Reacties

Zelf ben ik nu door seizoen 2 heen en als je ervan houdt om te zien hoe Gi-hun (Lee Jung-jae) wraak neemt omdat vrienden van hem in het eerste seizoen zijn omgekomen, dan is seizoen 2 een prima vervolg.
In het tweede seizoen ondergaat Gi-hun een belangrijke verandering; hij is vastberaden om de organisatoren van de dodelijke spellen te stoppen, wat resulteert in een serieuzere, meer gefocuste persoonlijkheid. Dus een andere insteek van het verhaal dan in het eerste seizoen!

En na dit tweede seizoen is het nog niet afgelopen want de bedenker van de hitserie Dong-hyuk liet weten: "Hoewel de eerste reeks wereldwijd een enorm succes was, heb ik er eerlijk gezegd niet veel aan verdiend. Door een tweede seizoen te maken kan ik ook gecompenseerd worden voor het succes van het eerste.” En het verhaal was nog niet helemaal afgerond", voegde hij toe. Toen ik nadacht over het einde van seizoen drie, kwam ik eigenlijk vanzelf tot de conclusie dat DIT de finale moest zijn"
.
Dan zou je denken dat het na het derde seizoen afgelopen is maar nee!
David Fincher, bekend van films als Se7en (1995) en Fight Club (1999) is bezig met een Amerikaanse remake aan het ontwikkelen.

In een tijdschrift en een landelijke krant stond voor ons geheugen dit artikel (vrij te lezen):
DPG Media Privacy Gate - veronicasuperguide.nl

Prachtserie en ik kan deze aanraden.
(vanaf 16 jaar)

Een 8

Bij het bekijken van de eerste paar minuten van de film hadden wij eerst het idee dat we naar een "slachtersfilm" zaten te kijken en als dat het geval was geweest hadden we de film niet uitgekeken. Wij houden niet zo van het armpje en beentje afhakken maar meer van de suspense horror/thriller.
Gelukkig bleek dat dus niet het geval te zijn ('slachtersfilm') en hebben we de film uit gekeken.
Helaas geen suspense maar toch wel wat spanning in het verhaal.

Maar......, we hoeven deze geen tweede keer te zien! Daarvoor is de film niet goed genoeg.
Een 4 als waardering!

Dit soort films hou ik niet meer van, ze maken mij zo kwaad!!!
De ploerten die misbruik maken van de onschuld, je zou zo de film in willen stappen om er een eind aan te maken.
Toch op zijn gebied, is dit een sterke film die erg overtuigend overkomt, ook door de acteurs die hierin spelen.

Vandaar toch een 7.

Na From (Serie, 2022 - 2024) waren we in onze 'filmbieb' op zoek naar een soortgelijke serie en deze had volgens ons voldoende potentie om dat aan te kunnen.

In het kort is het verhaal van "Before" mysterieus, heeft prima cliffhangers en loopt lekker door, wat het aantrekkelijk maakt voor binge watchers.

Onze waardering is iets minder hoog dan bij "From" omdat deze qua verhaallijn sterker is, toch prijkt hier een mooie 7+!

Prima film inderdaad waar we gisteren (na ruim 11 jaar) opnieuw naar hebben gekeken, dit keer beviel hij ons eigenlijk nog beter, dus een punt (halve ster) erbij.

Een 7!

Op IMDb een 3,7 en dan lees ik: "Hoewel de film geen daverende feedback krijgt".
Sorry, maar ik noem dat een slechte feedback!

