Profiel van FVeastbird

07-08-26 FHB De Gaulle: Résistance
Grootschalige Franse film over een gelauwerde veteraan uit de eerste wereldoorlog. Na zijn vrijlating werd Charles de Gaulle op een katholieke militaire academie opgeleid tot generaal. Deze film begint ruim twintig jaar later. Met originele en gereconstrueerde beelden van de Duitse inval op 10 mei 1940. Ruim een maand later was meer dan de helft van Frankrijk onder Duits gezag. Maarschalk Henri Pétain, oud leerling van dezelfde militaire academie, laat het Franse regeringsapparaat meteen naar Bordeaux vertrekkien. In de politieke chaos wordt Charles de Gaulle aangesteld als staatssecretaris voor Nationale verdediging. Maar op eigen gezag reist hij naar Londen. Om de kersverse premier Winston Churchill Franse steun te bieden in de strijd tegen het Nazi oorlogsapparaat. De boomlange Franse generaal ziet zichzelf als de enige, onbetwiste voorman van het ‘Vrije Frankrijk’. De nieuwe regering Pétain, (zonder de Gaulle!) komt tot een staakt-het-vuren met het Duitse leger. De strenge demarcatielijn die erbij hoort zal Frankrijk tot op het bot verdelen. Voor soepeler samenwerking vestigt Pétain zijn regering later in het mondaine Vichy. Het begin van de lange film schetst de persoon van Generaal de Gaulle als een wat ongemakkelijke. licht megalomane grootheid. In zijn contramine integer, gedreven door een zucht naar avontuur, erkenning en respect. En mordicus anti Hitler. Vanuit Franse kolonies in Noordwest Afrika probeert hij met natuurlijke autoriteit van alles af te dwingen. Soms in bizarre situaties. Voor de oorlog zoals Churchill die moet voeren, betekent het te weinig. Maar In Frankrijk, vooral vanuit Parijs begint de Franse bevolking het verzet te steunen. Ondanks parallel scènes op meerdere locaties blijft het scenario chronologisch. Via geloofwaardige rollen, structuur en scènes in wisselend, (soms groot) beeldformaat blijft dit stukje geschiedenis de volle twee en een half uur interessant en boeiend. Een tweede deel ‘Liberté’ volgt later dit jaar.
Mijn waardering XXXX uit 5 - 8 uit 10

11-08-26 FHB sneak Les enfants vont bien
‘Met de kinderen alles goed’. Een bijna grimmige titel van een even fraaie als gevoelige film in het Frans. De Engelse titel ‘Out of Love’ verraadt bij voorbaat een plat slot. Terwijl het scenario van meet af aan blijft verduidelijken hoe uiteenlopend familierelaties in twee generaties kunnen ontstaan. Zonder waarom of reden, nIet te ontkomen en niet te begrijpen. Voor Gaspard, een jongen van negen en zijn zusje Margaux van zes. Maar ook voor hun moeder Jeanne en haar zus Suzanne. Jeanne is nog niet zo lang weduwe. Het huwelijk van haar zus Suzanne was al eerder op de klippen gelopen. Want Suzanne wilde persé geen kinderen. Op de achterbank van Jeannes auto is overduidelijk dat Margaux en Gasspard weinig zin hebben in een bezoek aan tante Suzanne. Tijdens een benzinestop gaan ze de auto uit om even hun moeder te zoeken. En die is natuurlijk boos, want dat was niet de afspraak. Suzanne is dan ook heel verbaasd als haar zus Jeanne met kinderen aanbelt. Natuurlijk mogen ze een paar dagen komen logeren. Suzanne moet aan de kinderen wennen. Op hun leeftijd zijn ze net zo druk als eenkennig. Maar na drie nachtjes slapen worden ze alleen wakker. Dan duurt het even voordat duidelijk is dat hun moeder Jeanne in haar eentje is vertrokken. Hoe definitief blijft onzeker. Het scenario concentreert zich op de emoties van de kinderen, van hun tante als inval-moeder met haar vriendin. Aan die relatie komt tussendoor ook een eind. In geloofwaardige scenes komt de emotionele complexiteit van een nieuwe situatie als overkoepelend thema bovendrijven. Zonder een zweem van filmische nadruk. Een minimum aan dialoog, uitmuntende regie, spel, geluid en montage. De empathische afstand die de verfilming daarmee neemt verplaatst zich moeiteloos naar de bioscoopzaal. Zonder dat het opvalt. Een prachtige film.
Mijn waardering: XXXXX uit 5 - 9,5 uit 10

28-07-26 FHB sneak The Christophers
Fijnzinnige samenwerking van een uitstekend opgeleid scenarioschrijver van Britse origine met een even ervaren als gelauwerde Amerikaanse regisseur. Het originele scenario is een ironisch zwarte komedie over de waarde van beeldende kunst. En ingewikkelde intriges rond de fictieve Julian Sklar. In de jaren tachtig van de vorige eeuw plotseling beroemd geworden met zijn portretten met een altijd herkenbaar stijl op canvas. ‘Christophers’ werd een merknaam door de authentoeke stijl. Ook als die bleef veranderen. Genoemd naar de persoon die hij voor eerst portretteerde. Julian,is Inmiddels ruim in de zeventig. Veel kamers van het ruime pand in een dure Londense straat hebben een specifieke atelierfunctie. Oud en nieuw werk van Julian Sklar werd nog nooit geëxposeerd, laat staan verkocht. Zijn kinderen weten dat ook. Die zijn inmiddels ruim volwassen en komen met een listig plan. In bijna alle kamers getuigt de rotzooi van het creatief onvermogen hun beroemde vader. Voordat Julian Sklar het loodje gaat leggen moet die buit al binnengehaald kunnen worden. Hoe dan ook. Daarvoor trekken ze een assistente voor vader Julian aan.. Onder zeer bijzondere voorwaarden. Het wodt Lori Butler rond de veertig. Met Kenyaanse roots studeerde ze aan het vooruitstrevende Saint Martin’s College in Londen. In de jaren dat Julian Sklar er les gaf. Subliem karakterspel door de bekendste senior-acteur van het verenigd Koninkrijk en de ingetogen rol van een bedeesde Lori. In het leeftijdsverschil krijgt de onderlinge relatie in de verfilming een toneelmatige aanpak. Lori weet van Julian Sklar. Andersom niet meer, wordt gesuggereerd in geestige scènes. Daarmee kantelt het scenario naar discussies over authenticiteit in beelden, vormgeving, waarneming en de kunstbeleving. Julian’s boude uitspraken brengen Lori in verwarring. Zonder dat het stoort is de verassende afloop in het slot niet eenduidig. Wel leerzaam en ook plezierig.
Mijn waardering XXXX uit 5 - 8 uit 10

