Reacties

09-10-26 FHB filmclub Fatherland
In Polen geboren Britse academicus en autodidact filmmaker. Inmiddels met een indrukwekkende staat van dienst. Zijn benadering in het initiëren, schrijven en regisseren van films begint vanuit een eigen idee. Voor deze film werd een waargebeurd familiedrama van de hoofdpersoon verplaatst naar een stukje geschiedenis in het Duitsland van 1949. Met bekende feiten rond de hoofdpersoon, de Duitse schrijver en Nobelprijswinnaar Thomas Mann. Voor Adolf Hitler in 1933 aan de macht kwam was hij met zijn gezin naar Amerika uitgeweken. In Californië maakten ze het verdere verloop van de tweede wereldoorlog niet aan de lijve mee. Wel dat vanuit Nürnberg alle gruwelijkheden rond concentratiekampen en moordfabrieken aan het licht kwamen. Vier jaar na de ontmanteling van het naziregime lag Duitsland in puin. In het nieuwe (=niet Nazi) Duitsland ontstaan de eerste mogelijkheden om - onder Amerikaans militair toezicht - culturele evenementen te organiseren. Zo goed en zo kwaad als dat kan. In een levensgrote Amerikaanse slee rijdt dochter Erika haar vader Thomas rond. Naar kapotte Duitse steden waar hij is uitgenodigd. Voor bezoek of om een lezing te geven. In een even strak als plausibel scenario wordt in een paar dagen van de tournee het dramaturgisch raamwerk van het familiedrama geconstrueerd. Tegen een achtergrond van een nog lang niet Nazi-loos Duitsland. De verfilming in zwart-wit in een klassiek kader laat meer zien dan je met kleur zou kunnen uitdrukken. In dit tijdsbeeld is het camerawerk perfect. Zoals de rollen, karakters en het acteren dat diepere betekenis krijgen. De duistere sfeer van het recente verleden leunt zwaar over het geheel. Op belangrijke locaties en tijdens meerdere ontmoetingen. Het beeld is spaarzaam, sommige scènes lijken gestileerd. Ondersteund door een treffende keuze van muziek. Als sleutels tijdens deze weergaloze film. Met een muzikaal

28-09-26 FHB sneak 500 miles
Boekverfilming van een rouwproces dat een samengesteld gezin uit Sheffield moet doormaken. Vanuit Finn, tienjarige zoon van Dan uit een eerdere relatie van zijn vader. Julie is de moeder van Charlie. Een wijsneus die door zijn aangeboren hersenaandoening acht jaar lang de spanningen in het gezin op spanning zet. Vanuit een wat hermetisch scenario probeert de film de complexe verhoudingen in het gezin te duiden. In feite is het al een huwelijkscrisis. Waaraan Finn zich wil onttrekken. Dus loopt hij op een avond weg maar moet zijn jongere broertje meenemen. Tegen de bedoeling in. Omdat Finn zijn opa John wil bezoeken. De vader van zijn moeder Julie. De bestemming is in het westen van Ierland, Hemelsbreed zo’n vijfhonderd mijl. Hun reis wordt op de voet gevolgd. Met alle hindernissen die erbij horen. Het geld dat hij uit Julie’s portemonnee meenam is binnen de kortste keren op. Reizen per bus, trein en boot is niet zonder problemen. Gaandeweg leert Finn per bus, trein de ferry naar Dublin te bereiken. Met Charlie vaak als verstekeling, Met hulp van Kait, een gesjeesde straatmuzikante die met haar Ukelele ook terug wil naar Ierland. Het zijn toevalligheden die alles aan elkaar knopen. In een reisverslag met ingewikkelde verhoudingen rond de drie jonge reizigers in fraaie landschappen en verhoudingen die veranderen. Waarin Finn zich steeds meer verantwoordelijk gaat voelen voor Charlie. Die op zijn beurt even lastig als inventief kan zijn. Als ze horen dat Dan en Julie ze in de auto achterna zitten loopt de spanning op. In Ierland is nog een lange weg te gaan. Ook in de onderlinge verhoudingen. Via Opa John wordt duidelijk dat het sluimerende rouwproces de reconstructie is die samen beleefd moet worden. Een fraaie wending die in de film een gevoelige lading achterlaat.
Mijn waardering XXXX uit 5 - 8 uit 10

15-08-26 FHB sneak The Plague
Een Amerikaans scenario voor een debuterende speelfilm ‘auteur’. (scenario en regie). Vanuit persoonlijke herinneringen leverde dat een even indrukwekkende als naargeestige film op. Die in Cannes 2026 meteen opviel. Met deels Arabische financiering, aangevuld met Roemeense financiering. Want in de hoofdstad Boekarest werd het zwembad gevonden waar het scenario over tieners in een Amerikaans waterpolokamp uit 2003 geloofwaardig neergezet kon worden. Behalve de onderwateropnamen werd al het beeld op 35mm filmmateriaal vastgelegd. Een Amerikaanse cast rond zo’n vijftien jongens -tussen twaalf en vijftien – kreeg het opnemen van het scenario in vijf weken voor elkaar. Over die pubers door hun ouders naar het waterpolo-kamp zijn gestuurd. Als verantwoorde vakantiebestemming. Ben is nog maar twaalf en komt als laatste aan. Dus wordt hij van meet afwijzend bejegend. Vooral door de jongens. Sommige puberen al, anderen zijn eigenlijk nog kind. Zonder elkaar verder te kennen ontstaat rond Jake, de grootste praatjesmaker, een nietsontziende groepsdynamiek. Iedereen komt aan de beurt om vernederd te worden. Ben is verstandig -of verlegen?- genoeg om zich buiten de groepsdynamiek te houden. Toch nemen de meelopers het serieus dat de huidaandoening van Eli de pest is. Met alle enge verhalen die erbij horen. Via onderwateropnamen wordt steeds duidelijker hoe met de waterpolo-training ook de groepsdynamiek steeds harder en gemener wordt. Boven water is daar natuurlijk weinig van te zien. Wel dat Ben, die in een geloofwaardige rol de film draagt, steeds meer wordt buitengesloten. Zoals in het gezin waarin hij zich ook door zijn moeder niet thuis voelt. Inventief camerawerk voor uiterst authentieke scènes. In een strakke montage met ongemakkelijk geluid en muziek. Zodat het overkoepelend thema rond gezins- en puberale groepsdynamiek een intense sfeer meekrijgt. Werkend naar een onbestemd einde dat in de bioscoop een even onheilspellend als troosteloos isolement overlaat.
Mijn waardering: XXXX uit 5 - 7.6 uit 10

