Reacties

Als ik naar de beoordeling op IMDb kijk, was jij niet de enige die onder de indruk was van deze serie!
IMDb-score 8.1/10 (60.023 stemmen)

In elk geval, bedankt voor het attenderen op deze serie, we gaan hem ook bekijken!

Prachtfilm die ons heeft bezig gehouden van het begin tot het einde. De overtuiging van iemand die zo ver gaat dat hij schijnbaar meent op het goede pad te zijn door vrouwen die HEM ongevallig zijn, meent te mogen vermoorden.

Wat de film ook mooi liet zien is hoe "vrienden" "vrienden" zijn als het erop aankomt!

Zoals geschreven, een prima filmverhaal wat bij ons goed scoorde!

Een 8+

https://www.filmvandaag.nl/gebruiker/25664 heeft de film al gezien??
En dat al voor juni 2022?? Na mei 2022 heeft hij of zij geen enkele film meer ingebracht als gezien.
Jammer dat sommigen alles er voor over hebben om maar in de top 150 van "bingewatchers" te komen, zelfs bedrog! Als je een nieuwe account hier aanmaakt en films die je al gezien hebt aanvinkt dat begrijp ik, maar films die nog niet eens uitgekomen zijn op jouw lijst plaatst, nee, dat begrijp ik niet.

En deze film? We hebben de eerste ook gezien in de Bios, deze gaan we ook waarschijnlijk op groot beeld zien. Dat is met dit soort films het mooiste wat in het leven van een filmfanaat hem of haar overkomt, niet waar?
Uiteindelijk kwamen we na het Bios bezoek uit op een waardering van een 7.
Inderdaad, zoals verwacht spectaculaire beelden maar het verhaal was te lang en uiteindelijk waren we blij toen de finish in beeld kwam. Toch een aanrader voor de echte filmfanaat want de film is wel met alle berichtgeving erom heen, filmgeschiedenis.

Enkele jaren geleden al gezien en gisteravond voor de tweede keer.
Een andere rol voor Schwartzenegger hier, hij is niet zoals zo vaak het middelpunt van deze
hybride actie/sci-fi/horror.
De film bevoordeelt aanvankelijk niet het ene personage boven het andere. Alle zes de mannen zijn bijna even aanwezig in de eerste helft, terwijl ze worden opgejaagd door onbekende individuen in een Midden-Amerikaanse wildernis. Hun aantal wordt langzaam één ​​voor één kleiner, net als hun wapens, door een onzichtbare vijand die de jungle en de boomtoppen als camouflage gebruikt om onopgemerkt te bewegen. Wanneer onthuld, is de geduchte vijand een ongeveer 2,5 meter lange alien die op trofeeën jaagt op de aarde. In het laatste bedrijf is Schwartzenegger alleen om ... het wezen onder ogen te zien of ..... ervoor weg te rennen? Dood het, of ontsnap eraan, als dat al mogelijk is?

Een van de meest memorabele schurken ooit op film gezet, in een slim en uniek, origineel verhaal, waarin verschillende genres vrij goed met elkaar vermengd zijn.

Leuk bedacht grapje aan het einde.
Nadat we hebben gehoord dat de Predator een paar regels dialoog nabootst of herhaalt die door Schwartzenegger en zijn mannen tijdens de film zijn gesproken, werpt Ahnuld nog een laatste blik op de dodelijk (?) gewonde Predator en zegt: "What the hell are you?", alleen om te horen dat de Predator onmiddellijk exact dezelfde woorden terug bootst naar Ahnuld. Ik heb altijd gedacht dat dit gewoon de Predator was die de geluiden nabootste die van zijn potentiële prooi kwamen, zonder zelfs maar de taal te begrijpen en wat die geluiden en woorden betekenden.

Maar had de Predator ooit kunnen worden gedood als hij niet zelfmoord had gepleegd door middel van een ontploffing?
Of was er niets op aarde dat het ooit had kunnen tegenhouden?

Een 7 als waardering.

