Reacties

In deze film speelt Renée Zellweger een maatschappelijk werker die een "misbruikt kind", Lilith, opneemt nadat haar ouders haar proberen te vermoorden. Het kleine meisje is misschien niet alles wat ze lijkt, doet denken aan Orphan (2009) en leent zwaar van The Omen (1976) en zijn remake, Case 39 is verder een goede horrorfilm.

Afgezien van een realistische Hornet-scène en CGI-gezichtsveranderingen, vermijdt de regisseur van Case 39, Christian Alvart gelukkig het gebruik van merkbare onbetrouwbare visuele effecten. De eerste 40 minuten is het een sterk griezelig drama dat in de tweede helft verandert in een psychologische horror.

Er is niet veel nieuws in het verhaal van Ray Wright maar waar je naar blijft kijken is de kinderacteur Jodelle Ferland en Zellweger, die allebei goed hun werk doen. Zowel Ian Shane als Adrian Lester komen opdagen met Amerikaanse accenten en zijn geweldig in het neerzetten van de bizarre gebeurtenissen. Ook Bradley Cooper van "A-Team" speelt een kleine opmerkelijke rol als kinderpsycholoog.

Hoewel het niet het meest originele horrordrama is, is het wel effectief met een aantal echt goed uitgevoerde griezelige momenten. Geweldig om 's avonds laat tijdens een pikdonkere nacht te bekijken.

Een ruime 7+.

We hebben deze niet gezien maar op basis van wat "Numenius" schrijft en de waardering op IMDb, vermoeden we dat het voor ons ook beter is om iets anders te gaan bekijken.
Gelukkig ligt er nog voldoende in de 'voorraadkast'.
Vanavond maar eens deel 2 van https://www.filmvandaag.nl/film/4874-house-of-saddam zien, tot nu toe een pracht van een serie!

Er zijn twee versies van deze film.
De ene is een korte versie (125 minuten) en de andere is een lange onbewerkte versie (177 minuten).
Korte versie is gewoon een andere romantische dramafilm. Niets speciaals. Maar de langere director's cut is een echt meesterwerk en die hebben wij vandaag bekeken.

De ervaring van het kijken naar deze film is niet hetzelfde als ernaar kijken als toeschouwer; maar als deelnemer.
Als de acteurs zich gelukkig voelden, voelden wij dat. Als zij huilen, huilden wij ook. Als ze de liefde bedreven, voelden we het plezier ervan. Wat een sterk acteerwerk.
Het is een prachtige ervaring van het kijken naar het leven van twee passionele mensen door een onbespied geheim raam.

Een 8+!

Gregory Peck is hier een leider die zijn piloten opjut om zichzelf voortdurend te overtreffen in uithoudingsvermogen, hen onderwerpt aan bovenmenselijke inspanningen en probeert de schade te negeren die door hen is opgelopen, niet alleen fysieke maar misschien zelfs meer psychische schade veroorzaakt door de onmenselijke spanning van constante luchtgevechten, die hij uiteindelijk zelf het hoofd moet bieden door zijn eigen menselijke beperking.

De belangrijkste troeven van de film zijn de documentair stijl waarin het leven van deze piloten wordt getoond en hoe ze het hebben geleefd en er levend doorheen zijn gekomen.

De film is heel conventioneel in zijn presentatie, zoals bijna alle films van Henry King, er is helemaal geen cinematografie en hoewel het acteerwerk onberispelijk is, is er niets bijzonders aan deze film en het risico is dat je af en toe in slaap valt vanwege de eentonigheid en herhaling van het dezelfde soort crises.

Toch een mooie film en onze waardering is uiteindelijk zo positief over de film dat we op een 8- uitkomen.