20-09-26 FHB DE GAULLE: Liberté
Imposant tweede deel van een markante periode tijdens de Tweede wereldoorlog. Het Duitse leger dreigt Frankrijk op te splitsen. Vanuit Londen spreekt generaal Charles de Gaulle de Franse bevolking toe. In de eigen taal via de BBC, wáár ook ter wereld. Alle Fransen moeten zich ‘namens Frankrijk’ aansluiten bij het Franse verzet. In zijn beste Frans promoveert Winston Churchill deze merkwaardige generaal tot leider van de Vrije Fransen. Op uitnodiging aanwezig bij internationaal diplomatiek oorlogsoverleg. Op 14 juli 1940 is er een parade van de ‘Vrije Fransen’ door Londen. Er is ook al een diplomatieke vestiging van ‘Vrij Franrijk’. Vanuit Vichy werkt een ‘voorlopige’ regering mee met het nieuwe Duitse gezag. Dat heeft het noordelijk deel van Frankrijk behoorlijk uitgebreid. Een afsplitsing ligt voor de hand. In 1943 zijn de Verenigde Staten ook in de Europese oorlog betrokken. President Roosevelt heeft het het Vichy regime erkend. Tegenwerking van de Gaulle zorgt voor irritatie. Groot Brittannië krijgt wel alle hulp toegezegd. In Frankrijk woedt de Duitse dictatuur steeds grimmiger. In deze uitstekend gemaakte film blijft het karakter van Charles de Gaulle de bindende factor. Zelfs vanuit de zijlijn. Na de allereerste militaire overwinning in de Noord-Afrikaanse op het Duitse leger. Vlak voor de invasie in juni 1944 wordt een contingent Vrije Fransen aan de geallieerde troepenmacht toegevoegd. Het giga-leger trekt op richting Berlijn. Terwijl in augustus Frans georganiseerd verzet de Duitsers Parijs uit jaagt. Ondertussen bereiden Amerikaanse troepen zogenaamd ‘Frans papiergeld’ voor. Om Frankrijk onder Amerikaans gezag te brengen. Na de overhaast georganiseerde bevrijdingsintocht van de Franse troepen achter generaal de Gaulle gaat dat niet door. Een even lange als onderhoudende film eindigt met De Gaulle en Churchill samen bij het graf van de onbekende soldaat op 11 november 1944. Frankrijk is dan weer compleet als onafhankelijke natie. Mijn waardering: XXXX uit 5 - 8 uit 10

08-08-26 FHB sneak Pour Le Plaisir
Zéér Franse komedie met internationaal ô-làlàà! gehalte. Aan het ware verhaal, oorspronkelijk uit Duitsland werd een Frans scenario geplakt. Fictie rond het echtpaar dat ruim tien jaar geleden een zéér succesvol seks-speeltje voor vrouwen ontwikkelde. Fanny en Tom zijn rond de veertig en bijna twintig jaar getrouwd, hun dochter Elsa is begin twintig. Als Tom zijn functie als ingenieur verliest wordt duidelijk dat het huwelijk behoorlijk is uitgeblust. Het woonhuis komt in het geding. Als Fanny een seksuologe toevertrouwt dat ze nog nooit een orgasme heeft beleefd, stelt ze zich als doel om dat binnen haar huwelijk voor elkaar te krijgen. Via vriendinnen komt ze erachter dat ze niet de enige is. Simuleren lijkt velliger en verstandig. Bestaan, doel en de vrouwelijke beleving van de clitoris en vulva worden daarvoor tegen het licht gehouden. In tegenstelling met de geijkte (mannelijke) overschatting van eigen prestaties rond het klaarkomen. Met relationeel wantrouwen als resultaat. In korte, wat ongemakkelijke discussies besluiten Fanny en Tom daar iets aan te doen. Dat dochter Elsa er veel soepeler mee omgaat maakt het voor Tom niet gemakkelijker. Grappig bedoelde scènes laten emotionele onhandigheid zien. Vanwege het huis en zijn werkplaats kiest Tom voor een eigen uitdaging. Als gewezen ingenieur gaat hij bestaande seks-speeltjes technisch onderzoeken. Om vervolgens iets heel nieuws te ontwikkelen. De toenadering van Fanny als ervaringsdeskundige wordt onontbeerlijk. De Franse dramatiek en humor daar omheen blijft wat vlak. Scènes zijn op zichzelf komisch, zij het nauwelijks spontaan of geestig. De emotionele wisselwerking tussen Tom, Fanny en Elsa zorgt ervoor dat de soepele verfilming zich richt op de helft van de mensheid als eerste doelgroep. Voor de andere helft -mannen- mag de komische aanpak misschien wat belerend zijn. Maar in de Franse humor rond dit ô-làlàà! onderwerp zitten genoeg grappen.
Mijn waardering: XXX uit 5 - 5,7 uit 10

07-08-26 FHB De Gaulle: Résistance
Grootschalige Franse film over een gelauwerde veteraan uit de eerste wereldoorlog. Na zijn vrijlating werd Charles de Gaulle op een katholieke militaire academie opgeleid tot generaal. Deze film begint ruim twintig jaar later. Met originele en gereconstrueerde beelden van de Duitse inval op 10 mei 1940. Ruim een maand later was meer dan de helft van Frankrijk onder Duits gezag. Maarschalk Henri Pétain, oud leerling van dezelfde militaire academie, laat het Franse regeringsapparaat meteen naar Bordeaux vertrekkien. In de politieke chaos wordt Charles de Gaulle aangesteld als staatssecretaris voor Nationale verdediging. Maar op eigen gezag reist hij naar Londen. Om de kersverse premier Winston Churchill Franse steun te bieden in de strijd tegen het Nazi oorlogsapparaat. De boomlange Franse generaal ziet zichzelf als de enige, onbetwiste voorman van het ‘Vrije Frankrijk’. De nieuwe regering Pétain, (zonder de Gaulle!) komt tot een staakt-het-vuren met het Duitse leger. De strenge demarcatielijn die erbij hoort zal Frankrijk tot op het bot verdelen. Voor soepeler samenwerking vestigt Pétain zijn regering later in het mondaine Vichy. Het begin van de lange film schetst de persoon van Generaal de Gaulle als een wat ongemakkelijke. licht megalomane grootheid. In zijn contramine integer, gedreven door een zucht naar avontuur, erkenning en respect. En mordicus anti Hitler. Vanuit Franse kolonies in Noordwest Afrika probeert hij met natuurlijke autoriteit van alles af te dwingen. Soms in bizarre situaties. Voor de oorlog zoals Churchill die moet voeren, betekent het te weinig. Maar In Frankrijk, vooral vanuit Parijs begint de Franse bevolking het verzet te steunen. Ondanks parallel scènes op meerdere locaties blijft het scenario chronologisch. Via geloofwaardige rollen, structuur en scènes in wisselend, (soms groot) beeldformaat blijft dit stukje geschiedenis de volle twee en een half uur interessant en boeiend. Een tweede deel ‘Liberté’ volgt later dit jaar.
Mijn waardering XXXX uit 5 - 8 uit 10