Roman Polanski was de juiste persoon om deze film te regisseren, gebaseerd op (en er heel erg op lijkend) een toneelstuk met drie personages, die zich afspeelt in een huis op het platteland ergens in Zuid-Amerika, omdat hij degene is die weet hoe hij indruk kan maken met aandacht maar voorzichtigheid, voor en met de camera en hoe hij de aandacht van de kijker vast kan houden.
Hij heeft hier een sterk script en kleine details lijken nog steeds zijn handelsmerk te zijn; de opening zelf laat veel ruimte voor interpretatie over het verhaal in de film. Dan kleine bewegingen van de camera, de blikken en de timing. Het is zijn stijl en keuze van acteurs die dit zo'n gekwalificeerd succes maken in deze psychologische thriller.
De film laat veel communicatie zien tussen de hoofdpersonen waarbij getracht wordt de kijker vaak op het verkeerde been te zetten, wat bij ons goed lukte.
Het is een slim werk van dramatische manoeuvres in het gesprek van de ene of de andere kant, niet alleen op moreel vlak, maar ook op het idee dat het extreem, verpletterend menselijk is.

Zoals gezegd, de acteurs zijn een enorme factor in "Death and the Maiden", dat zo goed werkt als het doet met personages die balanceren op waanzin, waarheid en de kracht van wraak. Alle acteurs zijn in topvorm, vooral Weaver heeft die ultra-harde zelf die je in veel actie-/sciencefictionfilms ziet, en tegelijkertijd put zij uit verdriet, ironie en koude momenten van woede die verder gaan dan het gebruikelijke model in het toneelstuk.
Ze is uit op wraak tegen een man die op de een of andere manier verbonden blijkt te zijn met haar advocaat-echtgenoot, omdat ze meent door deze man verkracht te zijn, terwijl ze dagenlang willekeurig werd vastgehouden en gemarteld. Kingsley speelt de beschuldigde, die een groot deel van de film vastgebonden aan een stoel doorbrengt en smeekt om onschuld in een doorsnee-kwaliteit die uiteindelijk een bedrog op zichzelf is; hij is zo bedreven in het spelen van een goed mens, dat het vaak moeilijk is om hem als slechter te zien dan hij overkomt als onschuldige en de kleine momenten, hoe klein ook, die hem verraden. Stuart Wilson heeft ook zijn vonken van interesse als de twijfelende en meest redelijke van de drie, en houdt het zo logisch dat hij in evenwicht blijft, een prestatie die Wilson als een sympathieke acteur opvoert.

Af en toe wordt het script verzwaard met kleine fragmenten die niet echt nodig zijn, de onthulling van Gerardo's ontrouw op een punt in het verhaal dat al genoeg emotionele bagage met zich meebrengt, had door de doorgaans economisch ingestelde verhalenverteller Polanski terzijde moeten worden geschoven.
Maar het zijn er niet veel en over het algemeen is de gevoeligheid in "Death and the Maiden" een combinatie van acteurswaanzin en een verstandig gebruik van gebeurtenissen en houding die neigt naar meerdere niveaus van interpretatie, met stukjes van Polanski's zieke gevoel voor humor erin gegooid (bijvoorbeeld de plotselinge uitbarsting van heavy metal-muziek als het elektriciteit weer aangaat en de "dader" probeert te ontsnappen). Het einde zelf is volledig aannemelijk, simpelweg omdat Kingsley zo gemakkelijk is (hoewel niet gemakkelijk buiten het oppervlakkige uiterlijk) in het spelen van de omkering van de bewijslast en de uiteindelijke beslissing die iedereen tot rede brengt.

Kortom, een spannend verhaal in een goed gespeelde film, onze waardering is een 8!

De trailer op YouTube: https://www.youtube.com/watch?v=TeotEFOnAJY

Trailer: https://duckduckgo.com/?q=trailer.Mr.+Monk%27s+Last+Case%3A+A+Monk+Movie&t=operav&iax=videos&ia=videos&iai=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DtFQ5S9ysP2I

Nu weet ik weer waarom ik deze streamingsdienst vaarwel heb gezegd afgelopen maand, kijk bij de films en hun waarderingen.
Maximaal een 7,3 en de meerderheid al gezien in het verleden.