De regiestijl van Baz Luhrmann is erg bombastisch en is mogelijk een sleutelfactor waardoor zijn projecten wisselvallig zijn. ( onze mening) (Luhrmann is bekend van Moulin Rouge! (2001), Australia (2008) en The Great Gatsby (2013)).
In dit geval vonden we het passend bij het verhaal van Elvis. Die bombastische stijl is hier goed gebruikt, omdat het je het verhaal intrekt en past bij de absolute rage die Elvis en zijn carrière omringt. Austin Butler geeft een ontsnappingsoptreden als muziekicoon. Hoewel ik aanvankelijk niet zeker was van de keuze voor de casting van Butler, maakte zijn acteerwerk dit vanwege de lichaamsbouw van de acteur meer dan goed, waardoor we voor een groot deel van de film 'geloofden' dat hij "The King" was.

Tom Hanks zet zoals verwacht een goede prestatie neer als de manager van Elvis, die echt iets toevoegt aan de film. Ook de cinematografie komt aan bod. De live optredens en concerten zijn zo opgenomen dat je denkt dat het om een ​​echt optreden gaat. Nog iets om op te merken, ondanks dat het meer dan twee en een half uur duurde, hebben we ons niet verveeld. We denken dat dat grotendeels te danken is aan de regie en montage van Luhrmann. Het maakte het boeiender. We zouden zeggen dat een nadeel is dat sommige momenten niet zo hard aanvoelden als ze hadden moeten zijn. Misschien kwam het door de montage of de creatieve beslissingen van de regisseur, maar misschien ligt dat aan ons. Een ander potentieel nadeel is ook dat het personage van Tom Hanks nogal wat schermtijd in beslag neemt, aangezien hij het is die het verhaal van Elvis vertelt.

Toen wij de film hadden uitgekeken, vonden we dit een goede film waarvan we zeker weten dat Elvis-fans er blij mee zullen zijn. Eindoordeel: een 8.

Het is moeilijk om meerdere dagen aan gebeurtenissen in twee uur film weer te geven maar "Hostile Waters" legt de meeste emoties van de situatie vast. Het is geen documentaire, zelfs geen docudrama, maar een dramatisering van gebeurtenissen die deels werkelijk hebben plaatsgevonden.

Opnieuw was ik onder de indruk van de kwaliteit van Rutger Hauers vakmanschap, ditmaal in zijn vertolking van de Sovjetkapitein die het respect van zijn bemanning verdiende door simpelweg in elk opzicht "de kapitein" te zijn (in feite week de film ver af van de werkelijke gebeurtenissen). Het had misschien beter de titel "The Captain" kunnen hebben?

Trouwens, Rutger Hauer kende ik persoonlijk in de jaren '90 omdat hij vlakbij woonde in Rottevalle en we wel eens een woordje wisselden tijdens mijn werk in die dagen. Rutger hield van de mooie dingen in het leven en ik altijd ook wel, vandaar.

Ik was trouwens niet erg onder de indruk van het personage dat door Martin Sheen werd neergezet: ofwel schilderde de regisseur de verwende Amerikaanse kernwapenbestuurders opzettelijk af als onzekere leidinggevenden of Sheen acteerde slecht.

Ondanks de laatste kritiek op de Amerikaanse zijde toch een 7 voor het geheel.

De glimlach heeft de potentie om talloze verschillende emoties over te brengen - liefde, verlegenheid, woede, geluk, een glimlach is net zo veelzijdig als degene die hem draagt. Maar kan een glimlach angst overbrengen?
De film "Smile" denkt zeker van wel.

Na getuige te zijn geweest van een bizar, traumatisch incident waarbij een patiënt betrokken was, begint Dr. Rose Cotter angstaanjagende gebeurtenissen te ervaren die ze niet kan verklaren. Rose moet haar verontrustende verleden onder ogen zien om te overleven en te ontsnappen aan haar gruwelijke nieuwe realiteit. Klinkt dit als een bekend uitgangspunt? Misschien of misschien niet. Hoewel - in eerste instantie - een ogenschijnlijk origineel idee, terwijl "Smile" voor je ogen speelt, begin je je te realiseren dat de film een ​​opvallende gelijkenis vertoont met een bepaalde horrorfilm uit begin 2000 met Sarah Michelle Gellar in de hoofdrol (geen spoilers hier , aangezien mevrouw Gellar behoorlijk productief was in de jaren 2000). Dat gezegd hebbende, de bekendheid zou er niet toe moeten doen, zolang "Smile" de beloofde horror waarmaakt, en misschien het publiek betovert met een paar trucs die het in petto heeft. En voor het grootste deel doet het dat ook.