11-08-26 FHB sneak Les enfants vont bien
‘Met de kinderen alles goed’. Een bijna grimmige titel van een even fraaie als gevoelige film in het Frans. De Engelse titel ‘Out of Love’ verraadt bij voorbaat een plat slot. Terwijl het scenario van meet af aan blijft verduidelijken hoe uiteenlopend familierelaties in twee generaties kunnen ontstaan. Zonder waarom of reden, nIet te ontkomen en niet te begrijpen. Voor Gaspard, een jongen van negen en zijn zusje Margaux van zes. Maar ook voor hun moeder Jeanne en haar zus Suzanne. Jeanne is nog niet zo lang weduwe. Het huwelijk van haar zus Suzanne was al eerder op de klippen gelopen. Want Suzanne wilde persé geen kinderen. Op de achterbank van Jeannes auto is overduidelijk dat Margaux en Gasspard weinig zin hebben in een bezoek aan tante Suzanne. Tijdens een benzinestop gaan ze de auto uit om even hun moeder te zoeken. En die is natuurlijk boos, want dat was niet de afspraak. Suzanne is dan ook heel verbaasd als haar zus Jeanne met kinderen aanbelt. Natuurlijk mogen ze een paar dagen komen logeren. Suzanne moet aan de kinderen wennen. Op hun leeftijd zijn ze net zo druk als eenkennig. Maar na drie nachtjes slapen worden ze alleen wakker. Dan duurt het even voordat duidelijk is dat hun moeder Jeanne in haar eentje is vertrokken. Hoe definitief blijft onzeker. Het scenario concentreert zich op de emoties van de kinderen, van hun tante als inval-moeder met haar vriendin. Aan die relatie komt tussendoor ook een eind. In geloofwaardige scenes komt de emotionele complexiteit van een nieuwe situatie als overkoepelend thema bovendrijven. Zonder een zweem van filmische nadruk. Een minimum aan dialoog, uitmuntende regie, spel, geluid en montage. De empathische afstand die de verfilming daarmee neemt verplaatst zich moeiteloos naar de bioscoopzaal. Zonder dat het opvalt. Een prachtige film.
Mijn waardering: XXXXX uit 5 - 9,5 uit 10

28-07-26 FHB sneak The Christophers
Fijnzinnige samenwerking van een uitstekend opgeleid scenarioschrijver van Britse origine met een even ervaren als gelauwerde Amerikaanse regisseur. Het originele scenario is een ironisch zwarte komedie over de waarde van beeldende kunst. En ingewikkelde intriges rond de fictieve Julian Sklar. In de jaren tachtig van de vorige eeuw plotseling beroemd geworden met zijn portretten met een altijd herkenbaar stijl op canvas. ‘Christophers’ werd een merknaam door de authentoeke stijl. Ook als die bleef veranderen. Genoemd naar de persoon die hij voor eerst portretteerde. Julian,is Inmiddels ruim in de zeventig. Veel kamers van het ruime pand in een dure Londense straat hebben een specifieke atelierfunctie. Oud en nieuw werk van Julian Sklar werd nog nooit geëxposeerd, laat staan verkocht. Zijn kinderen weten dat ook. Die zijn inmiddels ruim volwassen en komen met een listig plan. In bijna alle kamers getuigt de rotzooi van het creatief onvermogen hun beroemde vader. Voordat Julian Sklar het loodje gaat leggen moet die buit al binnengehaald kunnen worden. Hoe dan ook. Daarvoor trekken ze een assistente voor vader Julian aan.. Onder zeer bijzondere voorwaarden. Het wodt Lori Butler rond de veertig. Met Kenyaanse roots studeerde ze aan het vooruitstrevende Saint Martin’s College in Londen. In de jaren dat Julian Sklar er les gaf. Subliem karakterspel door de bekendste senior-acteur van het verenigd Koninkrijk en de ingetogen rol van een bedeesde Lori. In het leeftijdsverschil krijgt de onderlinge relatie in de verfilming een toneelmatige aanpak. Lori weet van Julian Sklar. Andersom niet meer, wordt gesuggereerd in geestige scènes. Daarmee kantelt het scenario naar discussies over authenticiteit in beelden, vormgeving, waarneming en de kunstbeleving. Julian’s boude uitspraken brengen Lori in verwarring. Zonder dat het stoort is de verassende afloop in het slot niet eenduidig. Wel leerzaam en ook plezierig.
Mijn waardering XXXX uit 5 - 8 uit 10

21-07-26 FHB sneak Des preuves d'amour
Nog voordat dit zeer Franse speelfilmdebuut begint wordt met titels gewezen op een nieuwe Franse wet uit 2013: Voortaan kunnen mensen van hetzelfde geslacht trouwen en kinderen adopteren. Céline en Nadia Steyer zijn inmiddels dertigers. Getrouwd, onder een gezamenlijke achternaam delen ze een appartement in Parijs. Met het weloverwogen besluit om samen een kind op te voeden is Nadia al in verwachting van het kind dat van een (sperma)donor in een Deense kliniek kunstmatig werd verwekt. Haar zwangerschap heeft nog ruim zes maanden te gaan. Ondertussen is het is aan Celine om het gezamenlijk ouderschap te regelen. De nieuwe Franse regeling erkent alleen de natuurlijke moeder als wettelijke ouder. Een vrouwelijke kandidaat-ouder moet een adoptie cursus doorlopen en met een reeks liefdesbewijzen haar geschiktheid bewijzen. Dit alles vastgelegd in nauw omschreven procedures en formulieren. De locale dienst jeugdhulp vraagt daarvoor verklaringen van ouders, gezins- en (schoon) familieleden, ex geliefden en vrienden. De hele procedure kan meer dan een jaar duren. In een lichtvoetig scenario wordt tegelijkertijd de zwangerschap en procedure gevolgd. Celine’s rijke liefdesleven wordt blootgelegd. In tegenstelling met dat van Nadia die als enige dochter opgroeide in een artistiek kerngezin. Toen de vader vroeg overleed koos haar moeder voor een muzikale carrière. Dochter Nadia in werd liefdevol wantrouwen grootgebracht in een muzikale omgeving. Als Marguerite Orgen haar moeder als klassiek concertpianiste de hele wereld af. Nadia’s keuze voor een vakmanschap rond eigentijdse muziek zorgde voor nog verdere verwijdering. De afgelopen jaren hebben moeder en dochter nauwelijks contact met elkaar gehad. Deze soepel geschreven karakters zijn de kern van het scenario.. De verfilming ervan is uitstekend. Via enkele bijrollen komen diverse thema’s bovendrijven. Twijfels van en over moeders, huwelijk, ouderschap en kind. Met de bevalling komt alles weer samen. In een licht roerend slot.
Mijn waardering XXXX uit 5 - 8 uit 10