Damian McCarthy de regisseur heeft ook leuke korte filmpjes gemaakt van een paar minuten, net zoals 'He Dies at The End'.
https://www.youtube.com/watch?v=k8G1Flc0SHo

En deze film?
Wij hebben ons wel vermaakt ondanks dat het een rustige film is.
Leuk en een 7.

Gewoon, een leuk simpel verhaaltje met een goed gevoel.
Vandaar mijn 7-.

De veeleisende Noord-Ierse acteur Kenneth Branagh en de mooie, briljante Emma Thompson ontmoetten elkaar hier en werden vermoedelijk verliefd, terwijl ze de Boheemse Britse pasgetrouwden Guy en Harriet Pringle spelen die in Boekarest aankomen, net als de luie, platzak Prins Yakimov, die een ad-hoc baan als fotojournalist voor een Britse krant om zichzelf te behoeden voor totale armoede. Harriet maakt kennis met haar mede-expats, maar hun gelukkige leven wordt verstoord door de moord op de Roemeense premier en de invasie van Polen door nazi-Duitsland.
Roddel over een Duitse inval in Roemenië en Guy, mentaal verteerd door zijn werk en het organiseren van burgerlijke gelegenheden, wordt door zijn communisme (geen woordspeling bedoeld) aangezet om randmaatregelen te nemen om voor het gezin van een joodse student van hem te zorgen. van het antisemitische Roemeense regime. Hoewel dit uitgangspunt klinkt alsof het aan momentum wint en steeds spannender wordt, is dat beslist niet het geval.

"Fortunes of War" doet bijna denken aan de Jean Renoir-film La grande illusion (1937) en toont een groep mensen die ontmoetingen met verschillende culturen doorlopen, terwijl een oorlog om hen heen woedt, maar hen niet meer hindert dan een andere langdurige strijd. Maar in tegenstelling tot "Grand Illusion" hebben de conflicten tussen de personages niets te maken met de oorlog. Het is slechts één van de dominostenen die de aanzet geeft tot de vele dingen die ze doen, vooral omdat ze, kalm en beheerst, hun toevlucht zoeken in hun cultuur, die ongevoelig blijft voor de gevolgen die alle andere dominostenen hen lijken op te leggen via elk van deze dominostenen. zeven afleveringen van een uur. We zien Guy's verheven toewijding om een ​​verschil te maken en het moreel van binnenuit te stimuleren. De histrionics (persoonlijkheidsstoornis) rijpen, vertragen of houden stand tussen het echtpaar en degenen die in hun leven komen en gaan en we beginnen ons om de meesten van hen te bekommeren.
Met dit voorstel om de Pringles subjectief en onpartijdig te volgen en hun bondgenoten te observeren, zien we hoe beangstigend het dagelijkse leven zou kunnen zijn met het consistente voorgevoel van oorlog, hoewel dat niet het geval is.
We denken aan Guy met zijn vrouw terwijl hij zich bezighoudt met goede bedoelingen jegens velen, maar ten koste van haar geërgerde kosten en we willen rammelen voor een adempauze in haar hart.

In zeven uur tijd kent het verhaal geen noemenswaardige stemmingswisselingen, noch een echte climax, zelfs niet in de laatste aflevering. Maar dat is precies hoe alle personages erover denken. Het leven gaat gewoon door en maar door.
Personages blijven hangen, er worden beslissingen genomen, mensen komen en gaan.
Mijn favoriete stuk van deze film is, wanneer Pinkrose eindelijk zijn lezing over Lord Byron mag geven.

Onze waardering is een 8.

Zo zie je maar hoe subjectief films zijn... Ik vind the village een zeer geslaagde sfeervolle film.
Als je niets over de inhoud van de film weet, bouwt deze toch een fijne en subtiele spanning op.
Het tempo is rustig en dat spreekt ons aan deze film en ook wij hebben een fijne 2 uur aan deze film gehad.