"Smile" begint erg sterk, met een schokkende en gedenkwaardige opening die de deur wijd open laat voor schijnbaar eindeloze horrormogelijkheden. En het eerste bedrijf is echt geweldig. Uitgaande van het uitgangspunt, zitten de eerste 45 minuten of zo van de film vol met alle griezelige geintjes die je nooit zou willen meemaken in het echte leven - er zijn een paar jumpscares die me echt raakten, er waren echt verontrustende beelden en het algemene thema en het concept was intrigerend en verontrustend genoeg dat ik het constant koud had....... nee dankzij het frisse herfstweer.
Met tal van paranormale gebeurtenissen om zelfs de meest afgematte kijker tevreden te stellen, zal het eerste bedrijf van deze film zeker voldoening geven, compleet met een flinke dosis psychologisch drama.

Het tweede bedrijf van "Smile", dat overgaat in een zeer algemene onderzoek thriller, mist veel van wat het eerste bedrijf zo interessant maakte; en hoewel ik weet dat het onderzoek naar wat er precies gebeurt bedoeld was om kijkers verder te verleiden en interesse te wekken, kon ik niet anders dan denken dat de film beter zou hebben gewerkt met meer dubbelzinnigheid en met minder metaforen .

Het derde bedrijf is echt wanneer de vertrouwdheid naar de oppervlakte komt.
Het laatste deel deed het echter bijna goed - hoewel ik bijna kon voorspellen wat er ging gebeuren, merkte ik nog steeds dat het verhaal heel bevredigend was.

Is deze film eng? Niet echt. Het heeft griezelige beelden en een handvol schrikreacties, maar er is hier niets dat je niet eerder hebt gezien in een Sarah Michelle Gellar-film uit begin 2000 (zou het Scooby Doo 2: Monsters Unleashed (2004) kunnen zijn?). Dat gezegd hebbende, het verhaal dat "Smile" besluit te vertellen - hoewel voorspelbaar - is nog steeds vermakelijk, met veel momenten die kijkers zullen opwinden en doen schrikken. Dit is niet de engste of de meest originele horrorfilm die er is maar het is perfect om te zien tijdens het zogenaamde spookachtige seizoen als je je verwachtingen kunt temperen en gewoon van de rit kunt genieten.

Een mooie 7+.

Figuur met de ronde bril (Buggin Out) : "We gaan Sal boycotten!" (Buggin Out speelde later als restauranthouder in de serie Breaking Bad (2008–2013)
Eén van de drie heren op de stoeltjes (Coconut Sid) : Beter dat je de kapper gaat boycotten die jouw haar verwoeste!"

Heerlijke humor in deze film!
Het is in het begin een paar minuten een beetje gewoontjes maar daarna.....Heerlijk!
Wil je een humoristische film zien, dan zit je met deze film gegarandeerd goed! Nu is humor wel persoonlijk, dus laten we hopen dat je het zelfde humorgevoel hebt als ons.

Een ruime 8.

In eerste zin hoort te staan: "Op een aflevering na, vonden we dit een prachtige serie".
Wat een grrrruwelijke fout LV!

"Malnazidos" speelt zich af tijdens de Spaanse burgeroorlog.
Dit is een zombiefilm in de 'Z Nation' stijl. SS-leden van het 'Condor Legion' (Fighting for Franco) creëren zombies door middel van experimenten met doden en stervenden. Natuurlijk loopt het experiment uit de hand. Deze ondoden komen weer in actie en eten mensen levend op voordat ze zich kunnen omdraaien, eentje die op zijn stronken aanstormt als de ridder van Monty Python en er is een geweldige opname van een horde zombies in de skyline.