16-07-26 FTH rode zaal The Odyssey
In alle opzichten indrukwekkende film waarvan het bronmateriaal bijna 3000 jaar geleden in het Grieks werd opgetekend. In ruim 12000 versregels. Over gebeurtenissen van 500 jaar eerder, tot dan toe mondeling overgeleverd. Nu een heldenepos waarin intriges van allerlei goden met een eigen rol en karakter als mythes waren verwerkt. Over deze gebeurtenissen zouden later nog andere geschreven bronnen gevonden worden. De bestseller van Homerus leende zich uitstekend voor een film waarin het ontstaan van menselijke waarden een achterliggend thema kon worden. Aan de hand van Odysseus. Na het veroveren, totaal uitmoorden en vernietigen van de stad Troje kon hij een aantal manschappen terug naar huis. Met achterlating van veel doden. Dat hij een beslissende speelde in de verovering maakte hem de onbetwiste held en leider van terugkeer naar thuiseiland Ithaca. In een tijd dat conflicten tussen aankomende ‘beschavingen’ alleen met bruut geweld beslecht werden. Oorzaak of aanleiding tot die conflicten werden geloofsgetrouw toegeschreven aan goden. In het scenario neergezet als de absolute macht. Via even doortrapte als jaloerse tegenwoordige pubers. Een van de meest invloedrijke filmmakers ter wereld vertaalde Homerus’ werk naar een verpletterende bioscoopervaring van bijna drie uur. Met beelden die verwijzen naar de gelijktijdige bronstijd in Europa. Misschien niet helemaal historisch correct maar voor bij uitstek het onderlinge geweld beter herkenbaar. De nasleep van wat de diverse goden allemaal veroorzaakten maakt de nasleep van ervan niet minder menselijk. Omzwervingen, achterhoedegevechten, verleidingen, rampen en monsters zaaien dood en verderf voor mensen die nooit meer thuis zullen komen. Behalve Odysseus zelf. Met slimme list en afleiding op het goede moment blijft hij zijn manschappen opofferen. Uiteindelijk treft hij een heel ander thuiseiland aan. Dit is een even imposante als onderhoudende film. Als authentiek aandoend verslag van goddelijke fictie rond historische feiten. Gevangen in menselijk falen. Weergaloos.
Mijn waardering XXXX uit 5 - 8 uit 10

14-07-26 FHB sneak ZONDAG DE NEGENSTE
Speelfilmdebuut van een redelijk ervaren Vlaamse documentairemaakster voor televisie. Voor deze fictiefilm schreef ze een scenario dat zich goeddeels in een Antwerps woonzorgcentrum afspeelt. De totstandkoming van deze film werd breed gedragen door een gevarieerde lijst participaties van landelijke en Europese filminstituten op het gebied van filmproductie. Aangevuld met instellingen rond ouderenzorg en dementie, toegespitst op Alzheimer. Ook het tehuis in Antwerpen waar bijna alle opnamen werden gemaakt. In verschillende karakters zorgt een beperkt aantal acteurs voor de samenhang in de fictie van het scenario. Bijna vanzelfsprekend zijn dat dialoogscenes, soms aangevuld door ervaren figuranten. Volstrekt geloofwaardig verknoopt in scènes met authentieke bewoners. Via uitstekend camerawerk en inventieve montage. Opgegroeid boven een Vlaams café hebben de broers Horst en Frans al dertig jaar lang geen contact meer met elkaar. Inmiddels alle twee in de zeventig. Horst werd opgenomen in een zorgcentrum voor alzheimer patiënten. Zijn geheugen ging achteruit, herinneringen werden nauwelijks meer dan emoties. Sinds kort komt zijn broer op bezoek, maar dat is al een paar keer uitgelopen op slaande ruzie. Horst krijgt de meeste klappen. Op ‘zaal’ heeft Horst nauwelijks contact met andere bewoners. Directeur en personeel komen er niet achter wat er precies speelt. Wel is duidelijk dat het Frans om geld gaat. Of om Andrea. Die kennen ze alle twee. Wat er aan de hand is niet te achterhalen. Moeilijke gesprekken met de directeur in vage kwaaltaal lossen niets op. Waardoor er een scherpe staalkaart ontstaat van verschillende manieren waarop bewoners hun leven moeten ondergaan. Soms zijn dat werkelijke situaties op het moment van filmen zelf. Die worden zonder uitzondering met veel empathie door het zorgend personeel benaderd. Het slot van deze even integere als authentieke speelfilm is in de bioscoop niet echt bemoedigend.
waardering XXXX uit 5 - 7 uit 10

07-07-26 FHB sneak The Invite
Prima film met een even briljant als vrijmoedig scenario. Het lange burenbezoek legt veel bloot over totaal verschillende intieme relaties.. Twee (echt?)paren, veertigers in San Francisco. Over huis, werk, bezigheden en interesses. Daarna nog véél meer. Bij aankomst moet Joe bijkomen van de uitputtende fietstocht naar zijn appartement. Vanuit de keuken hoort hij Angela vragen naar de wijn die hij vanuit de stad zou meebrengen. Vergeten. Ook die afspraak met de nieuwe bovenburen die ze maanden geleden maakten. Vanavond een eerste echte kennismaking. Angela nog druk in de keuken, de ruime eettafel nog niet gedekt. De verdere film concentreert zich op gedetailleerde gesprekken die elkaar snel opvolgen. Joe en Angela over hun uitgebluste huwelijk. Van ex muzikant Joe, nu met een sullige onderwijsbaan met ‘zjjn’ Angela als ‘moderne’ huisvrouw met vriendinnen en bezigheden binnenshuis. Als hun gasten arriveren is meteen duidelijk dat Piña en Hawk heel anders met elkaar omgaan. Ontspannen en zelfverzekerd. Burgerlijke formaliteiten rond huis, inrichting, werk en bezigheden zijn snel achter de rug.. Dan snijdt Joe een precaire kwestie aan die hij ook met Angela aanroerde. Dan wil het (scenario)toeval dat Hawk over dezelfde kwestie begint. In schijnbaar onderling vertrouwen ontstaan gesprekken waarin privacy plaats maakt voor durf. Over Ingehouden emoties, seks, intieme fantasieën en behoeften. Schaamteloos ongemak wordt aangezet met hoekige cellomuziek. Dwars door alle even geestige als gedurfde dialoogscènes. In geloofwaardige rollen worden Joe’s verborgen frustraties haarscherp neergezet. De subtiele rol van Angela werd uit eigen ervaring geschreven en gepeeld door een ervaren scenariste. Binnen het scenario is de Spaanse Piña de meest stabiele persoon. In een roerend en wat meewarig slot wordt alle schone nepschijn toch weer even doorbroken. Angela samen met Joe (weer!) aan de piano. Als accent op de bioscoopervaring van een even plezierige, geestige als leerzame film.
Mijn waardering XXXX uit 5 - 8 uit 10