Een product van regisseur M. Night Shyamalan die we kennen van o.a. The Sixth Sense (1999), Signs (2002), Unbreakable (2000) en sinds 1 augustus jl. Trap (2024).

Een mooie 7 als waardering voor dit verhaal!

Het leven van zuster Cabrini werd met zoveel passie en liefde verteld. De regie en cinematografie is uitstekend. De acteurs zijn gewoon fantastisch. Goed gedaan Alejandro Gmez Monteverde en alle medewerkers. Ongelooflijk goed gemaakte film die je ogen opent voor de strijd van immigranten aan het einde van de 19e eeuw. Alle artiesten hebben uitstekend werk geleverd. De vriendelijkheid en het doorzettingsvermogen van Moeder Cabrini waren inspirerend.

Het verhaal was fascinerend, het acteerwerk was fantastisch en de cinematografie was uitstekend. De film en iedereen die erbij betrokken is, verdient het absoluut om Oscars te winnen voor deze geweldige film. Het acteerwerk, de cinematografie en de muziek geven allemaal een gevoel van authenticiteit aan de film. Het verhaal beweegt zich vlotjes voort en behoudt zeker de aandacht van de kijker, ondanks de bijna 139 minuten.
De weergave van de Italiaanse immigrantenervaring kent in onze huidige tijd veel parallellen. Moeder Cabrini was een baken van licht in die donkere tijden. We hebben ook nu dringend iemand zoals zij nodig.
Het uitgangspunt van de film – wat ga je doen als je wordt geconfronteerd met het lijden van je buren? – zal je nog lang na het afspelen van de aftiteling bijblijven.

Er zijn Engelse ondertitels tijdens sommige Italiaanstalige scènes, maar de lettergrootte en afdruk van de Nederlandse zijn gemakkelijk te zien. Cristiana Dell'Anna was overtuigend - heeft uitstekend werk geleverd! Zeer krachtige en geloofwaardige prestatie. Dat gezegd hebbende, dit was mijn tijd, aandacht en te veel popcorn waard. Het verhaal wordt verteld op een manier die onze menselijkheid laat zien.
Het laat ons de kracht van ÉÉN persoon zien en vooral iemand die er alles aan zal doen om ervoor te zorgen dat we het begrijpen en dat we niet vergeten.

Concluderend: "Cabrini" laat een prachtig verhaal zien en ieder personage maakte deel uit van dat verhaal. De afwezigheid van gebed of rozenkrans is mij nooit opgevallen, en ook niet als de paus een roker was – hoewel ik me kan voorstellen dat er wel een paar zijn geweest. Haar verhaal – het verhaal dat werd verteld was dat van een niet-aflatende focus; toewijding en weigering om zich te onderwerpen aan krachtige krachten in haar zoektocht om anderen te dienen.

Een fraaie 8 voor deze prachtige film!!

Deze serie ligt op de plank maar er is zo veel.....
Als je hier van houdt, ga deze dan vervolgens uit Amerika bekijken:
Shameless (2011–2021)

p.s. ligt ook op de kijkplank te wachten ;)

Deze serie ligt op de plank maar er is zo veel.....
Als je hier van houdt, ga deze uit Engeland vervolgens bekijken:
Shameless (2004–2013)

p.s. ligt ook op de kijkplank te wachten ;)

“CRAZY” is een film die je wel of niet begrijpt en waar je je mogelijk mee kunt identificeren.
In de jaren zestig en zeventig veranderden er veel dingen in Franstalig Canada, toen de alomtegenwoordige en enigszins onderdrukkende katholieke kerk terzijde werd geschoven; terwijl mensen van de vorige generatie verscheurd werden tussen een legitiem verlangen naar emancipatie en het resultaat van jarenlange religieuze hersenspoeling.

