten en dat volgde ook. Het is moeilijk iets over de ontboezeming van Emma (Zendaya) te zeggen want dat neemt de verrassing weg. De film was boeiend maar er werd wel erg veel gepraat. Ik kom me wel lekker ergeren aan Alana Haim die de rol van '"best" maid' speelde.

Ik heb nooit een spelcomputer gehad en dacht ten onrechte dat ze pizzabakkers waren maar ze bleken loodgieters te zijn. Uit nieuwsgierigheid ben ik gaan kijken. Ondanks dat er veel vaart in de film zat had ik moeite om wakker te blijven. Het lijkt me lastig om deze film na te vertellen. De scène met de slapende dinosauriër was wel komisch. Een eventuele volgende Mario film sla ik over.

De film speelt zich af in Ierland maar oorspronkelijk is het een Frans verhaal. Het is ook al eens eerder en later verfilmd. Ondanks "de oorlog" heeft de film veel grappige momenten en er wordt door de kinderen goed geacteerd.

Leuke romantische film. Op de Blue-Ray staan interessante extra's en de commentaartrack bij de film wordt gedaan door de regisseur en Amanda, het mooie meisje in de film, die later met elkaar getrouwd zijn. Op het einde van die track krijgen ze nog een kleine discussie.

Onderhoudend drama over een Amerikaanse ex-militair die vanwege zijn vrouw in Engeland als vrachtwagenchauffeur gaat werken en langzaam in het smokkelen wordt gezogen. Opvallende mooie verschijning is het liefje van Joe Easy, zijn baas. Ik weet niet of het woord tegenwoordig nog mag, maar destijds moet ze omschreven zijn als een seksbom. Ze stond dan ook bekend als de Engelse Marilyn Monroe.

Op de Blue-Ray staat een documentaire over het Britse vervoersysteem.

Films met ruzie zijn vaak wat ongemakkelijk om te kijken en dat was bij deze film over een gescheiden stel met 2 kinderen ook het geval. De film begint met het verhaal van Nina, het oudste kind. Daarin komt een scène voor waarin Nina thuis komt en haar broertje Eli in haar bed vind. Zij stuurt hem weg. In het tweede deel, vanuit het gezichtspunt van Eli komt die scène niet voor. Dat vond ik een gemis want ik was erg benieuwd naar het waarom. Een dikke plus was het dat de film was volledig ondertiteld was zodat de film ook toegankelijk is voor slecht- en niet horenden. Dat zouden meer Nederlandse films moeten doen.

De film was eenmalig in de IMAX te zien. Ik kende de film niet maar was wel benieuwd of een animatiefilm uit 1995 daar tot zijn recht kwam en dat deed ie. De film heeft een mooie tekenstijl en een meeslepend verhaal. Aanbevelenswaardig.

De openingsmuziek, de Bolero van Ravel, was al een voorbode van repetitieve film. Maar ondanks de herhalingen heb ik er wel geboeid naar gekeken. Ook in de zaal merkte je geen verveling. Ik was wel blij dat de 'exit' van de bioscoop makkelijker te vinden was. 😃 En ik ga toch kijken of ik aan dat computerspelletje kan komen.

Een spannende film die zich grotendeels in een trein afspeelt. Het is niet te merken dat de scènes in de trein in een studio zijn opgenomen. De regisseur levert prima werk af met camerawerk en belichting.

Indrukwekkende film over de gevolgen van de Syrische burgeroolog en dat vanuit 5 personen die met elkaar te maken krijgen. Boeiend van begin tot eind.

Leuke musical over een kleermaker die verliefd wordt op een prinses. De muziek is verzorgd door het bekende duo Rodgers & Hart en die is zo aanstekelijk dat die nog een tijdje in je hoofd blijft hangen. Al bijzonder is het begin van de film waarin Parijs ritmisvh ontwaakt. Heel grappig is de scène aan het hof waarin het standsverschil besproken wordt: de hoofdpersoon is niet alleen gewoon volk maar zelfs een kleermaker.... Dieper kun je niet zinken.....

Men kan niet verwachten dat op een Nederlands forum mensen Arabisch kunnen lezen, ik kan dat ook niet en heb het door `DeepL´ laten vertalen. Dit kwam tevoorschijn:

Ik ga het nu bekijken. Ik weet niet of het leuk is of niet. Oké, ik ga het nu bekijken en laat het jullie daarna weten. Bedankt.

Een relatie komt onder spanning te staan wanneer een man (Rod Steiger) een mooie lifster meeneemt. Dat de lifster een sterke rol gaat spelen blijkt al bij hun eerste ontmoeting. De liftster loopt niet naar de auto van de man maar hij moet achteruit rijden om haar op te pikken. Opmerkelijk is dat Rod Steiger in werkelijkheid ook getrouwd was met de vrouw (Clair Bloom) in de film. De film geeft een mooi tijdsbeeld.

Op de Blue-Ray staat ook de tv versie van de film. Deze is heel anders. Pikante scènes zijn verwijderd en hele andere zijn toegevoegd die de film een andere lading geven. De regisseur was daar niet blij mee.

Scream 1 tot en met 6 heb ik tot nu toe niet gezien daarom kan ik ook de film niet vergelijken met de vorige edities. Zoals vaak het geval is met horrorfilms is de film best spannend en verrassend maar de ontknoping is dan een tegenvaller. En dat was nu ook het geval.

De Italiaanse president worstelde niet alleen met staatszaken (euthanasiewet en twee gratieverzoeken) maar ook met de vraag met wie zijn vrouw hem 40 jaar geleden bedroog. En dat was een nog eenzamer strijd. Ondanks dat er goed geacteerd werd, de beelden mooi waren en twee grappige momenten kon de film mij toch niet zo boeien