05-07-26 CINEVILLE xtra sneak El ser querido
Spaanse metafilm. Een film over film dus. De Spaanse filmmaker volgt als scenarioschrijver-regisseur het ontstaan van een film. Die opgenomen zal worden door een fictieve, internationaal gelauwerd Spaanse regisseur. De uiteindelijke film in de Cineville bioscoop werd al in competitie vertoond op het festival van Cannes eerder dit jaar. In het Spaans met Engelse ondertiteling. Nu blijft het volgen van ingewikkelde dialoog het begin dan ook een uitdaging. In een restaurant maken we kennis met een actrice die wacht op de (fictieve) regisseur Esteban Martinez. Tijdens een ruim decennium in het buitenland maakte hij andere ontwikkelingen mee op het gebied van film. Zijn eerste films waren in het Spaans uiteraard. Met buitenlandse films heeft hij in Spanje een ijzeren reputatie opgebouwd. Zijn nieuwe film wordt weer Spaans. Nu is hij is te laat op zijn afspraak en moet zich excuseren. Een gedurfde verfilming van dat eerste gesprek maakt het (film)thema ervan even dubbelzinnig als vaag. Want later blijkt de actrice zijn dochter te zijn. Die hij graag een hoofdrol in de film wil laten spelen. Het ‘desert’ in de filmtitel mag dan wel ‘woestijn’ in het Engels betekenen, het verwijst in het Spaans ook naar ‘overlopen’. Een sleutelscène rond de rol van Esteban’s dochter Emilia werd een ingewikkeld draaiboek. De locatie is een donker woestijnlandschap. Op de set krijgt Emilia eerst een lichte voorkeursbehandeling. Maar als het daarna alsmaar mis blijft gaan getuigt Ezsteban’s onbehouwen gedrag naar crew en acteurs van steeds meer onmacht. Op een manier die tegenwoordig grensoverschrijdend heet. In zijn geblokkeerde creativiteit kiest Esteban voor zijn gedateerde vakmanschap. Niet voor hernieuwd vaderschap. Het bioscooppubliek wordt net als Emilia verbijsterd achtergelaten met de film van een film over film. Boeiend is het wel, maar ook nodeloos ingewikkeld.
Mijn waardering XX uit 5 - 4 uit 10

23-06-26 FHB sneak Jimpa
Een Australische semi autografische film over een familie waarvan Jim -inmiddels grootvader- bijna zestig jaar geleden het gezin opbrak. Hij was als homoseksueel uit de kast gekomen en vertrok een paar jaar later. Zijn dochter, inmiddels in de vijftig en succesvol filmmaker in Australië nam dit gegeven als uitgangspunt voor een verder grotendeels fictief scenario. Wat ze met verve naar de bioscoop toe bracht. Een uitdagende film over haar vader (Jimpa) die zijn onderdrukte omgang rond seksualiteit wist te doorbreken. De hoofdstad van Nederland bleek daarvoor de ruimste mogelijkheden te bieden. In de tijd dat daar homoseksualiteit alleen nog maar als ‘gay’ bestond. En de ziekte aids nog niet als dodelijk was bestempeld. Dochter Hannah groeide op in Adelaide en haar dochter Frances is rond 2024 een tiener. Met alle twijfels vandien. Non-binair heet dat tegenwoordig. Bij wijze van internationale ervaring zal Frances een poosje bij haar grootvader in Amsterdam komen logeren. Ze kennen elkaar uit de verte en Jimpa is zeer op zijn ‘kleine’ dochter gesteld. Jim’s komend pensioen als hoogleraar in de internationale volksgezondheid biedt extra mogelijkheden. Maar er ontstaat twijfel. Van Hannah als verlaten kind van een vader met opvattingen. En van Frances die als non-binair kleinkind gaat puberen. In Amsterdam ontstaat een dicht weefsel van relaties waarin met seks in opzichtige openheid wordt omgegaan en gesproken. Via uitstekende rollen ini drie generaties blijft de diversiteit ervan het bioscoopscherm beheersen. Met ondersteuning van kraakheldere dialogen die nog meer thema’s en emoties aanzwengelen. Karakters die bijzonder willen zijn. Waarmee in onderlinge verwevenheid ook sluimerende negatieve emoties schuilgaan. Ongemakkelijk in de bioscoop. . Het scenario wordt te veelomvattend en soms belerend. Het ontwijkende slot blijft hangen in even emotionele als verplichtende mist. Zware kost. Voor iedereen. Voor Jimpa nog het minst, ironisch genoeg….
Mijn waardering: XXX uit 5 - 6 uit 10

09-06-26 FHB sneak L'affaire Bojarski
Franse solide verfilming van een crimi die op een biografie uitdraait.
Een spectaculaire gefilmde overval op een streng beveiligde bestelwagen. In de buurt van Parijs in 1950. Franse auto’s in nieuwstaat. Een chaotisch vuurgevecht met pistolen. Onder de bewakers vallen doden, een van de overvallers raakt gewond. De buit is een hoeveelheid papier met watermerk. De overvallers ontkomen. Eén ervan blijkt een Poolse migrant die midden in de tweede wereldoorlog in Lyon terecht kwam. Op dat moment de hoofdstad van het Franse verzet tegen de Duitsers. Jan Bojarski leert Frans en concentreert zich op zijn uitvindingen. Na de oorlog werkt hij ze uit maar krijgt als niet-fransman nul op het rekest bij het Franse octrooibureau INPI. Hij ontmoet en trouwt met zijn grote liefde Salomé. Zij heeft eigen inkomen, zij het karig. Soms kan hij net aanvullen met een voorschot van fabrikanten aan wie hij zijn ontwerpen heeft laten zien. Dat de uitvindingen Frans gemeengoed zullen zijn is al duidelijk. Een wat vettig scenario volgt in détail bijna vijftien jaar valsemunterij door Jan Bojarski. In zijn eentje krijgt hij het voor elkaar om verschillende bankbiljetten in enkele coupures te vervalsen. Zodat ze op kleine schaal verspreid en gebruikt kunnen worden. Om te wisselen voor echt geld. in het grootste geheim vanuit zijn verborgen werkkamer aan de schuur van het woonhuis. Natuurlijk zit De Franse Centrale Bank en een gespecialiseerd politieteam constant achter hem aan. Als in veel thrillers met kartonnen karakters. Jaren verlopen met de nieuwe modellen Franse auto’s. In nieuwstaat en zo uit de wasstraat. Met een ongelijkmatige montage voelt de film soms (te) lang aan. Na arrestatie, veroordeling, een uitgezeten gevangenisstraf en liefdevolle hereniging met Salomé wordt het tot slot een Jan Bojarski als Frans nationale anti-hero. In een boeiende film.
Mijn waardering XXX uit 5 - 6 uit 10

04-06-26 FHB kl.zaal maatjesproject Blue Heron
Moeizame film over een gezin van zes dat vanuit Hongarije in Canada terecht is gekomen. Hongaars is een moeilijke taal die in andere talen nauwelijks houvast biedt. Ook niet naar Engels of Frans zoals dat in Canada wordt gesproken. De film is gebaseerd op ervaringen van de vrouwelijke, van oorsprong Hongaarse maker. In het scenario bestaat het gezin uit moeder, vader, Sasha, Jeremy, Henry, Felix. Het is een gezin door de ogen van Sacha. Met puber Jeremy als centrale figuur. Door zijn onverklaarbare buien waarin hij volstrekt onhandelbaar is. Zonder aanleiding, reden of onenigheid met andere gezinsleden. Tijdens zijn buien bestaan die niet. Zodat per keer de familieband als los zand wordt achtergelaten. Sacha is acht jaar en ziet gebeuren hoe haar grote broer de familieband verscheurt. Toch kan ze niet anders dan in verbazing meeleven met Jeremy ‘s wanhoop. Maar ook met het sombere vooruitzicht van hun moeder. De buien van Jeremy maken leven zo goed als onmogelijk. Ondanks de jeugdzorg die Jeremy van een afstand in de gaten houdt. Hij lijkt door te groeien naar een onontkoombaar moment dat een definitief slot moet inluiden. Vervat in strakke associatieve scènes werd dit gedramatiseerd in geloofwaardige rollen. Verbeeld en gemonteerd in een platte stijl van televisie verslaggeving. Het grootste deel van de dialogen in de film is in het Hongaars, de rest in flarden Engels en Frans. Op z’n Canadees. Het lezen van ondertiteling in welke taal dan ook gaat ten koste van de film als geheel. Jeremy ’s onverklaarbare onmacht, Sascha’s kijk op haar getroebleerde broer en haar onvoorwaardelijke moederliefde zin en blijven gelijkmatig. Wat Jeremy ook uithaalt. Het verschil dat overblijft roept dan ook niet meer op dan halfslachtigheid. Over de keuzes die in de film over het gezin zijn gemaakt. Uitgezonderd over Jeremy, helaas.
Mijn waardering XXX uit 5 - 6 uit 10