Oud en nieuw vermengden zich, waardoor een heterogeen mengsel ontstond dat voor iedereen verwarrend was. In deze film kun je dit het beste zien aan de verandering in de muziek: het begin van de jaren zestig speelde zich af in harmonie met de muziek van Patsy Cline en Charles Aznavour, die op het punt stond te worden verdrongen door de popmuziek ten gunste van de jonge generatie en vervolgens door de hardrock van de Rolling Stones, David Bowie en de psychedelische klanken van Pink Floyd, één van mijn favoriete bands sinds mijn tienerjaren.

Dit was een tijd waarin je soms nauwelijks contact kon maken met een oudere broer of zus voor begeleiding, de wereld veranderde gewoon te snel. Québec was altijd een mysterieus andere plaats, en zal dat misschien blijven, met een waarlijk Noord-Amerikaans karakter in waarden en houdingen, terwijl het de indruk had anders te zijn dan de rest van de wereld, uniek dus. Terwijl de VS worstelde met de oorlog in Vietnam, werd Canada volwassen, met een premier die de beroemde uitspraak deed dat de regering niets in slaapkamers te doen heeft (waardoor homoseksualiteit tussen instemmende volwassenen werd gedecriminaliseerd), toen de Expo‘67 letterlijk de wereld op bezoek bracht (De wereldtentoonstelling van 1967 werd gehouden in Montréal) maar toch nog onder de aanhoudende negatieve druk van religieuze groeperingen, met een overschot aan ‘verguldsel en zonde’.
Een tijd waarin velen onzeker waren over wie ze waren (en tot op zekere hoogte soms nog zijn), terwijl de wereld snel aan het veranderen was.

Zoals elk authentiek kunstwerk gaat “CRAZY” over wat de filmmaker te zeggen heeft, niet over wat het publiek wil horen en zien. De film zal je aanspreken, of niet. Als je tussen 1950 en 1969 in de buitenwijken van Québec bent geboren, dan klinkt het “oh, helemaal waar”. Als dat niet het geval is, mis je misschien gewoon het punt. Geen probleem, net zoals vogelzaad geen aantrekkelijk voedsel is voor een hond; ga dan verder. Deze film is universeel en tijdloos (daarom kan ik er geen 10 aan geven). Het is kostbaar voor mensen zoals ik omdat dit onze tijd was, onze wereld, hoe onvolmaakt deze ook was, kostbaar in onze herinnering. Zo was het werkelijk. We zijn verder gegaan, maar we herinneren ons het meeste nog.

In mijn ogen een prachtfilm, vandaar mijn ruime 8 voor de waardering.

3 december 2012, 00:22 uur
knusse stoel (is mijn nickname op MM) schreef:

Fantastische film, echt waar! (vonden wij)
Eén van de weinige die een 4 1/2* van ons krijgen.
Mijn vriendin had net als "jippie2010" hier beneden ook wat vragen bij de film omdat ze de tijdverschillen (1990 - 2007) en het materialiseren van het lichaam in de toekomst, terwijl het lichaam ook nog eens in de la lag niet geheel kon plaatsen. Ik persoonlijk ervaar dat als een gegeven en plaats daar dan ook geen vraagtekens bij.
En inderdaad er was ook een overeenkomst met "One flew over the Cuckoos nest", dus ook wel lachwekkende momenten. Gelukkig? een happy end voor allen!
en dan kan je na de film toch een tevreden gevoel hebben over deze geschiedenis.

Fantastisch!

Nu, ruim 12 jaar later laten we deze film toch 1 puntje dalen, hij is nog steeds goed, echt goed, maar die 9 is voor de echte "klappers" en daar valt hij toch net niet onder. Acteerspel van Brody houdt de film wel op eenzame hoogten!
Dus bij deze, een 8+.

Iedere film of serie heeft een aantal enthousiaste kijkers maar als deze vooral op 'Rotten Tomatoes" (12%) en ook IMDb (5,2) geen voldoende kan behalen weet ik vaak genoeg. Laat fijn passeren deze handel, er zijn genoeg goede producties waar ik anders niet aan toe kom!