21-07-26 FHB sneak Des preuves d'amour
Nog voordat dit zeer Franse speelfilmdebuut begint wordt met titels gewezen op een nieuwe Franse wet uit 2013: Voortaan kunnen mensen van hetzelfde geslacht trouwen en kinderen adopteren. Céline en Nadia Steyer zijn inmiddels dertigers. Getrouwd, onder een gezamenlijke achternaam delen ze een appartement in Parijs. Met het weloverwogen besluit om samen een kind op te voeden is Nadia al in verwachting van het kind dat van een (sperma)donor in een Deense kliniek kunstmatig werd verwekt. Haar zwangerschap heeft nog ruim zes maanden te gaan. Ondertussen is het is aan Celine om het gezamenlijk ouderschap te regelen. De nieuwe Franse regeling erkent alleen de natuurlijke moeder als wettelijke ouder. Een vrouwelijke kandidaat-ouder moet een adoptie cursus doorlopen en met een reeks liefdesbewijzen haar geschiktheid bewijzen. Dit alles vastgelegd in nauw omschreven procedures en formulieren. De locale dienst jeugdhulp vraagt daarvoor verklaringen van ouders, gezins- en (schoon) familieleden, ex geliefden en vrienden. De hele procedure kan meer dan een jaar duren. In een lichtvoetig scenario wordt tegelijkertijd de zwangerschap en procedure gevolgd. Celine’s rijke liefdesleven wordt blootgelegd. In tegenstelling met dat van Nadia die als enige dochter opgroeide in een artistiek kerngezin. Toen de vader vroeg overleed koos haar moeder voor een muzikale carrière. Dochter Nadia in werd liefdevol wantrouwen grootgebracht in een muzikale omgeving. Als Marguerite Orgen haar moeder als klassiek concertpianiste de hele wereld af. Nadia’s keuze voor een vakmanschap rond eigentijdse muziek zorgde voor nog verdere verwijdering. De afgelopen jaren hebben moeder en dochter nauwelijks contact met elkaar gehad. Deze soepel geschreven karakters zijn de kern van het scenario.. De verfilming ervan is uitstekend. Via enkele bijrollen komen diverse thema’s bovendrijven. Twijfels van en over moeders, huwelijk, ouderschap en kind. Met de bevalling komt alles weer samen. In een licht roerend slot.
Mijn waardering XXXX uit 5 - 8 uit 10

16-07-26 FTH rode zaal The Odyssey
In alle opzichten indrukwekkende film waarvan het bronmateriaal bijna 3000 jaar geleden in het Grieks werd opgetekend. In ruim 12000 versregels. Over gebeurtenissen van 500 jaar eerder, tot dan toe mondeling overgeleverd. Nu een heldenepos waarin intriges van allerlei goden met een eigen rol en karakter als mythes waren verwerkt. Over deze gebeurtenissen zouden later nog andere geschreven bronnen gevonden worden. De bestseller van Homerus leende zich uitstekend voor een film waarin het ontstaan van menselijke waarden een achterliggend thema kon worden. Aan de hand van Odysseus. Na het veroveren, totaal uitmoorden en vernietigen van de stad Troje kon hij een aantal manschappen terug naar huis. Met achterlating van veel doden. Dat hij een beslissende speelde in de verovering maakte hem de onbetwiste held en leider van terugkeer naar thuiseiland Ithaca. In een tijd dat conflicten tussen aankomende ‘beschavingen’ alleen met bruut geweld beslecht werden. Oorzaak of aanleiding tot die conflicten werden geloofsgetrouw toegeschreven aan goden. In het scenario neergezet als de absolute macht. Via even doortrapte als jaloerse tegenwoordige pubers. Een van de meest invloedrijke filmmakers ter wereld vertaalde Homerus’ werk naar een verpletterende bioscoopervaring van bijna drie uur. Met beelden die verwijzen naar de gelijktijdige bronstijd in Europa. Misschien niet helemaal historisch correct maar voor bij uitstek het onderlinge geweld beter herkenbaar. De nasleep van wat de diverse goden allemaal veroorzaakten maakt de nasleep van ervan niet minder menselijk. Omzwervingen, achterhoedegevechten, verleidingen, rampen en monsters zaaien dood en verderf voor mensen die nooit meer thuis zullen komen. Behalve Odysseus zelf. Met slimme list en afleiding op het goede moment blijft hij zijn manschappen opofferen. Uiteindelijk treft hij een heel ander thuiseiland aan. Dit is een even imposante als onderhoudende film. Als authentiek aandoend verslag van goddelijke fictie rond historische feiten. Gevangen in menselijk falen. Weergaloos.
Mijn waardering XXXX uit 5 - 8 uit 10