Reacties

Een van de stapel oorlogsfilms waarvan ik momenteel 2 à 3 per week zie en van deze kan ik zeggen dat het een prima film was in dit genre. Het is in zwart/wit maar daar let je na enige minuten kijken niet meer op.

Waar je wel op let en door overdonderd wordt, is het acteerwerk van George Segal die hier de rol van korporaal King speelt en dat met verve weet te doen. Man, wat speelt die acteur goed in deze film, ik kende hem van naam maar nu weet ik ook waar hij voor staat, tenminste als hij altijd op dit niveau speelt.
Ook de andere acteurs weten een reële situatie neer te zetten in dit verhaal, alleen vond ik de set niet zo fantastisch. Dat had iets beter gekund is mijn mening. Je ziet weinig tot niets van de ingang en omgeving van het kamp. Ook de grootte van het complex mag je naar raden.

Wat wel mooi gevonden was, is de "Enola Gay" met de piloot Paul Tibbets die "Little Boy" vervoerde naar Hiroshima en over het kamp op grote hoogte overkwam. De gevangen soldaten wisten het nog niet maar dat was het begin van het einde van de oorlog tussen Amerika en Japan in augustus 1945. Dus enkele maanden nadat Nazi Duitsland al was verslagen! Waarschijnlijk had de oorlog zonder de atoombommen langer geduurd tussen Japan en de Verenigde Staten. Ook op de Japanse stad Nagasaki werd 3 dagen daarna nog een tweede atoombom gegooid.

Waardering: een ruime 7.

Dit soort films lijken allemaal zo op elkaar, een niet bestaand land (Gazak), een groepje sterke mannen en ditmaal ook een sterke vrouw en daar tegenover, een andere sterke groep.

Niet dat het slecht is maar het is wel een ietwat eentonig verhaal net als de hele opzet van deze films ook hetzelfde blijft, actie, rustiger en weer actie. Enige droge humor er tussendoor. En ditmaal draait het allemaal om een product waarmee voor de zoveelste keer de wereld vernietigt kan worden. Dus tijdsdruk wordt ook opgevoerd om de kijker mee te laten "zweten" voor het te laat kan zijn.

Toegeven, ik heb mij wel vermaakt maar was ergens wel blij dat de film de eindspurt inzette en na ruim anderhalf uur heb je zoveel gewelddadige actie gezien dat het daarna wel fijn is om de serie "Servant" te zien voor een nieuwe aflevering.
Een ruime 6 voor de heldenploeg!

Boone, een onrustige jongeman, heeft steeds last van een aantal zeer realistische nachtmerries over een plaats genaamd Midian, waar de monsters leven. Vroeger maakten de dromen hem bang, maar nu zijn ze bijna verwelkomend. Zijn dokter, Philip Decker, wil hem onder medicatie hebben en onder toezicht houden. Decker wil dat Boone gelooft dat hij gevaarlijk, oncontroleerbaar en moorddadig is, terwijl het in feite Decker zelf is die gruwelijke moorden pleegt en wil dat Boone de dupe wordt.

Wanneer Boone naar een ziekenhuis wordt gebracht en een overdosis neemt van de krachtige hallucinogenen die Decker hem heeft geleverd, ontmoet hij een andere man die over Midian spreekt. Midian is dus echt en Boone weet dat hij zijn weg daarheen moet vinden. Maar Boone wordt niet verwelkomd door de monsters die onder een oude begraafplaats leven, tenminste niet meteen. Als een van hen een hap uit hem probeert te nemen, rent Boone voor zijn leven en loopt rechtstreeks tegen Decker aan en een muur van gewapende politieagenten. Boone wordt neergeschoten maar is hij echt dood?
Zowel Decker als Boone's vriendin Lori zijn vastbesloten om erachter te komen en er is maar één plek om te kijken .....Midian.

