Reacties

Storende montagekeuzes en slappe acteerprestaties halen alle plezier uit deze kerstvariant van Groundhog Day.

Ik heb een hekel aan deze filmreeks, maar op de een of andere manier was dit iets beter te verdragen dan de andere delen die ik heb gezien. Het acteerwerk is nog steeds belabberd en de geanimeerde monden van de honden zien er vreselijk uit.

Ik heb het idee dat je na één hondenslee film, alle hondenslee films wel hebt gezien.

Grotendeels onschuldige, typische Disneyfilm uit de jaren 1970. Er zitten wel wat licht vermakelijke stukjes in, maar niets om echt enthousiast over te worden. Het was wel grappig om de overduidelijke pop te zien zwaaien op de sneeuwscooter en de verschrikkelijk gedateerde visuele effecten te aanschouwen.

De hoofdpersoon was eigenlijk best een naar persoon gedurende het hele verhaal, en het voelde niet alsof hij zich aan het einde van de film verbeterde. Toch heb ik me goed vermaakt met de situaties waar hij in belandde op weg naar huis. Ik vond ook dat het personage Allie haar tijd ver vooruit was, bijvoorbeeld in hoe ze omging met zaken als seksisme.

Ik begreep niet helemaal welke toon deze film probeerde over te brengen. In ieder geval gaf het me niet dat warme kerstgevoel en het liet me ook niet lachen.

Ondermaatse animatie/tekeningen en een verhaal vol onlogische elementen. Bovendien waren de liedjes niet pakkend of gedenkwaardig. Al met al een zeer vergetelijke spin-off.

Deze film doet wat veel metafilms eerder deden: het benadrukken van hoe afgezaagd filmclichés zijn, rechtvaardigt het gebruik van diezelfde clichés in deze film niet. Als zodanig verschilt het eindresultaat niet van de standaard, jaarlijks verschijnende kerstfilms.

Een op sommige momenten (onbedoeld) grappige kijk op inclusiviteit in de wereld van het kerstman cosplayen. Alles voelt een beetje onsamenhangend aan. Er zijn een handvol oprecht geweldige scènes, maar een groot deel komt over als het inspelen op de publieke opinie.

Een leuke, grappige en verfrissende kerstfilm die goed gebruik maakt van de setting.

Het geheim waar de titel naar verwijst is veel te makkelijk uit te vogelen.

Een verzameling van drie korte films gepresenteerd met behulp van een vrij inspiratieloos kaderverhaal. Het verhaal van Mickey & Minnie was mijn favoriet, omdat ik het het meest hartverwarmend vond. De andere verhalen waren prima, maar raakten me niet op dezelfde manier.

Geen sympathieke personages en de humor is gedateerd en gemeen van aard.

Een film die zeker niet zonder gebreken is. Het verhaal is niet nieuw en de personages zijn archetypen die we ontelbare keren eerder hebben gezien. Maar ik kan deze problemen vergeven vanwege de adembenemende visuals en de geweldige wereld die hier gebouwd is. De meeste CGI-beelden zijn nog steeds prachtig, zelfs na al die jaren, en de actiescènes zijn net zo meeslepend als de eerste keer dat ik ze zag.

Op sommige momenten grappig, maar de voortdurende stroom van grappen was een beetje overweldigend. Veel grappen kwamen hierdoor niet uit de verf, vooral toen zo veel van de humor afkomstig was van verwijzingen naar andere franchises. Ik was ook geen fan van de achtergrondkleuren die in veel shots werden gebruikt.

Goede vertolkingen van de Human Torch en the Thing, maar verder is alles zo'n beetje slecht. Geen van de menselijke relaties voelt ook maar enigszins echt aan, het oorsprongsverhaal van de personages was gehaast en er zat net iets te veel van die typische misogynie uit de films van het midden van de jaren 2000 in.

In de eerste film kon ik de karakterisering van de Thing en de Human Torch nog enigszins waarderen. In het vervolg voelden beide personages anders aan, zelfs afgezwakt. Bovendien had dit vervolg meer uitgebreide actiescènes, maar ze waren helemaal niet meeslepend. Verder waren de schurken te simplistisch. Het eerste deel was leuker om naar te kijken, omdat het op sommige momenten hilarisch slecht was, dit was gewoon saai.

Hoewel dit goedkoop gemaakt en een tikkeltje kitscherig was, was het een geweldige adaptatie van de vroege strips. Ik vond het een beetje vreemd dat Sue in de openingsscène slechts een kind was. Het grote leeftijdsverschil met haar uiteindelijke partner werd hierdoor een beetje griezelig. Ook vond ik de muziek op sommige momenten overdreven aanwezig en werkte het acteerwerk niet altijd goed.

Een prachtige documentaire over de wonderen van de natuur. Bonuspunten voor de aandacht die wordt besteed aan voortplanting onder planten, dit onderwerp blijft vaak onderbelicht in natuurfilms. De muziek geeft karakter aan alle organismen die worden getoond, maar sommige sequenties duren iets te lang (vooral het gedeelte over de bloemen). Tot slot voelde de montage op sommige momenten enigszins manipulatief aan, maar dit is een veelvoorkomend probleem bij de meeste natuurdocumentaires.

De filmmakers tonen een compleet gebrek aan begrip als het gaat om de manier waarop sociale media door tieners worden gebruikt. Bovendien voelde bijna geen van de personages aan als echte mensen. De meesten van hen waren dezelfde oude archetypen die je in zo veel middelbare school films tegenkomt. Ook ben ik het zat dat acteurs in hun twintiger jaren onironisch worden gecast als tieners.

Ik kan de poging waarderen om deze stripboekpersonages in een meer realistische wereld te plaatsen, bijvoorbeeld door elementen van lichaamshorror te gebruiken. Helaas wordt dit aspect niet verder verkend dan één enkele scène en voelen alle personages voor de rest van de film aan als lege hulzen. Ik heb geen idee wat hun karakter definiëert, aangezien al hun dialoog gericht is op het voortstuwen van het plot. Dit maakt de film erg saai. Het feit dat het grootste deel van de film zich afspeelt in laboratoria draagt bij aan dit gevoel van levenloosheid.

Een doorsnee actiefilm met dialogen die te hard hun best doen om stoer over te komen. Vooral het overmatige gebruik van scheldwoorden kwam erg geforceerd over. Afgezien van één of twee kleine momenten waren de actiescènes ook niet erg creatief.

Een leuke film met geweldig en kleurrijk creature design, en een boodschap die op een eenvoudige maar effectieve manier wordt overgebracht. Ik moest behoorlijk wat lachen, wat een goed teken is in een film die voornamelijk op kinderen gericht is.

Een zeer goed gefilmde inkijk naar de gruwelen en zinloosheid van oorlog. De gevechtsscènes zijn fantastisch, evenals sommige van de meer kalme momenten. Soms voelden die twee tegenpolen een beetje losgekoppeld door de structuur van de film. Ook de scènes waarin de hoge piefen aan het onderhandelen waren, voelden onderontwikkeld aan.