Twee Duitse burgers aan verschillende kanten van de oorlogsinspanning bevinden zich in het centrum van een vrachtboot in het midden van de Atlantische Oceaan. Marlon Brando speelt de eerste, een pacifistische expat die als agent de Britse inlichtingendienst moet helpen, terwijl Yul Brynner de leiding neemt als een gedesillusioneerde zeekapitein die de leiding heeft over een kostbare nazi-lading. Hoewel ze constant op gespannen voet staan, om redenen zowel boven als onder de oppervlakte, hebben de twee mannen veel meer gemeen dan ze zouden willen toegeven. Dit zorgt voor een interessant conflict, aangezien beide proberen een geheim te verbergen dat anders zou kunnen dienen om hen mogelijk te verenigen.

Prijzenswaardig voor het constante verloop van het plot, dat met de minuut van vorm verandert en zijn spelers ertoe aanzet om als reactie daarop mee te gaan en het verdient extra punten voor het verkennen van de diepe menselijkheid van de cast.
Op één uitzondering na, een eerste stuurman die net zo toegewijd is aan het "Reich" als Hitler zelf, is dit schip overspoeld met grijstinten, en het is een verfrissende constatering dat niet alle mensen achter iemands ideeën aanhollen. Nuchter en evenwichtig, het houdt ons aan het gissen en dient zelfs om te choqueren bij een grillige, gewelddadige gelegenheid.

Voor deze film een fraaie 7+.

In een opvallende gelijkenis met Memento (2000) dwaalt een vergeetachtige oudere man rond, met als doel de man uit zijn verleden te vinden. Dit is niet de gewone thriller, want het is aanzienlijk langzamer met een eigenaardig hoofdpersonage en verrassend effectief als elke andere thriller.

Zev (Christopher Plummer) is een oude man met dementie. Na de dood van zijn vrouw overhandigt zijn vriend hem een ​​brief met daarin een missie om de man uit Auschwitz te vinden. Christopher Plummer is echt uitzonderlijk, hij toont moed alsof zijn karakter een geheim agent is, ondanks dat hij diep van binnen wordt geplaagd door angst en onzekerheid. Zijn vaak zachtmoedige houding is sympathiek om te zien.

De beelden en audio zijn ontworpen om zelfs op triviale momenten spanning te creëren. De belangrijkste focus is op een man met dementie en kleine dingen kunnen bij hem rammelen, dus elke hobbel in de reis blijkt een uitdaging te zijn. Het acteerwerk van de rest van de cast is lovenswaardig. Personages zouden Zev hoogstwaarschijnlijk helpen, maar er is een verontrustend gevoel dat hun reacties vijandig kunnen zijn, vooral omdat Zev niet bijzonder zachtaardig is met woorden.

Het speelt heel goed met de ongemakkelijke situaties met plechtige muziek en het uitzicht op een landschap dat donkerder aanvoelt, hoewel het nooit letterlijk zo wordt. Aan de andere kant kan dit ook het tempo belemmeren. Dit is verre van een actiethriller, er wordt meer geïnvesteerd in het drama in plaats van in het wapengekletter.

Het avontuur van Zev is bizar en traag, het is een ironisch verhaal over zowel vriendelijkheid als wreedheid van hemzelf en anderen. Verontrustend en toch charmant in zijn sombere reis door de Verenigde Staten en Canada.

Een 8!

Ondanks de leeftijd van ruim 75 jaar, een geweldige film!

De laatste tijd weer enkele oorlogsfilms bekeken maar deze stak er echt met kop en schouders boven uit.
Het acteerspel is soms een beetje koddig maar als je mag kijken naar de kwaliteiten van mensen als Errol Flynn voel je je als kijker bevoorrecht.

Een 8.

Jacob Tremblay on Transforming into Auggie Pullman in WONDER - YouTube (ADVIES: KIJK DEZE BEELDEN NA DE FILM, VANWEGE DE INLEVING IN HET VERHAAL!!!)
https://www.youtube.com/watch?v=_3szCjxjIag

"Driemaal is scheepsrecht"!