Dit is absoluut geen slechte film. Een deel van de dialogen is wat oubollig en sommige speciale effecten zijn niet zo goed en iets verouderd maar het is in ieder geval origineel. David Cronenberg als de kwaadaardige Dr. Decker is gladjes en hypnotiserend. De monsters zijn voor de verandering eens de goeden en ze zien er echt gaaf uit! Mijn absolute favorieten zijn de sexy maar slecht gehumeurde Peloquin, de lieftallige quilled Shunma Sassi en de geweldige god Baphomet, allemaal gemaakt door de verbazingwekkende verbeeldingskracht van Clive Barker. De ondergrondse stad Midian is een indrukwekkend decor, evenals de gotisch mooie begraafplaats erboven, is in verschillende shots gemakkelijk herkenbaar als een schilderij.

Een film die ik waardeer met een mooie 7+!

Zonet het einde van de film gepasseerd en ik moet zeggen, een mooi stukje visueel geweld met soms de bijbehorende sound. Helaas kon ik op verschillende manieren de film alleen in de verhouding 4:3 krijgen, dus zeg maar enigszins een vierkant beeld.

Gisteravond aan begonnen en de film in 2 delen gezien want 4 uur is eigenlijk te lang voor mij, d.w.z. 4 uur
actie/avontuur wissel ik liever even af met iets anders.
Zoals gezegd, de film viel mij niet tegen maar had er toch iets meer van verwacht.
Het verhaal loopt aardig door, er is redelijk wat actie in verwerkt dus je valt niet in slaap (hoop ik) en ook de acteurs leveren het werk af wat van hen wordt verwacht.
Volgens mij is er behoorlijk wat gespeeld met de computeranimaties, want veel van de scènes zie ik nog niet door stuntmannen uitgevoerd worden, tenminste niet met de snelheden die in de film gebruikt worden, soms de snelheid van het licht en hoger. Dus minimaal 300.000 km per seconde.

Dit was trouwens mijn eerste film met een Batman erin, dus wist ik niet wie die gekke Luthor in de film was.
Wat ik aan deze film ook waardeerde was de muziek, spaarzaam maar mooi. Vooral het einde wat 8 minuten duurt met de song "Hallelujah" van Allison Crowe, beginnend met een ontspannend pianospel en iets anders dus dan het geschreven is door een van mijn oudste maar helaas overleden favoriete zangers, Leonard Cohen! (1934- 2016)

En dan na dit stukje muziek kom ik tot de eindconclusie met een waardering van een 7+.

p.s 13,99 euro op iTunes.

We maken er geen lang verhaal van want dat is al even vervelend als deze film was.
Het sprak ons niet aan, het is veel van hetzelfde. Het geschreeuw van de hoofdrolspeelster Scout Taylor-Compton galmt na een ruime dag nog na! Een heel irritant mens vinden wij dat nu en we hoeven ook geen enkele film weer van haar zien als dit haar normale acteertalent is!
En Zombie, sorry meneer maar dit was jammer van onze tijd, hier wordt je toch niet mee bang gemaakt? Niet in 2009 en nu al helemaal niet meer! Een gestoorde gek met een mes op onze tv-beeld jaagt tegenwoordig maar ook 12 jaar geleden géén mens meer angst aan. Ho, misschien 3-jarigen?

Angst aanjagen? Dat moet je subtiel doen, de angst vormen door muziek, onduidelijke vormen en een goed verhaal! Dit was muziek op de verkeerde momenten, de vormen ontbraken en het verhaal is in al deze Halloweenfilms hetzelfde "laken en pak".
Jammer, want met een beter in elkaar gezet verhaal kan je met dezelfde gegevens een prima film maken. Hier zijn het zielige heen en weer loopjes van acteurs en veel geschreeuw! Wij zullen wel niet de enigen zijn die zich hieraan hebben geërgerd.

Een 4.

Boone, een onrustige jongeman, heeft steeds last van een aantal zeer realistische nachtmerries over een plaats genaamd Midian, waar de monsters leven. Vroeger maakten de dromen hem bang, maar nu zijn ze bijna verwelkomend. Zijn dokter, Philip Decker, wil hem onder medicatie hebben en onder toezicht houden. Decker wil dat Boone gelooft dat hij gevaarlijk, oncontroleerbaar en moorddadig is, terwijl het in feite Decker zelf is die gruwelijke moorden pleegt en wil dat Boone de dupe wordt.

