Recensie 'Dead Man's Wire'

Een dodemanskoord ofwel een dead man's wire is een koord dat vastgemaakt zit aan een geweer en dat iemand om zijn nek krijgt. Als de persoon aan de andere kant geraakt wordt door een kogel of zou vallen, zou de persoon met het koord om sterven. Deze constructie werd bedacht en gebruikt in 1977 door Tony Kiritsis tijdens een van de meest bizarre en gevaarlijke gijzelingen in de Amerikaanse geschiedenis.

Grondige research

Regisseur Gus van Sant, die bekend staat om zijn onafhankelijke cinema en moeiteloos schakelt tussen toegankelijke films en artistieke films, zag in dit waargebeurde verhaal potentie. Van Sant zou je kunnen kennen van films als Good Will Hunting (1997), Finding Forrester (2000) en Elephant (2003). Het scenario werd geschreven aan de hand van de documentaire Dead Man's Line uit 2018 en grondig onderzoek. In eerste instantie zou regisseur Werner Herzog de film regisseren met Nicolas Cage in de hoofdrol. Later nam Van Sant het roer over en nam Bill Skarsgård de hoofdrol op zich.

Tony Kiritsis (Bill Skarsgård) is in een zakelijk conflict beland met de makelaar Richard Hall (Dacre Montgomery) van Meridian Mortgage Company in Indianapolis. Richard is de zoon van president M.L. Hall (Al Pacino). Hij is ervan overtuigd dat hij is opgelicht bij de verkoop van zijn eigendom (land) en wil genoegdoening en geld. Hij sleept Richard over straat mee naar zijn huis en het wordt al snel een mediaspektakel. Nieuwslezer Fred Heckman van het radiostation WIBC werd onbedoeld een speler in dit drama. De rol van Heckman die in de film gepresenteerd wordt als Fred Temple, wordt hier vertolkt door Colman Domingo.

Beste rol tot nu toe

De film is vanaf het begin spannend en Skarsgård sleept je meteen mee in misschien wel zijn beste rol tot nu toe. Zijn opgefokte en nerveuze spel houdt hij de hele speelduur vol. Van Sant focust in deze film naast het waargebeurde verhaal vooral op de rol van de media. Met name over de grenzen van de media en journalistiek. Zowel de media als Tony werden gemanipuleerd en gingen alle esthetiek te buiten. Tony werd door de media tot volksheld verheven terwijl Van Sant vindt dat hem misplaatst heldenmoed werd toegekend.

De film ziet er cinematografisch geweldig uit, de film ademt in alles de jaren 70 terwijl er knap gebruikt wordt gemaakt van echte beelden door de knappe montage. Waar nodig wordt een jaren 70 beeldformaat gebruikt om het nog een realistischer beeld te geven. Alle rollen zijn goed en doen ertoe. Zoals de rol van Montgomery - die trouwens griezelig veel lijkt op de echte Hall -, van Domingo als Temple. Alleen de grootheid Pacino valt een beetje uit de toon. Zoals wel vaker de laatste tijd, lijkt de tachtiger alleen nog op de automatische piloot te acteren. Naar verluidt heeft hij al zijn scènes in één dag opgenomen. Jammer. De kleinschalige film werd in slechts 19 dagen opgenomen en ze werkten zo snel om de 63 uur durende gijzeling zo urgent mogelijk te laten aanvoelen. Aan het eind van de film zien we nog meer echte beelden.

Dead Man's Wire (2025) is in alle opzichten een ijzersterke film die zowel spanning als esthetische vraagstukken oproept. Die combinatie is een gouden greep gebleken en zorgt ervoor dat Van Sant weer helemaal terug is op het internationale toneel. Al zal dat hem zelf worst wezen.