Vanwege The Sparks Brothers en het geweldige verhaal vond ik dit de beste Edgar Wright-film en dus beter dan de minder consistente Baby Driver (2017)).

Ik hoop dat hij op een gegeven moment terugkeert naar comedy, want ik denk dat daar zijn sterke punten liggen, en ik voel me zo en Baby Driver bereikt niet helemaal de hoogten van de films die hij maakte die eerder kwamen.

Dat gezegd hebbende, er zijn genoeg goede dingen over "Last Night in Soho". Het is vreemd genoeg iets minder dan de som der delen: sterke visuals, acteren, meestal goed tempo, een interessant uitgangspunt en een paar mooie onthullingen passen niet helemaal in elkaar om iets geweldigs te maken, eerder iets echt solide.

Ik was de hele tijd betrokken bij de film en vond het een leuke film met een mooie insteek voor het verhaal.
Wij tweetjes hebben ons dus prima vermaakt met deze film en de waardering is dan ook een
7+

Aardige film met een leuk verhaal vol listen en soms bedrog.
Helaas geen sterke griezelfilm maar voor een anderhalf uurtje vermaak wel te doen.
Decor, acteurs en verhaal krijgen van ons een waardering van de voldoende, een 7-.

Eerst eens het boek gelezen en jaren later deze film. Het boek was mooier om te volgen maar dat is vaker zo.
Een inderdaad vreemd verhaal met een mooie kronkel van de schrijver. Je moet er maar opkomen maar geldt dat niet voor alle verhalen die fictie zijn?
Prima film en onze waardering na enkele jaren (nog nooit vergeten) is net als bij de andere kijker ("films4you") een 8!

Je weet dat je als baby gaat sterven en je wordt dus eigenlijk bij het jonger worden ook afhankelijk van de anderen. Je raakt je baan als directeur kwijt omdat men niet wil worden aangestuurd door een "snotneus" en als je wordt geboren als "grijsaard" weet je dus ook exact hoe oud dat je wordt? En beter lopen🤔... MEER SEX 😜, bij het laatste jaar kan je waarschijnlijk alleen maar liggen terwijl veel ouderen lopen tot hun dood en sex voor 10 jaar zie ik ook niet meer zo :)))
Moeilijk om te kiezen maar ik geloof dat ik toch kies voor zoals het nu is. ;)

Allereerst ben ik aangenaam verrast door de film. Als voormalig personeelslid in de geestelijke gezondheidszorg kan ik instaan ​​voor veel van de scènes die worden afgebeeld met betrekking tot de kenmerken van de persoon. Het is een goed onderzocht werk over visuele hallucinaties en grootse wanen. Eerlijk gezegd hield ik van het werk dat op dat gebied werd gedaan met minimale tot geen ingrepen in de menselijke persoonlijkheid. Nu, als filmkijker, ben ik onder de indruk van de film. De regisseur heeft geweldig werk geleverd door het team van enkele goede filmmakers samen te stellen. De cinematografie, montage, zowel geluid als videomixen komt allemaal goed overeen, waardoor het een zeer plezierig en vermakelijk geheel is.

Wat helaas minder was, ik had het leuker gevonden als we iets meer wisten over hoofdpersoon Maud.
Misschien wat extra filmtijd waarin de twee verpleegsters praten over het verleden. Het is oké, maar alleen een beetje vreemd, want als ze een vreselijke geschiedenis had, hoe mag ze dan privé werken?
In Nederland moet je minimaal ingeschreven staan als verpleegkundige in het BIG-register.
Eindoordeel: zeker een aanrader en een kleine 8 als waarderingscijfer.

Een beetje achterhaalde film die qua kwaliteit en verhaal aanpassingen nodig heeft.
Opnieuw uitbrengen en het verhaal aan de tijd aanpassen. Hopelijk is het dan geloofwaardiger dan deze Express uit 1974.

http://stevenhager.net/2014/07/20/the-real-story-behind-sugarland-express/

Een 6+.