05-06-26 FHB filmclub Little Trouble Girls
In alle opzichten prachtige film uit Slovenië. Dankzij een sterk scenario, subtiel camerawerk, weergaloos acteren, een bijzondere omgeving en even voor de hand liggende als onbespreekbare thema’s.
De mengeling van fragmenten oost Europees klinkende koormuziek en alledaags geluid krijgt een dragende rol in het verloop van de film. Muziek roept emoties als het met lichamelijke inspanning geoefend wordt en uitgevoerd. Lucija zit met haar dertiende op een katholieke meisjesschool. Onderwijs van ursulinenzusters is overal conservatief en gedegen; handhaving van orde gedrag is strak en streng. Ook in Nederland wordt dat nog altijd herkend. Als Lucija wordt gevraagd voor het koor van de kerk mag mee naar een retraite voor koorrepetities. Naar een fraai ursulinenklooster dicht bij de Italiaanse grens. Onder nieuwe contacten in de bus er naartoe steken haar eerste twijfels over haar eigen lichaam en leven de kop op. Een deel van het klooster wordt gerestaureerd. Pal tegenover de werkzaamheden worden de meisjes in kleine groepjes in een galerij slaapkamers ondergebracht. Snel genoeg beginnen de repetities onder leiding van een strenge muziekleraar aan de piano. De film concentreert zich volledig op Lucija en wat zij meemaakt. Muzikaal en daarbuiten. In veel lang aangehouden close-ups wordt alle onzekerheid bijna voelbaar. Over haar zingen, maar ook rond gevoelens naar andere meisjes en over de mannen aan het werk. Vooral van Ana-Marija leert ze veel. Over muziek, zingen en mannen. Als ze vermoed dat Ana-Maria subtiel aanstuurt op lichamelijk contact. Wordt de verwarring alleen maar groter. Tijdens de repetities verraadt haar gezicht toenemende twijfel over alles wat ze aan het beleven is. In tegenstelling met de muziek. Een even wrede als intense muziekscène leidt naar een moeilijk slot van deze uiterst gevoelige film. Voorlopig zal Lucija in Slovenië met moeite volwassen en zelfstandig kunnen worden.
Mijn waardering XXXX uit 5 - 9,8 uit 10

02-06-26 FHB sneak A Sad and Beautiful World
Indrukwekkend speelfilmdebuut van een vrouwelijke documentairemaker. Fictie rond een liefdesverhaal in Beiroet. In drie generaties en tegen de achtergrond van de ooit bruisende hoofdstad van Libanon. Na een verwoestende burgeroorlog in de jaren negentig van de vorige eeuw moest er veel worden herbouwd. Nog tijdens heftige vijandigheden worden Nino en Yasmina in hetzelfde ziekenhuis geboren. Vrijwel op hetzelfde moment. In de film zal deze lotsverbondenheid hun leven blijven bepalen. Ze groeien op in een sfeer van verlies, waaruit ze alle twee willen ontsnappen. Per trein, naar een paradijselijk eiland dat ze in de verte kunnen zien. Ze zijn nog geen tien als hun poging mislukt. Omdat Yasmina’s ouders verhuizen worden ze van elkaar gescheiden. Maar zoveel jaar later komen ze elkaar weer tegen. In Beiroet drijft Nino een restaurantje met een plaatselijke reputatie. Daarvoor moet hij iedere dag weer alle zeilen bijzetten. Met veel ad-hoc improvisatie. Yasmina woonde een paar jaar in Duitsland. Met een veel breder perspectief kwam ze terug en heeft een baan in Beiroet voor de Libanese overheid. Met de herinneringen aan hun kindertijd worden ze stapelverliefd op elkaar. Een even ontspannen als degelijk scenario. Uitstekende hoofd- en bijrollen zijn met inventief camerawerk in vaak geestige scenes in elkaar geregen. In alle opzichten is de montage voorbeeldig. Contrasterende emoties worden subtiel tegen elkaar gehouden. Verschillende scènes wijzen op de veranderingen in Beiroet. Op een filmische en een rustig tempo wordt de nieuwe liefdesrelatie van Nino en Yasmina. tegen het licht gehouden. Daarvoor wordt naar hun verleden teruggegrepen. Ook in de verhoudingen binnen families en vrienden verandert er veel. Terwijl de spanningen in Beiroet weer beginnen op te lopen blijft er toch een prachtige wereld over. Zij het met een weemoedig slot. Van een film op z’n best.
Mijn waardering XXXXX uit 5 - 9 uit 10

6-05-25 FHB sneak Solomamma
Noorse film die in samenwerking met nog eens vier landen tot stand kon komen. Het scenario begon vanuit een idee rond de ouderlijke verhoudingen van kinderen verwekt via spermadonatie. De regelgeving daar omheen is per Noord Europees land verschillend. Zodat tussen Noorwegen en Denemarken daarmee onvoorspelbare situaties kunnen ontstaan. Als voorbeeld Edith, een alleenstaande moeder die werkt bij een krant in Oslo. Ze denkt over een tweede kind naast haar zoontje Sigurd , vier jaar oud.. Door klasgenootjes op de lagere schoon wordt Sigurd vaak gevraagd over zijn vader. Die bestaat niet. Misschien daarom trekt hij zoveel op met Molly. Die woont in een gezin met een moeder en vader Niels. Edith ziet wel gelijkenissen tussen Molly en Sigurd. Door een ondoordacht toeval krijgt ze de naam van Molly’s donor te weten. Onder een journalistiek voorwendsel zoekt ze die op en probeert zoveel mogelijk over hem te weten te komen. Het wordt een obesssie. Niels zou wel eens een ideale kandidaat kunnen zijn. Zowel scenario als film blijven even serieus als lichtvoetig. Ondertussen komen er wel verstrekkende thema’s bijna terloops voorbij. Intelligentie, opvoeding, carrière en gezinsverband. Met de nodige onverschilligheid blijft Niels afstand houden, maar kan gaandeweg zijn eigen kwetsbaarheden niet maskeren. Edith’s aanhoudende belangstelling was dan ook van meet af aan meer dan alleen journalistiek. Zodat twijfels en emoties over erfelijkheid, psychologische eigenschappen, gezinsleven voor Sigurd en weer een donorschap over elkaar heen buitelen. In sommige stekelige scènes spat het ongemak ervan af. Begrijpelijk, door de situatie die met puntige dialoog wordt weergegeven. Aangevuld via uitstekend geschreven bijrollen rond Edith’s sociale omgeving. De complexiteit van emotionele, maatschappelijke en niet te vergeten commerciële belangen rond (de gevolgen van) spermadonorschap komt in een weinig verassend slot vriendelijk en kraakhelder aan het licht.
Mijn waardering XXXX uit 5 - 7,5 uit 10