Maar soms laat ik mij na het verhaal gelezen te hebben toch 'ompraten' en probeer het uit. En soms valt het beeldverhaal ook nog mee, dus is ook voor mij een beoordeling niet altijd de standaard waar ik het kijken aan verbind.

Je zou de andere 3 kunnen binnenhalen als pindakaas. ;)

Veel geschreeuw/geknal en weinig wol.
Een 5 en dan mogen ze in hun handjes knijpen want eigenlijk waardeer ik nog te hoog!
Slecht verhaal (herhaling van veel andere zelfde soort films) slecht geacteerd (chauffeur schiet b.v. door de voorruit op tegenstanders, terwijl deze kogelvrij is) en dat continue geschreeuw, daarmee wordt je ook niet in de film getrokken.

Grenzeloos Verraad is een intense en meeslepende film die de donkere kant van de Tweede Wereldoorlog belicht. De film is goed geacteerd, spannend en geeft stof tot nadenken. Een aanrader voor liefhebbers van oorlogsfilms en historische drama's.

Pluspunten:
Sterke acteerprestaties
Spannende plot
Goed beeld van de Tweede Wereldoorlog
Moedigt aan tot nadenken over moraliteit

En dan 2 minpunten eraf, Tempo is soms wat traag
Sommige personages zijn wat onderontwikkeld
en jouw waardering wordt dan een 3?

Wat Peter Nillesen en zijn team met "Grenzeloos verraad" deden, is iets buitengewoons. Gewoon met een budget van 300.000 euro, allemaal in giften en sponsoring van gemeenten en provincie Drenthe.
En als je met dat in gedachten naar de film kijkt, kun je alleen maar verrast zijn door wat ze gemaakt hebben. Dit is geen film met een groot budget of Hollywood-stijl.
Het is zoals General Manager Martin Ruttenberg van Dutch Filmworks zei: "Toen we de film zagen waren we erg onder de indruk van de preciesheid van de special effects en de scènes. De uniformen, de wapens, alles klopt. En we vielen helemaal achterover toen we hoorden met welk budget de film is gedraaid. Dat kan eigenlijk helemaal niet. Hier kan een oorlogsfilm met een veel groter budget jaloers op zijn."

Peter Nillesen speelt de rol van Ludwig Mengelberg, een Wehrmacht-officier die alles heeft gezien. Dood, vernietiging, de waanzin van de nazi's enzovoort. Op een dag krijgt hij de opdracht om naar Nederland te gaan. Een missie die hij nooit zal vergeten. En het is Peter die deze film draagt. Hij speelt het personage zo goed dat je in gedachten denkt dat hij er echt is.

De rol van Maarten Schoonma gespeeld door Dirk Gunther Mohr is goed uitgevoerd. De geobsedeerde SS-officier doet precies wat je van iemand in de Schutzstaffel (SS) verwacht. Je haat de man echt. Allard Geerlings speelt de rol van luitenant de Vries en is officier van de 'Prinses Irene Brigade'. Hij heeft een autoriteitsaura die je onmiddellijk respecteert.

"Grenzeloos verraad" zoomt in op Operatie 'Amherst'. De operatie die de weg vrijmaakte voor de 1e Canadese strijdkrachten. Poolse, Nederlandse en Canadese mannen gaven hun levens om het noorden te bevrijden. Het is iets dat andere films niet laten zien. Een welkom gefilmd stukje Nederlandse geschiedenis.

Een 7 als waardering!

P.s Nederlandse WOII-film 'Grenzeloos Verraad' verdwijnt 20 juli a.s. van Netflix.

Liet mij soms denken aan "Pippi Langkous", zelfde soort humor nu en dan.
Niet een vervelende film maar hier en daar toch wat kinderlijke humor aanwezig.

Een 6+.