Wanneer Boone naar een ziekenhuis wordt gebracht en een overdosis neemt van de krachtige hallucinogenen die Decker hem heeft geleverd, ontmoet hij een andere man die over Midian spreekt. Midian is dus echt en Boone weet dat hij zijn weg daarheen moet vinden. Maar Boone wordt niet verwelkomd door de monsters die onder een oude begraafplaats leven, tenminste niet meteen. Als een van hen een hap uit hem probeert te nemen, rent Boone voor zijn leven en loopt rechtstreeks tegen Decker aan en een muur van gewapende politieagenten. Boone wordt neergeschoten, maar is hij echt dood?
Zowel Decker als Boone's vriendin Lori zijn vastbesloten om erachter te komen, en er is maar één plek om te kijken .....Midian.

Dit is geen slechte film. Een deel van de dialogen is wat oubollig en sommige speciale effecten zijn niet zo goed en iets verouderd, maar het is in ieder geval origineel. David Cronenberg als de kwaadaardige Dr. Decker is gladjes en hypnotiserend. De monsters zijn voor de verandering eens de goeden en ze zien er echt gaaf uit! Mijn absolute favorieten zijn de sexy maar slecht gehumeurde Peloquin, de lieftallige quilled Shunma Sassi en de geweldige god Baphomet, allemaal gemaakt door de verbazingwekkende verbeeldingskracht van Clive Barker. De ondergrondse stad Midian is een indrukwekkend decor, evenals de gotisch mooie begraafplaats erboven, in verschillende shots gemakkelijk herkenbaar is als een schilderij.

Een film die ik waardeer met een mooie 7+!

Helaas, de film viel mij bij de eerste kennismaking echt tegen, ik herinner mij dat het was in 2000 en normaal zal ik geen reactie plaatsen op een film die ik zolang geleden gezien heb.
Kubussen, filosofieën, schieten en vechten is wat ik mij herinner en tot nu toe heb ik nooit het gevoel gehad (zoals bij sommige films), deze moet ik herzien want het was zo goed of dat ik dacht aan een herkansing.
Nogmaals helaas, niet mijn type film!

Toch waardeer ik hem met een 7 omdat mijn vriendin deze film wel goed vind en zo komen we dus uit op die 7!

In het begin van de film heb ik een paar keer gedacht om hem te stoppen, zoveel onlogica in de scènes maar gelukkig werd het later beter. Uiteindelijk uitgekeken en ik moet zeggen; viel mij niet echt tegen.

De onlogische gebeurtenissen zoals b.v. een treinstelsel wat blijft hangen aan een doorgang van kunststof tussen de rijtuigen, in werkelijkheid kan dit dus nooit door het gewicht.
Maar het is en blijft sensatie met popcorn en een frisje, waarvan ik het eerste niet lust!
De acteurs, vooral Morgan Freeman spelen hun rollen goed, het verhaal is aardig en de setting was prima. Vooral in het gebergte was de set zelfs prachtig. Ook zit er wel humor in de film wat niet mag ontbreken in dit soort van verhalen.

Maar ja...., die logica die steeds de snuit om de hoek laat zien, drukt toch de waardering bij deze film.
Drukt de pret toch enigszins en de film krijgt van mij een 6+.

https://www.imdb.com/video/vi2079392025?playlistId=tt0395584&ref_=tt_ov_vi
Trailer, oordeel zelf.

Toch nog even iets meer neerzetten over onze indruk betreffende deze film.
Heerlijke types hebben ze hiervoor uitgezocht in deze film die zich afspeelt in het "land der dwazen".
Vermakelijk en typisch iets voor deze regisseur die hier een drietal films over heeft gemaakt, steeds weer met deze clowneske "Captain Spaulding" in de hoofdrollen. Ook speelt vaak (ook in deze film) zijn lieftallige vrouw mee, Sheri Moon, die nadat ze al jaren bijeen waren, getrouwd zijn in 2002.

Wat wij vonden van deze film? Eigenlijk niet veel, gewoon een luguber tussendoortje met een familie Fly die een andere levensstijl erop na houden dan de gemiddelde aardbewoner.
Het schijnt de tweede keer te zijn dat deze film in beeld kwam, op zich al tekenend dat we alleen de hoofdrolspelers hadden onthouden vanwege het fraaie uiterlijk en het verhaal volledig kwijt waren.

