Recensie 'The Devil Wears Prada 2'

The Devil Wears Prada (2006), geregisseerd door David Frankel, was wereldwijd een enorm succes. De film bracht zo'n $327 miljoen op en groeide uit tot een echte popcultuurklassieker. Des te opvallender is het dat een vervolg zo lang op zich liet wachten. Dat lag vooral aan de hoofdrolspelers, die jarenlang niet stonden te springen om terug te keren. Meryl Streep (Miranda Priestly) en Anne Hathaway (Andy Sachs) hielden een sequel lange tijd bewust af. In The Devil Wears Prada 2 (2026) zijn ze er toch weer bij, samen met Emily Blunt (Emily) en Stanley Tucci (Nigel). De vraag is dan ook simpel: was het het wachten waard?

Oude cast, nog steeds op niveau

Frankel neemt opnieuw plaats in de regiestoel en kiest voor een hoog tempo. De film schiet uit de startblokken en we zien Andy, twintig jaar later, terugkeren bij Runway als succesvolle journalist om het blad uit een lastige situatie te helpen. Je merkt meteen dat haar karakter is gegroeid sinds het eerste deel, wat je na twintig jaar ook wel mag verwachten. Wanneer Miranda weer in beeld komt, is ook direct duidelijk dat niet iedereen veranderd is. Hathaway laat opnieuw zien waarom ze tot de top van haar generatie behoort en stelt niet teleur. Streep blijft een klasse apart; een levende legende die haar rol nog steeds moeiteloos draagt. In de openingsfase worden ze sterk ondersteund door Stanley Tucci, misschien wel een van de meest onderschatte acteurs. Hij weet, zoals vaker, vrijwel elke scène naar zich toe te trekken, en dat zegt genoeg met deze cast om hem heen. Emily Blunt maakt het viertal compleet en zet opnieuw een scherpe, overtuigende Emily neer, zonder dat het een karikatuur wordt.

Sterke bijrollen houden het modern

Niet alleen de originele cast keert terug, de film wordt ook aangevuld met namen als Kenneth Branagh (Murder on the Orient Express (2017)), Justin Theroux (American Psycho (2000)), B.J. Novak (The Office (2005–2013)) en Simone Ashley (Bridgerton (2020– )). Allemaal goed gecast en ze voegen echt iets toe. Het verhaal zelf is niet per se baanbrekend, maar wel gewoon goed genoeg voor wat het is. Voor een film als deze is het makkelijk om volledig te leunen op het succes van het eerste deel, maar juist de sterke bijrollen houden het geheel fris. Zij zorgen ervoor dat de film moderner aanvoelt en dat er ook actuele thema's, zoals veranderingen binnen de journalistiek, worden meegenomen. Daardoor is het niet alleen vermakelijk, maar zit er ook nog een serieuzere laag in. In de eerste helft slaat de film daarin misschien iets door. Het tempo ligt wat lager en het voelt hier en daar net iets te zwaar. Regisseur David Frankel had daar best wat strakker mogen monteren; een paar scènes minder en iets meer tempo hadden geholpen. Gelukkig trekt de film in de tweede helft bij. Dan komt het verhaal echt op gang en zie je weer de charme en energie die het eerste deel zo sterk maakten.

Een waardig vervolg

The Devil Wears Prada 2 is een zeer vermakelijke film en doet daarmee precies wat het moet doen, zonder dat het inlevert op een goed verhaal. Een indrukwekkende prestatie van de regisseur en daarmee een waardig vervolg op deel 1. Daarmee is de vraag of het het wachten waard was beantwoord, en resteert er niets anders dan naar de bioscopen trekken voor The Devil Wears Prada 2.