Reacties

Helaas slaagt Maximum Risk er niet in het momentum van de fantastische openingsscène vast te houden. Het plot is soms wat warrig en onlogisch, toch blijft het geheel vermakelijk.

Films van Aardman Animations verdienen altijd mijn respect. De kwaliteit van de animatie en de details die verborgen zijn in de door hun gecreëerde werelden zijn onevenaarbaar. Shaun the Sheep is daarbij ook nog eens consistent grappig. Dit is extra knap, omdat er niet gesproken wordt.

Een heerlijk wegkijkende actiefilm, met goede setpieces en een leuke, lekker overdreven performance van John Travolta.

Buiten één redelijke actiescène is deze film je tijd niet waard. Tenzij je wilt lachen om de overduidelijke stunt-doubles, dan ben je hier aan het juiste adres.

Een film met het hart op de juiste plaats. Robert De Niro is heel goed in het spelen van een schattige oude man en er zijn genoeg humoristische momenten om je aandacht erbij te houden. Toch heeft de film naar mijn idee iets te veel subplots, waardoor het geheel wat lang aanvoelt. Hier had wel nog iets in getrimd mogen worden.

Wat een rommelige film. Het editen is verschrikkelijk, net als de audio en de look van de film. De filmmakers zijn duidelijk wapen-enthousiastelingen, want elk geweer wordt uitgebreid in beeld gebracht voordat ze gebruikt worden. Hier en daar wordt nog creatief omgegaan met de camera, maar dit kan de film niet redden.

Nauwelijks een vervolg, maar eerder een remake van de eerste film op een andere locatie. Hierdoor wel een puntje aftrek. Toch is deze film op sommige momenten beter dan zijn voorganger. De scenes waarin Kevin spreekt met meneer Duncan en de Duivenvrouw zijn heel goed geschreven en ontroeren me nog steeds. Ook de muziek is weer van hoog niveau. Waar de valstrikken in de eerste film nog enigszins te overleven waren, zijn de vallen in dit deel volledige moordpogingen. Het is dan ook maar beter om dergelijke scenes als een soort cartoon te zien.

Dit is waarschijnlijk de film die ik het vaakst gezien heb in mijn leven. Dat Home Alone me na al die jaren nog steeds kan laten lachen en me kan ontroeren, zegt veel over de kracht van deze film. Joe Pesci en Daniel Stern zijn fantastisch, maar vrijwel alle bijkarakters zijn memorabel. De muziek is bovendien fantastisch en speelt altijd in mijn hoofd af als soundtrack van de feestdagen.

De Muppets voegen genoeg van hun typische humor toe aan A Christmas Carol om dit klassieke verhaal verfrissend te houden. Het ontwerp van de Geest van de Toekomst vond ik bovendien fantastisch. Het grootste probleem dat ik heb met deze film, is dat ik de muziek niet interessant vond. Aangezien deze muziek een groot deel van de speeltijd in beslag nam, had dit invloed op mijn eindoordeel.

Het plot is absurd en hoe meer je over de toevalligheid van alles nadenkt, hoe sneller de geloofwaardigheid van het verhaal uiteenvalt. Nu kan ik de ongeloofwaardigheid van een film makkelijk vergeven, maar dan moet (in dit geval) de actie wel van een redelijk niveau zijn. Ook dat aspect van de film valt helaas best tegen. Conclusie: er zijn betere kerstactiefilms te vinden.

Bij het aanzetten van kerstfilms als deze weet je precies wat je kan verwachten. Als de film dan geen enkele moeite doet om je alsnog te verrassen, blijft dat teleurstellend. Wat een verschrikkelijke B&B trouwens, de bezoeker krijgt geen moment rust van de bemoeizuchtige eigenares en haar zus(?).

Ik waardeer heel erg dat een vriendschap tussen twee mannen centraal staat in deze film. Het was duidelijk dat de acteurs in de hoofdrollen goed op elkaar ingespeeld waren en hun relatie voelde heel natuurlijk aan. Ook is alles met prachtige wijde lenzen in beeld gebracht. Toch voelde de film op momenten wat langdradig aan en het karakter Allison vond ik maar raar.

Wat een geweldige tijdcapsule van de stijl van begin 2000, zowel qua karakters als de filmtechnieken. De beperkte locatie van de film wordt nooit saai door het gebruik van slimme editingtrucs, waardoor je het verhaal vaak vanuit meerdere perspectieven tegelijk ziet. Bovendien zet Colin Farrell een fantastische performance neer.

Een aantal slechte castingkeuzes komen de geloofwaardigheid van deze film niet ten goede. Voornamelijk Mila Kunis in de rol van een gangster kwam totaal niet uit de verf. De filmmakers probeerden ook net iets te veel van de stijl van Sin City te lenen en dat werkte best storend.

Vrij standaard in de situaties die geschetst worden, maar toch redelijk vermakelijk.

Deze documentaire schetst een beeld van de plaatsen waar Vincent van Gogh gewoond een gewerkt heeft, maar gaat niet veel verder dan dat. Sfeerbeelden van de verschillende landschappen bleven iets te lang hangen en werden niet voorzien van verdiepend commentaar.

Het is fijn om een inkijk te krijgen in het forensische werk dat komt kijken bij het identificeren van omgekomen migranten, maar deze documentaire wist mij niet te boeien.

Zeker! Zolang u geen moderne sciencefiction film verwacht, is dit een spannende film met een gaaf concept.

Een prachtig in beeld gebracht verhaal over vergeving en het verwerken van trauma. Het acteerwerk komt heel natuurlijk over en het script is simpel, maar wel onderhoudend. Al met al een aangename verrassing!

De dieren in deze film laten vermakelijke trucjes zien, maar buiten dat vond ik deze film niet zo interessant. De menselijke karakters zijn nog grotere cartoonfiguren dan in het eerste deel en ik kan daar niet zo goed tegen.

Deze remake van het geanimeerde origineel kijkt lekker weg en de acteerprestaties van de dieren zijn fenomenaal. Toch komt deze versie wat mij betreft niet helemaal uit de verf. Cruella is zo extreem cartoonachtig dat ze eigenlijk alleen werkt als een tekenfilmfiguur. Verder hadden de honden, waar het toch eigenlijk om draait in deze film, nauwelijks persoonlijkheid. Dit komt voornamelijk omdat ze zelf niet praten, waardoor het moeilijker is om een band met ze op te bouwen en echt om hun lot te geven. Verder was de invloed van Home Alone overduidelijk en weet ik niet zeker wat ik daar van vind.

Een heel simpel verhaal. Juist door die eenvoud blijft deze film wel tijdloos. De animaties zijn top en de wat ruigere tekenstijl geeft de film een eigen karakter.

Een erg rommelige film, vooral wat betreft de toon, die nogal inconsistent is. Op momenten werkt de humor in deze film, maar de grappen zijn vaak ten koste van de Afrikaanse cultuur en dat voelt erg gedateerd aan.

Iets aan deze film zorgt ervoor dat ik hem niet volledig kan waarderen, maar ik kan niet precies verwoorden waar dat aan ligt. De karakters Hades en Meg zijn geweldig, sommige achtergronden zijn prachtig getekend en de gospelmuziek dient als een interessant frame voor het verhaal. Toch ontbreekt er iets wat mij betreft. Wellicht dat het te maken heeft met Hercules als hoofdkarakter, om een of andere reden komt zijn motivatie niet helemaal uit de verf.