Franco aanhangers sluiten zich aan bij Republikeinen tegen de gemeenschappelijke vijand. Alles van een partijdige bende tot gewone fascisten, een non (met een groot geweer), een jonge vrouw genaamd 'Priest Killer', atheïsten, communisten en moslims verenigen zich om de strijd aan te gaan met de levende doden. Het gekibbel tussen de verschillende personages wordt soms een beetje vervelend, misschien zou tien minuten hiervan uit de film weggelaten het een betere film hebben gemaakt.

Toch zijn de individuele personages interessant, vooral Priest Killer en Brodsky die zich identificeert als een Rus (hij denkt dat hij als baby naar Spanje is gebracht). Er wordt eer betoond aan Night of the Living Dead (1968) met een zombieaanval op een boerderij en een treinscène die rechtstreeks uit Train to Busan (2016) komt. Een duistere komische zombiethriller en de sets zijn prachtig in het algemeen.
Geregisseerd door Javier Ruiz Caldera en Alberto de Toro. Geschreven door Jaime Marques Olarreaga, Alberto Fernández Arregui en Cristian Conti. Op Netflix.

Een 6+.

Reactie van "knusse stoel" 29 januari 2013, (mijn pseudoniem op Moviemeter)

Wauw, wat een geweldige griezelfilm!!!
Ondanks de leeftijd van alweer 54 jaar boeit deze film nog steeds van begin tot eind.

Deze occulte thriller onderscheidt zich van menig andere griezelfilm. Dat zit in het gegeven dat onze hoofdrolspeler (Rosemary) tijdens haar zwangerschap vragen en twijfels heeft over haar ongeboren kindje.
De vragen en twijfels bestaan uit: "zal het gezond zijn, wat voor kind krijg ik, wordt het een jongen of een meisje, zal het verborgen gebreken hebben" en in dit geval wordt het kind (en de moeder) ook nog eens door een sekte bedreigd.
De moeder komt niet over als een stabiele en krachtige persoonlijkheid.
Uiteindelijk wordt het kind geboren en de hel barst helemaal los!

En de moeder? Haar vermoedens worden bevestigd als ze b.v. ziet dat het kind gele ogen heeft.

Jammer genoeg krijgen we na de geboorte van het kind een iets slappere film.
De ambiguïteit (dubbelzinnig voor uitleg) die tot die tijd opgeld deed in de film geeft Polanski dan bijna helemaal op. Alles wordt na de geboorte duidelijk en is niet meer een twijfelgeval en dat is wat ik tot aan de geboorte zo goed vind aan deze film.

Toch een 8 voor deze film die een ereplaats heeft in de lijst van griezelfilms.

Best een aardige film die inderdaad wel iets weg heeft vanRosemary's Baby (1968) ondanks dat die film uit 1968 beter is. Maar "The Glow" viel niet tegen, leuke film.

Een 7-.

Afgelopen avond weer in de herhaling en de film blijft voor mij op hetzelfde niveau.

Opvallende scores van laag tot hoog. Filmtotaal slechts 2 sterren, maar IMDB komt tot 7.1.
Deze film in één woord: GEWELDIG!!!

Een 8+!

Interessante thriller met een open einde

Film heeft een goed verhaal met prima acteurs en een boeiend verhaal waarbij de kijker waarschijnlijk ook met het dilemma komt te zitten over hoe te handelen in deze situatie met een niet doorsnee gegeven.

Een 7.

Een van de leukste films met vriendje Louis de Funès, hij speelt hier in de rol van Charles Duchemin de onverbiddelijke restaurantcriticus en uitgever van een gezaghebbende Franse culinaire gids met zijn eigen naam als titel.

Iedereen die een restaurant heeft rilt en beeft als ze vermoeden dat het getergde ventje op oorlogspad is om hun restaurant te beoordelen. We zien dat al snel in een van de eerste scènes.

Prachtige film met heerlijke (soms flauwe) humor zoals we dat kennen van deze helaas al overleden Franse acteur.