Niet slecht maar voor ons de "oudere" kijker(s) misschien geen grote film.
Is meer iets voor de jongeren.

Een 6-.

Eerlijk, voor een korte film leuk bedacht, voor die-hard-fans zoals wij die van griezel/horrorfilmverhalen houden, een "tussendoor snackje". Voor andere liefhebbers; je kunt de trailer hierboven bekijken en dat is dan ook de complete film van ongeveer 3,5 minuten.

Een 5!

Adam Sandler als een slonzige juwelier/gokverslaafde uit New York.

Zijn leven?
Hij is slecht met zijn financiën, hij bedriegt zijn vrouw en zijn leven staat op het punt te imploderen wanneer incassobureaus en halve gangsters hem achtervolgen voor schulden. Er is hoop om deze situaties op te lossen, als hij een edelsteen kan verkopen aan basketbalster Kevin Garnett (gespeeld door Garnett zelf), maar daartussenin zijn bookmakers, drugs, minnaressen, basketbalspellen en andere obstakels voor Sandler om rechtzetten.

Wat "Uncut Gems" zo uniek maakt aan een filmervaring, is hoe angstwekkend het was. Sandler 's hachelijke situatie zorgt niet zozeer voor spanning bij het publiek, maar wel voor stress en angst. Vanuit een karakterstandpunt stuitert Sandler van de ene crisis naar de andere (meestal door hemzelf gecreëerd) met een razend tempo, waardoor je het gevoel krijgt dat zijn huidige situatie niets nieuws is en dat dit gewoon is hoe hij zijn leven leidt, zich een weg banend van de ene situatie naar de andere.

De enige film die ik kan bedenken om de toon en gevoeligheid van "Uncut Gems" te vergelijken, is de Franse misdaadthriller Nuit blanche (2011) van Frédéric Jardin, die zich ook afspeelt in een tijdsbestek van 24 uur en ook deze laat de personages snel van de ene crisis naar de andere gaan.

De Safdie broers, die "Uncut Gems" hebben geschreven en geregisseerd, hebben een visueel opvallende film gemaakt, waarin de camerastijl altijd boeiend en interessant is, maar niet afleidt van het karakterdrama dat zich op het scherm afspeelt. Met een gedempt kleurenschema, vaak onscherpe achtergronden en sterke beelden slagen ze erin om New York City er weer ruig uit te laten zien, net als misdaadfilms uit de jaren 70 zoals The French Connection (1971) of The Warriors (1979), wat mijn favoriete films zijn van een stad die nooit slaapt.

De film heeft ook een geweldige synthesizer soundtrack van Daniel Lopatin. Het is geen muziek waar ik alleen naar zou willen luisteren, maar het is zeer effectief in het ondersteunen van de montagespanning van de film. Over het algemeen is "Uncut Gems" niet voor iedereen maar voor degenen die een gruizige, stress-inducerende film willen die bijna uitsluitend gevuld is met onaangename personages, is het een lange achtbaanrit van een film waarvan het moeilijk te voorspellen is wat er daarna gaat gebeuren.

Een must-see die ik waardeer met een 8+!

"Pindakazen" is downloaden (illegaal) en mogelijk kan je deze ook nog "streamen" via Netflix e.d..
Ik weet niet of je met "streamen" seizoen 8 kunt zien maar op Spotnet was deze wel aanwezig.
Je hebt iemand nodig die iets hiervan af weet en die zijn er genoeg. Anders kan je info halen vanaf internet.
Via Disney+ is de serie ook te zien maar of deze seizoen 8 uitzenden weet ik niet het antwoord op,
In alle gevallen hoop ik dat je deze nog kunt zien.

Herhalende, rommelige en vervelende film en de laatste "Halloween zoveel" die wij hebben gezien!
Dit was beneden het peil wat wij hadden verwacht.

Een kleine 4!

Prachtige aparte film met een keur aan dieren die in een mensenlichaam leven.

