Recensie 'The Man Who Sold His Skin'

Menselijk canvas als politiek instrument

Recensie 'The Man Who Sold His Skin'
19 april 2021 om 15:09

We maken kennis met Sam Ali (Yahya Mahayani). Eenmaal Syrië ontvlucht, ontmoet hij in Beiroet de kunstenaar Jeffrey Godefroy (Koen de Brouw), een man met een reputatie zowel binnen als buiten de kunstwereld. Voor hem is Sam het ideale kunstobject. Temeer omdat Sam geen geld heeft, geen connecties en geen visa om naar Europa af te reizen. Sam gaat akkoord met het voorstel van Godefroy en laat een tatoeage op zijn hele rug zetten. Hiermee kan Sam naar elk land afreizen. Vrijheid heeft, zoals zo vaak, een prijs. Maar is het wel allemaal wat het lijkt?

Op zijn rug prijkt het woord 'visa.' Sam heeft inderdaad toegang tot de hele wereld, maar dan wel als kunstobject. Het is een terugkerend ritueel: Sam loopt door een museum naar zijn gereserveerde plaats, trekt zijn peignoir uit en gaat zitten. Hij beweegt niet en hij praat niet. Er is alleen stilte; als een stil politiek protest. Door de specifieke lichtval zijn vaak alleen zijn nek en rug te zien waardoor het lijkt alsof hij geen hoofd of identiteit heeft. Dit is geen toeval. Door de visuele effecten (Jean-Michel Boublil), in combinatie met de muziek (Amine Bouhafa), word je meegezogen in een onheilspellende sfeer. Dit kan niet goed aflopen…

Op waarheid gebaseerd verhaal

The Man Who Sold His Skin (2020) is gedeeltelijk gebaseerd op het kunstwerk Tim van de Belgische kunstenaar Wim Delvoye. Delvoye zocht een menselijk canvas en Tim Steiner meldde zich aan en gaf toestemming voor een tatoeage die zijn gehele rug bedekt. Het kunstwerk is verkocht aan de Duitse curator en kunstverzamelaar Rik Reinking, voor €150.000. Tim ontvangt hiervan een derde. Als hij overlijdt, wordt zijn huid verwijderd en op canvas bevestigd. Tot die tijd is Tim overeengekomen dat hij drie keer per jaar in tentoonstellingen over de hele wereld zijn rug tentoonstelt.

Mensenrechten en kunst als symbiose

Door het verhaal van Sam worden we als kijker geconfronteerd met wat het betekent om mens te zijn en wat vrijheid is. Door het mensonterende contract met Godefroy leeft Sam steeds meer geïsoleerd. De luxe hotelkamers met kaviaar en champagne worden een gevangenis. Hij heeft sporadisch contact met familieleden en geliefden. Je voelt zijn wanhoop en eenzaamheid. Hij wordt van levend kunstwerk gedegradeerd tot object, zeker als duidelijk wordt dat zijn getatoeëerde rug een geldmagneet is. Wim Delvoye komt ook nog in beeld, in de rol van verzekeringsagent: "Kanker is niet erg. Een explosie waarbij het kunstwerk wordt vernietigd wel." Tijdens een veiling wordt er vier miljoen euro geboden.

The Man Who Sold His Skin van regisseur Kaouther Ben Hania is genomineerd voor een Oscar in de categorie beste buitenlandse film en het is tevens de openingsfilm van het Movies that Matter Festival. Een indrukwekkende film over kwetsbaarheid en kracht: Sam leeft in armoede, onzekerheid en zonder duidelijk toekomstperspectief waardoor de prioriteiten binnen zijn morele kompas verschuiven. Maar er is ook een boodschap van kracht: het terugvinden en respecteren van je eigen identiteit, onafhankelijk van wie je bent en waar je wil zijn. Een hoopvolle gedachte!

4 / 5
The Man Who Sold His Skin (2020)
7.0

The Man Who Sold His Skin is vanaf donderdag 12 augustus 2021 in de bioscoop te zien.

Beeld: Still 'The Man Who Sold His Skin' via Filmdepot

  Volg ons op Google Nieuws

Deel dit artikel

Meer over:

Recensies FilmsThe Man Who Sold His Skin (2020)

Lees ook:

Meer recensies

Trailer 'The Man Who Sold His Skin'

Reacties


Meer recensies


Nog meer recensies