Irak, zo’n veertig jaar geleden. De bevolking zucht onder het totalitaire schrikbewind van dictator Saddam Hoessein. Door de oorlog met buurland Iran is land en bevolking volkomen uitgeput. Daarnaast worden Iraakse doelen vanuit de lucht regelmatig aangepakt door de Verenigde Staten. In Irak zelf is Saddam Hoessein ook populair. Ondanks de gevreesde ‘geheime’ dienst van de nationale garde. Als verplichte traditie wordt iedere verjaardag van president Hoessein aangezet. Met talloze evenementen in de hoofdstad Bagdad. Voor aangewezen vrijwilligers uit heel het land. Zo grijpt de negenjarige Lamia de kans aan om voor de jarige president een taart te maken. Die ze hoogstpersoonlijk aan hem mag overhandigen. Afzeggen kan niet, dat zou te veel opvallen. Ook is ze bang dat Oma BiBi alleen maar meegaat om haar uit te huwelijken. Vanuit een stadje tussen de ondiepe moerassen van Eufraat en Tigris reizen ze naar Bagdad. Lamia neemt wel haar haantje mee. Dat heet Hind en ze zullen onafscheidelijk blijven. De sfeer in deze debuut film slaat meteen bij aankomst om naar even drukke beelden in een dikke geluidsbrij. Ruziemakende mensen. Niemand laat de ander uitspreken. En iedereen bedriegt. Oma Bibi blijkt een boze oma, dus loopt Lamia weg. Om zelf de ingrediënten te kopen die ze nodig heeft voor een taart. Met hulp van Saeed, een Bagdads straatschoffie. Samen met Lamia, Hind en Saheed maken ze een bizar als angstwekkend avontuur mee. Alles draait om de taart voor het grote feest de volgende dag. Een redelijk solide scenario gebaseerd op eigen herinneringen van de maker. Alle rollen gespeeld door lokale personen. Met Lamia als centraal karakter. Tot en met het wrede onzichtbare slot. Dit beklemmend debuut in 2025 door een vrouw en in CinemaScope-formaat bewijst het bestaan van een heel ander Irak. Zoveel jaar later, zonder schrikbewind.
Mijn waardering XXX uit 5 - 5,4 uit 10

19-05-26-FHB sneak Love Me Tender
Een uitgesproken Franse film met een Engelse titel. Als degelijke verfilming van een boek uit 2020. Deel twee van een autofictionele trilogie gebaseerd op de eigen ervaringen van de auteur. Centraal staat Clémence, die op vijfenveertigjarige leeftijd besluit haar huwelijk te beëindigen. Die keuze leidt tot een slepende juridische strijd over seksuele autonomie, individueel recht en institutionele rechtspraak. Clémence kiest voor een leven als lesbienne, terwijl haar ex-man Laurent zijn toevlucht zoekt tot procedures binnen het Franse rechtssysteem en officiële jeugdzorg instellingen. Nadat ze uit elkaar zijn gegaan, houdt Laurent zich niet aan de afspraken van de omgangsregeling. Hun zoon Paul zit nog op de basisschool en woont bij zijn vader. Als partner is Laurent vrijwel uit Clémence' leven verdwenen, maar als vader blijft hij een bepalende factor. In het boek komt Clémence uit een Franse diplomatenfamilie en geeft ze een mogelijke carrière in die richting op. In het scenario werd dat een sportlerares die dagelijks in het zwembad aanwezig is. Waardoor de lichamelijkheid van haar seksuele contacten extra nadruk krijgt. In een sterk gespeelde hoofdrol blijft Clémence het centrale personage. Tegen de achtergrond van Parijs toont de film een gedramatiseerde, jarenlange strijd van een moeder die haar zoon wil zien opgroeien. Maar tegelijkertijd ook de vrijheid van haar seksualiteit beleeft. In korte affaires en iets langduriger relaties. Maar die niet (kunnen) leiden tot de onvoorwaardelijkheid in een familieband. In uitdrukkelijke scenes wordt het verschil in beeld gebracht. Fotografie en camerawerk zijn in orde. De karakters rond Clémence zijn geloofwaardig, zij het vanuit een eigen perspectief. De scenes met Paul als opgroeiende jongen krijgen nadruk. Gedachten die door een vrouwelijke stem worden voorgelezen zijn ongetwijfeld uit het boek. Het open slot is geen autofictie meer, en twijfels over gezinsverband, langere relaties en korte affaires blijven bestaan.
Mijn waardering XXX uit 5 - 5,6 uit 10

08-05-26 FHB filmclub Treat Her Like a Lady
Super Nederlandse film met een Engelse titel. Vooralsnog niet internationaal uitgebracht, lijkt het. Tweede speelfilm van een ervaren regisseur. Geboren in Nederland, met een Chileense en Nederlandse achtergrond. Grootgebracht in diverse wijken van Amsterdam. In 2004 rondde ze twee filmopleidingen af en is sindsdien met succes werkzaam in Amsterdam. Het scenario van deze film schreef ze op basis van haar Nederlandse ervaring. Met haar eigen, niet bijster Nederlandse kijk op de periode dat ze in Amsterdam opgroeide. Sandra, moeder van bijna puber dochter Harry en haar jongere zus Stella is alleenstaand. In het begin van deze eeuw niet meer een grote schande. Maar met een niet helemaal Nederlandse achtergrond toch beperkend. Door de nodeloos ingewikkelde wet- en regelgeving rond Nederlandse sociale stelsels. Die in principe altijd onder druk staan. Onder het motto dat haar kinderen daar niet onder mogen lijden stelt Sandra alles in het werk om ze een betere wereld te laten beleven dan ze zelf meemaakt. Geldzorgen, gedoe met uitkeringen, dwangbevelen en maatregelen zorgen hooguit voor een sober bestaan. Ook tijdens een zomerse hittegolf heeft Sandra een even creatieve als geestige oplossing voor bijna alles. Zodat de onbevangenheid van haar kinderen wordt aangetast. Totdat de eerste ambtenaar zich aan de deur aandient voor de handhaving van hittegolf regels. De vlotte verfilming van een goed geschreven scenario zorgt voor scènes waarmee veel Nederlandse situaties vrolijk op de hak worden genomen. Soms op het karikaturale af. Alles in zomerse kleuren benadrukte fotografie. Geloofwaardige pre puberale lamlendigheid tegenover de volharding van moeder Sandra naar haar kinderen. Tot en met het slot een plezierige, goed gemaakte film. Met een frisse on-nederlandse kijk. Vandaar de Nederlandse ondertiteling van dialogen?
Mijn waardering: XXX uit 5 - 7 uit 10