Waardering?
Een 8-!

Op de een aflevering vonden we dit een prachtige serie. Hopelijk brengt men nog eens een groep van regisseurs bijeen om weer een serie van 8 tot 10 afleveringen te maken. Of zou Guillermo zelf de serie kunnen maken? Duurt wel wat langer dan een gemiddelde film maar ach.., voor Latevogel moet je wat over hebben ;))

Van ons een 8.

Aardige feel good movie waarbij de tijdsduur iets aan de lange kant is, een kwartiertje minder was niet erg geweest. Het verhaal loopt zoals ze zo vaak lopen in dit soort van films, dus daarvoor hoef je niet te kijken.
Echte humor ontbrak ook te vaak maar ondanks deze kritische noot, toch een aardige film!

Kijkend naar de set waarin de bergen aanwezig waren kregen we iets heimwee na jaren heuvels te hebben gezien op de vakanties.

Zoals zo vaak waarderen we ook deze met een 7 omdat het geheel toch de moeite waard was.

Prima actiefilm maar bij lange na niet realistisch.
Er wordt veel CGI gebruikt want de "ongelukjes" die John McClane overkomen, zouden voor een gewoon mens dodelijk aflopen. Hangend aan een auto die ieder moment in een liftschans naar beneden kan donderen, met een vrachtwagen op een neerstortende autoweg overleven en vervolgens met de F35 neerstorten, kogels ontwijkend in een ontploffend appartement en ga zo nog even door.
Maar goed, hoe gekker de filmsituaties, hoe mooier?

De taferelen zijn uitermate boeiend voor ons als kijkers en het verhaal loopt ook aardig. Als de mensen e.d. echt zijn in deze film, dan hebben ze behoorlijk wat stand-ins ingehuurd.
Hoe ver de voorvallen van deze film bezijden de waarheid liggen weet ik niet maar aan het einde van de film, als je gedachten er nog eens op loslaat, hoop je dit nooit mee te hoeven maken. Een horrorscenario!
Hoe veilig is onze elektrische/elektronische wereld eigenlijk? Zouden we het overleven zonder elektrisch en allerlei electronica?
In elk geval heeft de film ons ruim 2 uur bezig gehouden en de waardering is een 7+.

Voor een actiefilm een gemiddelde film die de kijker(s) wel bezig houdt van begin tot einde maar om te zeggen dat het geweldig is, nee.
Toch zoals ik aangaf, de kijker blijft betrokken bij het verhaal met de nodige actie en als je de gangs en de namen goed bijhoudt is de film gemakkelijk te volgen. Het gaat om de Japanse leiders Shang (Yakuza) en Shiro (Triade).

Waardering is een 7-.

Igor Parat heeft de gave om de mensen vrolijk te krijgen en in te pakken met zijn quotes van Plato, Archimedes, Nietzsche en nog een rits van vroegere filosofen. Heerlijke humor met regelmatig een kwinkslag over het afstandelijke van de ene mens naar de andere.

In tijden geen film gezien waar we zo onbevangen naar hebben zitten te kijken. Igor speelde voor ons idee de prachtigste rol van allemaal, zo doordrenkt van filosofische grapjes en steeds weer zich gedragend als een normaal mens zoals we allemaal eigenlijk zijn maar wel rollend van de ene in de andere onverwachte situatie.

GEWELDIG!

Onze waardering is een 8+!

Veel negatieve recensies, op o.a. IMDb, vanwege feministische inslag en historische onnauwkeurigheden maar in wezen is het een menselijke film over relaties tussen de vrouwelijke hoofdpersonages en het had een mooi tempo in het verhaal met een prachtig landschap en ptima actie.
Trouwens, op IMDb behaalt de film toch een 6,7 van 28.000 kijkers!