Toch dusdanig vermaakt dat we de film een 7 gunnen.

Bij tijd en wijle een komische film met de nodige wraakzuchtige types en het begint gelijk al goed!
De film vliegt voorbij en de twee uurtjes zijn voorbij voor je het in de gaten hebt.
Zes verhalen, de een beter dan de ander.
De film is ergens een eerbetoon aan regisseur Pedro Almodovar, de meester van "absurdistische woede" en "chaos" en regisseur Damián Szifron pleit bij deze voor zichzelf als iemand ook deze fakkel kan dragen. Als je geniet van scherpe sociale kritiek op wat ons gek maakt in de moderne samenleving, dan is dit iets voor jou.
Een fraaie 8!

Gewoon een buitengewoon mooie film die de kijker eerst meeneemt naar een woestijnachtige omgeving waarin hij/zij kennis maakt met een paar mensen die op het platteland van Marokko wonen. Een van hen is een gids die naast het gidsen ook nog een gezin heeft met 2 kinderen die de kudde met geiten houden en natuurlijk kleine klusjes die op het platteland voorkomen. Hij heeft hen opgedragen om op (ik meen) coyotes te schieten als deze dicht bij hen of de kudde komen.
Wat je altijd zult zien, de jongens zijn jongens en de één denkt beter te kunnen schieten dan de andere.
Dus beginnen ze een wedstrijdje, eerst op rotsblokken maar al snel veranderd het doel......

In de Verenigde Staten van Amerika krijgt een vaste Mexicaanse oppasmoeder te horen dat na een voorval in Marokko de ouders langer weg zullen blijven en dat ze op de dag die haar eigen dochter in Mexico gaat trouwen, bij de kinderen moet blijven. Probleem! Wat te doen met de kinderen?
Ze besluit met haar neef die haar op komt halen, de kinderen mee te nemen naar het feest.

Intussen is de politie op zoek naar degene die het geweer aan de Marokkaanse gids heeft gegeven, een Japanner. Hier is ook van alles aan de hand. Hij heeft een dochter die doofstom is en daardoor in situaties terecht komt waaruit zij afleidt dat ze minderwaardig aan anderen is. Zij is op zoek naar de liefde maar zoekt deze op een verkeerde manier.

Een mooi vierluik wat ons ruim 2 uur geboeid heeft en waarin de verhaallijnen mooi op elkaar aansloten.
Bij ons vielen 4 sterren voor deze film, dus een 8.

Een prima film die de strijd weer helaas doet zien dat zwarte mensen toentertijd niet voor vol werden aangezien. Er wordt zelfs ergens gezegd door een senator uit Amerika dat zwarte mensen geen ingewikkelde machines konden bedienen omdat de bloedstroom door dunnere aderen loopt dan bij blanken. Het "über ich" (superego) gedrag, het gedrag waar ik tijdens de film nu en dan van moest walgen.

Maar gelukkig laten de zwarte mannen zien dat ze het wel kunnen en zelfs beter dan hun blanke "superieure" colleague. Op het einde worden ze door de piloten van het bommensquadron gevraagd om hen te begeleiden naar Berlijn omdat sinds zij de Lancasters begeleiden er geen een meer is neergeschoten!
Een film om niet snel te vergeten, vooral door het vooringenomen gedrag van bepaalde lieden die later bakzeil moeten halen. En natuurlijk vanwege het goede acteren van Laurence Fishburne!

Een ruime 7!

Prima film over de crimineel Eichmann die in Buenos Aires, Argentinië wordt opgepakt door de Mossad en daarna naar Israël wordt getransporteerd. Het lijkt een simpel gegeven maar er komt veel meer bij te kijken dan een enkele reis van A naar B aanschaffen. Alles moet tot in de puntjes worden voorbereid en Eichmann zelf, hoe transporteer je een mens die de douane kan waarschuwen bij de passage? Hoe krijg je überhaupt iemand in je handen zonder dat de omgeving op tilt slaat?