Zo heb je een papagaai, (welke wij de mooiste vonden) een paard, een hond, een eekhoorn, een kat en natuurlijk de wolf die de hoofdrol speelt. Volgens ons had de psychiater zelf hulp nodig in dit filmverhaal.

Een ruime 7!

Een prima film maar op sommige momenten duurt het iets lang wat de verhaallijn betreft. Ook was het ons niet helemaal duidelijk wat de radiojournaliste in de film moest toevoegen.

Een pracht van een film die dus iets te lang duurde maar dat krijg je vaak als de betreffende artiesten, de songs helemaal mogen zingen. In deze film hoor je ongeveer een 5-6 songs van Eleanora Fagan zoals zij in werkelijkheid heette en geboren werd in het voorjaar van 1915, 6 april. Wat heeft zij een mooie en tegelijkertijd schurende stem die je als je van deze muziek houdt, door merg en been gaat. Vooral als je de betekenis van bv "Strange Fruit" kent!

Je kunt er niet bij als je erover nadenkt; tot op heden is het lynchen van een "zwart gekleurde" MEDEMENS in de VS strafbaar als moord maar het lynchen op zich wordt niet als verzwarend aangerekend!
Vreemd land, vreemde gedachtenkronkels.

We hadden deze film vorige week bij de ingekochte Dvd's en waren voorlopig door het grote aanbod de laatste weken nog niet van plan deze op zeer korte termijn te gaan kijken maar toch was het gisteren zover.

En geen spijt hiervan, mooie decors, prima acteurs en dan vooral (vanwege de hoofdrol) Andra Day (Cassandra Monique Batie) die we nog niet kenden en het bizarre verhaal wat ons ook onbekend was. Ze had in 2017 een klein rolletje in de biografische dramafilm "Marshall" en sprak in hetzelfde jaar de stem in van 'Sweet Tea' in de animatiefilm "Cars 3".

Van ons krijgt deze film een fraaie 7!

Een geweldige film die wat rustig op gang komt. Er gebeurt niet veel in het eerste half uurtje maar in die tijd leer je de hoofdpersonen beter kennen. Daarna ontwikkelt de film zich langzaam van een drama naar horrorfilm waarbij steeds de kinderen de hoofdrol spelen en deze doen dat met verve.
Dit was de derde film van regisseur Eskil Vogt die we hebben gezien en de naam staat in ons geheugen gegraveerd.
Ook het verhaal zelf zullen we niet snel vergeten, het is bij tijd en wijle een harde film met grove scènes! Vooral sommige mensen zullen deze erg grof vinden en een waarschuwing is dan voor hen ook misschien wel nodig!
Als je last hebt van een zwakke maag

Hiervoor hebben we Oslo, 31. august (2011) en Thelma (2017) gezien en ook deze zijn aan te raden. Het zijn mooie filmverhalen en de rolbezetting is ook steeds goed.
Binnenkort gaan we zijn (tot nu toe) derde en laatste film bekijken, Reprise (Film, 2006) - MovieMeter.nl.

Wat "De Uskyldige" betreft, onze waardering is een ruime 7!

Een prachtige film en als "gezinsdictatortje" zien we Washington in de film zijn rol met verve spelen.
Ook de rest van de cast is voortreffelijk!

Het is te merken dat hij zijn carrière als professionele honkballer heeft gemist als je ziet hoe Troy zijn zoon regelmatig op zijn nummer zet. Ouderwets opvoeden noemen we dat tegenwoordig maar in de jaren '50 gelooft Troy Maxson erin en voedt zijn zoon dan ook op zoals hij denkt dat het hoort. Recht door zee!

Prachtfilm voor de liefhebber(s).
Een mooie 7+!

Apart en mooi beeldvermaak. Een vreemde film die je ondanks de lengte vast op de stoel houdt en een onuitwisbare indruk achterlaat.
We gaan verder niets verklappen, gewoon gaan zien!

Een kleine 8!