04-05-26 FHB sneak Tre ciotole
Een briljante boekverfilming die klein begint maar eindigt met een bijna allesomvattende (mede)levenservaring. Rond Marta, die in Rome alle fases van volwassen leven doormaakt. In twee wijken die strijden tussen toeristische authenticiteit en commerciële (on)mogelijkheden van de Romeinse keuken en cultuur. Martha is al een aantal jaren getrouwd met Antonio. Kok en eigenaar van een succesvol restaurant in Trastevere, een voormalige arme, maar nu trendy wijk van Rome. Begonnen met Marta die zijn vrouw werd totdat een dolverliefd bestaan niet langer kon duren. Er moesten keuzen gemaakt worden. In een film waarin alles lijkt te kloppen wordt dat in een niet lineair scenario overduidelijk. In de allereerste scène loopt een briljant geschreven huwelijkse discussie uit op Antonio’s keuze. Hij trekt zich tijdelijk uit zijn huwelijk terug. De wijk Testaccio, biedt nieuwe mogelijkheden. Marta blijft in twijfel en vereenzamend in rouw achter. Met de emotionele afstand van haar oudere zus Elisa kan ze niet zoveel. Marta’s vermageren is wel een goed idee. Een zorgvuldig scenario met originele vondsten maar in vederlichte toon laat zien hoe Marta haar eenzaamheid omzeilt. Dankzij of ondanks de personen om haar heen. Als geloofwaardige omlijsting, of als even geloofwaardige opzet voor aankomende rouw. Die uiteindelijk door Marta zelf ook wordt omzeild. De Spaanse vrouwelijke regisseur -autodidact- schreef mee aan het scenario. Even compacte als natuurlijke dialogen. Uitstekend vertolkt. Subliem Amerikaans camerawerk door een vrouw, met in iedere opname onopvallend aandacht voor het verhaal. Wat het ook zou worden, Ongeacht de emoties. Soepel gemonteerd in tijdsprongen van dagen, weken en jaren. In een allesomvattend slot waarin op dezelfde plaats en hetzelfde moment verschillende diepgevoelde emoties samenkomen. Tot in de bioscoop.
Als indrukwekkende filmervaring.
Mijn waardering: XXXXX uit 5 - 9 uit 10

28-04-26 FHB sneak Two Prosecutors
Maar liefst zes landen, drie West-Europese en drie met een Russische connectie in het verleden waren nodig om dit Europese project van de grond te krijgen. Nu twee presidenten met hun persoonlijke machtsinvloed koninklijke c.q. Tsaristische titels nastreven, duikt het Sovjet-Unie verleden vanzelf weer op. Ruim een eeuw geleden werd na de Russische revolutie de bestuursstructuur gewijzigd. Zogenaamd namens het volk. Maar binnen een paar jaar uitgebouwd tot schrikbewind. Een minimum aan openheid, een politiek gezuiverd rechtssysteem, showprocessen en ongecontroleerde bevoegdheden voor politieke terreur. Het Stalin schrikbewind werd wereldberucht. In late jaren dertig van de vorige eeuw speelt deze film. De NKVD is het gevreesde Volkscommissariaat voor Binnenlandse Zaken van de Sovjet-Unie. Geheime politie, volstrekt onzichtbaar voor de communistische rechtsorde. De film is even sober als strak en dwingend. Het scenario is gebaseerd op een waar verhaal. De ervaren Oekraïense maker legt een tergende nadruk op politieke bureaucratie. De nog jonge Kornyev -gediplomeerd als communistisch jurist- krijgt een Sovjet opdracht: Als beginnend aanklager moet hij onregelmatigheden in een regiogevangenis onderzoeken. In pseudo-zwartwit en een hoog kader wordt Kornye’s onbevangen volharding in het onderzoek gevolgd. Wat blijft opvallen zijn de intimiderende smoelen van personages die in de film bevolken. In het verdere verloop krijgt ieder beeld in doortrapt trage montage, de zorgvuldige locatie- en karakterkeuze, de fotografie en camerawerk een onheilspellende sfeer. Het lange wachten voor een gesprek met de hoogste aanklager maak je in de bioscoop in alle angstvalligheid mee. Kornyev’s onderhoud met zijn ervaren collega van het Volkscommissariaat voor Binnenlandse Zaken laat niets aan duidelijkheid over. De lange arm van dictator Stalin. Het slot kun je lang van tevoren zien aankomen. Een verborgen stuk geschiedenis. Driekwart eeuw later kon dat alleen vanuit Europa aan de vergetelheid worden onttrokken. Met een even leerzame als gedegen film.
Mijn waardering: XXX uit 5 - 7,4 uit 10

10-01-25 FHB filmclub When The Light Breaks
Eigentijdse film uit Ijsland. Een even sobere als gevoelige film over plotseling verlies en een lang etmaal eerste rouw. Op de ochtend van een IJslandse zomerdag waarop de zon nauwelijks helemaal omgaat rijdt Diddi door een lange tunnel. Op weg naar zijn vriendin Klara, Ze hebben elkaar al een poosje niet gezien. Hij rijdt een ontploffing in waarin meerdere automobilisten met hun passagiers het leven laten. Binnen minuten beheerst het al het nieuws. Ook bij de klas van Diddi aan kunstacademie van Reykjavik. Als Una er aankomt weet ze van het ongeluk. Terwijl haar klasgenoten geen enkel vermoeden hebben dat ze sinds kort een serieuze relatie met Diddi heeft. Behalve Gunni, maar die is er ook niet absoluut zeker van. Of Diddi is omgekomen blijft een paar uur onzeker. Als karakter draagt Una de film. Even zelfbewust als onzeker maar vooral ongerust. Als bekend wordt dat Diddi ook is verongelukt verdwijnt alle grond onder haar voeten. Voor klasgenoten is alle smart halve smart. Maar niet voor Una met haar geheim. Een even simpel als grondig scenario over een lange dag verlies en rouw. In schurende kalmte schitterend vertolkt en vooral filmisch stemmig weergegeven. Het zijn de beperkingen die een meester laten zien: IJslands licht en camerawerk voor kleine verwikkelingen, Samen beleefde ontzetting en verdriet. Una’s close-ups voor het weergeven van verstandhoudingen zijn fenomenaal. Minimale dialoog en geluid zijn overtuigend en de montage concentreert zich op Una. Geluid, muziekkeuze en plaatsing ervan dragen bij aan de ontroering van het slot. Een lange opname die teruggrijpt naar het begin. Die de zaal in stilte laat achterblijven. Als een lange pauze vóór het applaus na een fraai uitgevoerd stuk muziek .
Mijn waardering XXXX uit 5* - 8 uit 10