Daarover gaat deze film en geloof mij voor één keertje , het is boeiend genoeg als je in deze materie geïnteresseerd bent en jou als kijker vast te houden voor een kleine 2 uur.
Wij hebben in elk geval 2 uur geboeid gekeken naar deze film, ondanks dat we het einde kennen en gelukkig zakte de film vrijwel nooit in. Dit heeft ook veel te maken met het feit, zoals @jototfilm ook al aangeeft, dat er een soort van 'kat en muis' psychologie ontstaat tussen Eichmann en de agenten van de Mossad.

Waardering: 7,5.

Reactie komt nog.

Kokoda, een oorlogsfilm die mij na de recensies gelezen te hebben niet tegenviel. Je krijgt wel contact met de groep waarin o.a. 2 broers inzitten als soldaten maar om eerlijk te zijn is 'choco's' en 'intellectuelen' mij nog niet geheel duidelijk. Ik vermoed dat de Australische soldaten de laatste groep zijn en de eersten de buitenlanders van over de hele wereld. 'Choco's' waren gewoon ook blanke soldaten volgens mij.
Aussies waren trouwens wel blij met de jongens die de trail bevochten tegen de Japanners want zonder hun hulp was Australië bezet geweest.

Zoals ik al zei, een redelijke oorlogsfilm die nu en dan beste wat vonken laat zien, jammer dat de Japanners niet persoonlijk in het verhaal voorkomen, hiervan zie je alleen de neerstortende aanvallers.

Een 6+.

Jammer, deze film kon ik niet inkomen.
Het is een, lijkt mij, prima film maar ik kan geen contact krijgen met de rolspelers.
Jammer, jammer. Vandaar dat ik hieraan geen cijfer meegeef. Laat je door mijn mening niet afschrikken want misschien vind jij de film wel geweldig!

Prima film die vanaf het begin tot het einde sterk blijft, ontroerend is en ook boeiend, met een prima verhaal. Dat is ergens wel logisch want "Trade" is een Duits/Amerikaanse film (2007) van regisseur Marco Kreuzpaintner over vrouwen- en kinderhandel. Hij baseerde zijn verhaal op een coverstory 'The Girls Next Door', dat journalist Peter Landesman op 25 januari 2004 publiceerde in de New York Times.
Marco Kreuzpaintner heeft gelukkig de originele talen intact gelaten zodat er Engels en Spaans in de film wordt gesproken. Zoiets krijgt bij mij extra waardering!

Het begint allemaal in Mexico waar de kijker kennis maakt met Jorge -Cesar Ramos- die met zijn zusje Adriana bij hun moeder inwoont. Op haar verjaardag krijgt Adriana van Jorge een mooi meisjesfietsje, eentje die door Jorge niet op een eerlijke manier is verkregen. Het meisje mag van haar mama er niet op fietsen want die voelt aan dat er niet een eerlijke handel is gedaan door Jorge.
De ochtend vroeg erop gaat Adriana toch stiekem op de fiets te toeren en wordt daarbij door een groepje criminelen ontvoerd voor de kinder- en vrouwenhandel.

En daarmee begint het zinderende filmverhaal, Jorge gaat achter de bandieten en zijn zusje aan en hoopt uiteindelijk haar terug te halen naar huis.
Een ruime 8!

Hersenverbindingen uitschakelen, gewoon actie waarderen zoals de Neanderthalers waarschijnlijk ook deden - de Romeinen na hen sowieso - en gewoon kijken, 97 minuten lang naar een verhaal gevuld als een lege sok. Het is vuur en wat geknok.

Grappige is dat niemand 'bont en blauw' wordt en zelfs na 100 meter of meer door de lucht vliegend na een klap, overleven ze de botsing met hard metaal! Deze lieden hebben echt geen veiligheidsgordels en helmen nodig zoals onze lichaampjes nodig hebben. Toch uitgekeken om te weten waar we nou eigenlijk naar zaten te kijken. Niet véél maar soms wel vermakelijk!

Een 5 als oordeel!