De manier waarop in de trans-Atlantische slavenhandel Afrikanen worden afgeschilderd als onschuldige slachtoffers klopt niet helemaal in lijn met de geschiedenis. Ook Afrikanen verkochten overwonnen stammen en volkeren als slaven of lijfden hen in bij de soldaten. De handel in slaven begon trouwens al in de Bijbel en pas de laatste eeuw krijgt de mens langzaam maar zeker een moraal kompas.
De film is niet gericht op de empowerment van vrouwen enz. en hoewel de Dahomey op de een of andere manier heroïsch wordt afgebeeld, wordt tenminste erkend dat zij en anderen gevangengenomen Afrikanen aan Europeanen hebben verkocht. Voor mij is er slechts een zekere mate van artistieke vrijheid maar dat neemt niet weg dat het een mooi gemaakte film is, met prachtige scènes, een echt Afrikaans gevoel en enkele ontroerende momenten met een redelijke dialoog.

Fundamenteel is het een goede en leuke film met een massale aantrekkingskracht en als je het als een historische film beschouwt in plaats van als een historisch geïnspireerde film, kun je Waarschijnlijk beter geschiedenisboeken lezen.
Het is vermaak en Viola Davies schittert, zoals altijd. (zoals in Fences (2016))
De bijrollen zijn ook erg goed.
Ik raad deze film aan. Bekijk het en ik denk niet dat je teleurgesteld zult zijn.

Van ons is de waardering een 8!

Gaan we na de recensies van jullie tweeën (jij en Loveblackcat2) niet bekijken, lijkt ons nu zeker tijdverspilling.

Prima film maar de muziek van Madonna, "Live to tell", kwam steeds weer instrumentaal onder veel scènes en dat was te vaak.
Voor de rest zoals gezegd een prima film.

Een 7.

Je gaat al snel aan Hotel Rwanda (2004), Shooting Dogs (2005) en https://www.moviemeter.nl/film/29851 denken als je deze film ziet. Alleen is hier de hoofdrol weggelegd voor een generaal van het Canadese VN-detachement en in de andere drie films wordt het verhaal vanuit de "gewone man" verteld.
Trouwens, alle vier films hebben ons diep geraakt, hoe kunnen mensen omdat ze verschillen qua uiterlijk of religie, zo haatdragend tegenover een medemens komen te staan en deze koudbloedig dood te maken. En het ging niet om een paar uitzonderingen die dit konden, nee, hele mensenmassa's waren bezig te doden of te vluchten.
En met ras had het niets te maken die bloeddorst, in o.a. de 2e wereldoorlog bewezen ook complete volksstammen dat de haat tegenover een ander diep geworteld was.

Generaal Romeo Dallaire gespeeld door Roy Dupuis komt op ons en vermoedelijk meerdere kijkers, over als een sympathieke militair die het beste met de ander voorheeft. Dit doet hij niet op een kruiperige manier maar gewoon duidelijk en helder zonder vele omwegen. Het is dan ook te verwachten dat hij uiteindelijk voor de krijgsraad komt omdat dit gedrag botst met de militaire regel: "bevel is bevel"! De film kwam bij ons als authentiek over, het leek alsof je naar een soort van docudrama zat te kijken.

Tijdens de film jeukten de handen regelmatig door het grove optreden van zowel de VN, de Canadese en Europese politici aan de telefoons, de Rwandese politici, het bendegedrag van de binnenlandse strijdkrachten van Rwanda en de bendes "de Interahamwe".
Groot probleem voor de VN was het issue in Sarajevo, Bosnië. Dat speelde zich af in dezelfde periode en ook daar liet de VN steken vallen, zodat ook daar een Genocide plaatsvond. Alleen noemden de wereldleiders het in beide gevallen geen Genocide want dan moesten ze volgens internationaal recht ingrijpen.

Leuk weetje voor de Nederlandse kijker(s): "Generaal Dallaire werd geboren in Denekamp (Nederland) als zoon van de Canadese onderofficier Roméo Louis Dallaire en de Nederlandse verpleegkundige Catherine Vermaessen en groeide op in Montreal. ( bron: Roméo Dallaire - Wikipedia - nl.wikipedia.org )

Hopelijk leren we iets van dit soort films!
"Beoordeel de ander op zijn gedrag"?

Voor deze geschiedenisles op film een waardering van een 8+!