Recensie 'Jumpers'

In Disney en Pixars nieuwe film Jumpers (2026) ontdekken wetenschappers een manier om het menselijk bewustzijn te verplaatsen naar levensechte, robotachtige dieren. Daardoor kunnen mensen de wereld ervaren, en met elkaar communiceren, als dier. Het verhaal volgt Mabel, een grote dierenliefhebber die deze technologie aangrijpt om dichter bij dieren te komen. Wat begint als een bijzondere kans, groeit al snel uit tot een avontuur waarin ze geheimen ontdekt binnen de dierenwereld die ze nooit had zien aankomen.

Pixars volgende generatie aan het roer

Met franchises als Toy Story (1995), Cars (2006) en Inside Out (2015), plus een lange lijst prijswinnende animatiefilms, is Pixar al jaren een vaste waarde binnen de filmwereld. Het is niet alleen een studio om serieus te nemen, maar één die zonder moeite thuishoort in de discussie over de beste filmstudio's ooit. Voor regisseur Daniel Chong is Jumpers zijn debuut in de regiestoel. Voor het grote publiek misschien nog geen bekende naam, maar binnen Pixar zeker niet nieuw. Hij werkte eerder in het creatieve team van onder andere Elemental (2023), Inside Out 2 (2024) en de Oscargenomineerde Elio (2025). Ook scenarioschrijver Jesse Andrews is geen gevestigde publieksnaam, maar brengt de nodige ervaring mee. Samen hebben ze ruimschoots hun sporen verdiend binnen verschillende functies bij Pixar. Juist daarom is het interessant om te zien hoe dat zich vertaalt naar een eerste film onder eigen regie. Alle ingrediënten zijn in ieder geval aanwezig om nieuwsgierig de bioscoop in te stappen voor Jumpers.

Een klassiek begin met moderne energie

We ontmoeten Mabel (Piper Curda) als kind en zien in een klassieke Pixar-montage hoe ze haar liefde voor dieren altijd op de eerste plaats zet, zelfs als dat haarzelf schaadt. Bij het beekje vlak bij haar oma thuis leert ze één te worden met de dieren. Wanneer burgemeester Jerry (Jon Hamm) plannen heeft om een snelweg door het beekje aan te leggen, moet Mabel in actie komen. Zo ontdekt ze dat haar schooldocent een bijzondere machine heeft gebouwd waarmee ze haar bewustzijn kan "jumpen" naar een levensechte robot, gevormd als een bever. Samen met het dierenrijk zet Mabel alles op alles om de bouw van de snelweg te voorkomen.

De vriendschap tussen Mabel en King George (Bobby Moynihan) zorgt voor scènes vol humor en vermaak. Het is juist in deze momenten dat de kracht van het script goed naar voren komt: scherpe, eigentijdse humor, subtiele verwijzingen naar andere Disney-films en bovenal een origineel en goed uitgewerkt idee. Daarbij is duidelijk voelbaar dat regisseur Daniel Chong goed op de hoogte is van moderne trends en online humor; de grappen voelen actueel zonder geforceerd te zijn en sluiten naadloos aan bij hoe een jong publiek vandaag de dag kijkt, terwijl ook ouders genoeg meekrijgen.

Avontuur boven emotie

Oscarwinnaar Pete Docter (Up, Inside Out & Soul) omschrijft Jumpers als een mix van Avatar (2009), Mission: Impossible (1996) en Planet Earth (2006), een combinatie die nieuwsgierig maakt en vrij accuraat het avontuur van de film weergeeft. Hoewel Jumpers misschien iets minder diepgaande emoties bevat dan je gewend bent van Pixar, laat regisseur Chong met scherpe humor en een verhaal dat zowel kinderen als ouders aanspreekt duidelijk zien waar Pixar altijd in uitblinkt: fantastische films voor alle leeftijden. Een plek in de absolute top vijf van Pixar haalt de film misschien niet, maar dat is binnen deze indrukwekkende catalogus ook een bijzonder hoge lat. Dat Jumpers daar net onder eindigt, is dan ook een groot compliment.