Prachtige oorlogsfilm in zwart-wit wat niets afdoet aan de kwaliteit van de film.
Luitenant Joe Costa (Jack Palance) heeft regelmatig problemen met zijn laffe meerdere kapitein Erskine Cooney (Eddie Albert).
Deze haalt bij Joe regelmatig tijdens acties tegen de vijand, de woede naar boven als hij weer de minst heldhaftige manier kiest, om niet zijn verantwoordelijkheid te nemen als leider van de compagnie waar beide officieren in dienen tijdens de 2e-wereldoorlog.
Hoe lang kan zoiets goed gaan als je leven afhankelijk kan zijn van degenen die naast jou strijden maar jou, als het erop aan komt niet beschermen?

Een in de reeks oorlogsfilms die ik de afgelopen weken heb gezien en deze is een van de betere.
Een 7,5.

Redelijke film waarin de "zanger" uit de film The Doors (1991) meespeelt, (de acteur Val Kilmer) die de rol van de vader van een meisje (Evelyn) vertolkt en het hoofd is van een wetenschappelijke groep die op Antarctica onderzoeken doet. Daarbij ontdekken ze iets dat voor de mensheid het einde zou kunnen betekenen.

Evelyn komt met een groepje studenten naar Antarctica om daar te helpen bij het onderzoek maar ze komen er al snel achter dat de situatie voor iedereen veranderd is. Met het smeltende ijs en de dooi van permafrost, komen er zaken vrij die wij als mens liever niet dan wel zien. In deze film worden de wetenschappers en studenten daarmee geconfronteerd.

Niet echt hoogstaand en ook niet diepgravend in de materie maar op zich geen slechte film.
Een 6+.

Hitler had liever dat zijn soldaten zich dood vochten dan dat hij en sommige van zijn legerleiding de opdracht gaven om zich terug te trekken. Gaven ze dit bevel wel, dan was het vrijwel altijd al te laat voor de gewone "Jan Soldaat" en moesten ze zich dus ook letterlijk doodvechten of zoals in Rusland, als krijgsgevangen jarenlang opgesloten worden in de kampen waar sommigen pas in de jaren '50 werden vrijgelaten, ruim 10 jaar na de 2e wereldoorlog. Men overleefde dit vaak niet, in het zuiden van Rusland b.v. moesten ze werken in de mijnen wat voor velen veel te zwaar bleek en ze "de heimat" nooit weer hebben gezien.

"Hunde, Wollt Ihr Ewig Leben" is een mooi gemaakte film met nu en dan echte beelden erin, b.v. met meneer Adolf die zijn volk bezielend groet/toespreekt (misselijk ventje!) en militaire parades.
Ook het verhaal is prima verfilmd en het ging in naast Stalingrad ook behoorlijk heftig toe in Leningrad, volgens de verhalen die hierover bekend zijn. De burgers aten behang vanwege de koolhydraten die hierin zaten, je kunt het je gewoon niet voorstellen in onze tijd. Ook werden doden geconsumeerd en hun dood verzwegen zodat de nazaten haar/zijn rantsoen extra kreeg. Dit beleg duurde 872 dagen terwijl het bij Stalingrad een half jaar duurde. Beide steden vervielen deels tot puinhopen door al dit oorlogsgeweld wat je ook goed terugziet in de film.

Waardering een 8,5!

De "Windtalkers" vond ik een van de betere oorlogsfilms die ik de laatste weken heb gezien. Dankzij een goede kennis heb ik toegang tot redelijk wat oorlogsfilms momenteel en die ben ik druk aan het bekijken door de week omdat mijn vriendin niet zo gecharmeerd is van dit genre. Het verhaal gaat over Navajo-indianen die in een code hebben geleerd gebaseerd op hun eigen taal en dus niet door de Japanse tegenstander is te verstaan. Iedere Navajo code spreker heeft een "beschermeling" bij zich die op hen moet passen. Het gaat zover zelfs, dat als een code spreker in handen dreigt te vallen van de vijand, de "beschermende" marinier hem om het leven zal brengen, zodat hij de code door o.a. marteling niet aan de Japanners bekend kan maken. Ben Yahzee (Adam Beach) is de naam van de Navajo indiaan en hij wordt "beschermd" door sergeant Joe Enders (Nicolas Cage).
16 juni 1944 vallen de mariniers Saipan aan, een Oceanisch eiland, en totaal verliezen daar in de oorlog meer dan 5000 Amerikaanse soldaten de dood.
De code sprekers vormen een belangrijke schakel in het geheel en daarover gaat deze film.
Persoonlijk sprak het verhaal mij aan, de omgeving was prima en de acteurs spelen naar behoren. Wat ik soms wel lastig vind is het feit dat de camera vaak te druk in beweging is. Het is dus goed kijken en volgen door de kijker(s).
Een mooie 7 als resultaat.

Als je A Quiet Place (2018) spannend vond, dan heb je hebt nog niets gezien totdat je "Bird Box" hebt bekeken. Een post-apocalyptische film gemaakt voor volwassenen, het vertelt een sterk verhaal in het genre van "A quiet place". Het laat zien hoe de geringste fout ertoe leidt dat iemand sterft en regisseur Susanne Bier schrikt er niet voor terug om de nasleep te laten zien. Het is visceraal, het is gewelddadig en verontrustend, zoals het einde van de wereld ook zou moeten zijn. Mijn grootste probleem met 'A Quiet Place' was dat het te tam was en zich richtte op een gevoelig publiek dat geen serieuze ellende in de films aankan. Bird Box is gemaakt voor een volwassen publiek, aangezien alles eraan volwassener is, de inzet is hoger en de vijand is veel gevaarlijker!

Als je "A Quiet Place" leuk vond maar vond dat het gemaakt was voor een tienerpubliek en veel beter had gekund, dan zul je Bird Box geweldig vinden.
Van ons krijgt hij een 7!

Twee meningen: ik vond de film goed en een mooi lopend verhaal, wat steeds spannender werd en vind het een ruime 7 als waardering waard.
Wederhelft had moeite om het verhaal op te pakken en waardering is 2 lager, dus een 5.
Komen we uit op een 6!, dus een voldoende.

Het verhaal speelt zich af in twee "tijdsgewrichten", de ene Seo-yeon, 28 jaar, woont in het heden en haar moeder is ernstig ziek en haar vader is 20 jaar geleden bij een brand omgekomen. De andere (dus nog jonge) 8-jarige Seo-yeon woont 20 jaar eerder met vader en moeder nog samen en haar ouders besluiten een mooi huis te kopen.

De oudere Seo-yeon maakt via de telefoon kennis met een jonge vrouw die even oud is als zij en na wat schuchtere gesprekken via de telefoon, nemen ze het lot in eigen beheer en veranderen wat zaken die gebeurd zijn in het verleden. Helaas, ze kennen elkaar niet en eigen belang telt te zwaar zoals zo vaak.
Ook in deze film.

Een 5 en een mooie 7!

Dit is een film met vrijwel een en al dialoog in een schokkende vergadering over het onderwerp: "De oplossing van het Jodenvraagstuk" en hoe om te gaan (op een gemakkelijke manier) met de rassenwetten van Neurenberg, 1935, die door de Nazi's opgesteld waren, ruim voor de 2e wereldoorlog aanving. Deze wetten waren bedoeld om de Joden hun rechten en hun staatsburgerschap te ontnemen en dus hun burgerrechten en hen op deze manier Duitsland uit te pesten!

Het grootste deel van deze 15 'fraaie heren' die bijeenkwamen voor een ingelaste vergadering door Generaal Heydrich in opdracht van Hitler. Ik heb begrepen van de film dat er binnen Duitsland nogal wat groepen in de partij , de regering en het leger zaten die meenden allemaal de 'waarheid in pacht' te hebben en dus probeerden alles naar hun hand te zetten.
Toch blijkt uit deze film dat de SS vrijwel alles overschaduwde. Interessante film voor degenen die van een vergadering en achtergronden houden over dit onderwerp maar waarschijnlijk saai voor de kijker die meer van actie houdt en/of spanning.
Dat is in deze film op de woordenstrijd na, niet aan de orde.

Helaas constateer ik weer een zwak punt en dat kost een mooie punt in de waardering, de Duitse taal die zich uitstekend leent voor commando's en opdrachten en geschiedkundig klopt tijdens deze vergadering, is vervangen door de Engelse taal.
Jammer!

Een mooie 7. (had een 8 kunnen zijn).