Reacties

Helaas een mindere Villeneuve en geen waardig opvolger van de legendarische 'Blade Runner' wat mij betreft. Visueel duister en strak - best interessant, maar niet zo hoogstaand als menig mens beweert. Wel wat leuke vondsten hier en daar. Vond de film, gezien het relatief simpel te vertellen verhaaltje, vooral te lang en te traag. Maar bovenal liet deze prent (incl. de karakters) me echt totaal koud. Erg jammer.

Als opmerking plaats ik er nog bij, dat ik de eerste "Blade Runner" ook met een 5 beoordeelde. Dit soort van films boeit mij schijnbaar niet, terwijl ik bv wel kan genieten van "The Avengers" en "Captain America". Misschien de somberheid van de wereld waarin deze mensen leven? De karakters?

Een 5.

Een redelijke oorlogsfilm.
Maar als je b.v. 'Fury' hebt gezien, dan weet je dat er betere films zijn gemaakt over de tankoorlog dan deze film.
Dit is de derde deel uit de reeks Saints & Soldiers al, en hij past wel in het rijtje.

Een 6-.

"The Ghazi Attack" vertelt over ontstaan van de oorlog tussen India en Pakistan einde 1972. Het verhaal gaat over hoe de aanval op de stad Vizag werd voorkomen door de marine strijdkrachten van Indië.
De film bevat ervaren acteurs zoals Kay Kay Menon als de kapitein, Atul Kulkarni en wijlen legende Om Puri en Tapsee Pannu in hoofdrollen. Topprestaties van allemaal hielden het publiek tot het einde in de ban, ook al was de eerste helft traag.

Wat irriteert tijdens de film is het feit dat het vereren van Indië in de film erg op de voorgrond treedt.
Je wordt eerst bijna 4 minuten met een disclaimer geïnformeerd over van alles en nog wat, het staat op schrift in beeld maar ook nog een voice-over die het voorleest.
Dit was echt de eerste keer dat ik dit in film/serie meemaakte. Nu kijk ik niet zoveel films of series maar toch was dit echt iets opvallends!
Ook wordt het volkslied gezongen in de duikboot ((S21) op 350 meter diepte om de Pakistani te verleiden in actie te komen, zodat ze hen kunnen torpederen.

Mijn totale conclusie is dat de film voor ons als leken wel spannend is nu en dan maar het geheel niet boven de gemiddelde maat uitkomt. Ik heb begrepen dat het de eerste film uit Indië is die over duikboten ging en vergeleken bij de Amerikaanse films omtrent dit onderwerp was het niet slecht.

Een 6,5, dus afgerond komen we uit op de 'beroemde' 7 van mijn gemiddelde waarderingscijfers.

De film scoort goed bij de "deskundigen", voor ons was het het ietwat teleurstelling na de grote verwachtingen die we hadden in deze film. Dit was voor ons geen horror/mysterie, het kwam op ons over als een vorm van filmkunst en we hebben "Suspiria" halverwege afgezet.
Vandaar, ***geen cijfer.

Het vreemde is dat in 2013 ik er lyrisch over was, volgens een bericht op Moviemeter:

"Mooie en vreemde film.

Ik had deze al tijden op mijn lijstje staan maar kon er niet aan komen, ook niet via de videotheek, dus uiteindelijk een "2e hands" gekocht.

Dit had ik echt niet verwacht en dan heb ik het over het verhaal dat verfilmd is. Vreemd getoond verhaal en zo nu en dan iets chaotisch. De muziek doet, vooral als die hard aan staat, nu en dan kakofonisch aan en is gelijkend op een groep die de naam "Tangerine Dream" had en uit Berlijn komt. Nu en dan vond ik het zelfs iets te druk worden, de muziek en filmbeelden bij elkaar.

Verder is het een film die echt op zich staat en totaal niets overgenomen heeft van vergelijkbare films, alhoewel ik niet zou weten met welke film ik deze kan vergelijken.
Waardering: een 8! (zat te twijfelen over een 9 maar daarvoor was de film net niet sterk genoeg)".

👀Vreemd👀
Vandaar dat ik adviseer om gewoon te gaan kijken en een eigen oordeel te vormen.

Het is gewoon ongelooflijk hoe deze Malik, een frisse jonge crimineel manieren vindt om zijn medegevangenen in te slim af te zijn. 'Un prophète' lijkt een 'hoopvol' verhaal te zijn voor jonge Frans-Arabische mensen die gevangen zitten tussen twee werelden maar misschien ben ik op het verkeerde been gezet. Misschien zegt de titel het al; Malik is niet minder dan een soort heilige, visionaire man die uiteindelijk aan de Arabische kant belandt en César (what's in a name) verraden op zijn knieën op de binnenplaats van de gevangenis achterlaat.

Dan zijn er de stilstaande beelden met de namen van sommige personages in grote letters op het scherm maar waarom? Als je oplet, is het gemakkelijk genoeg. Er is de 'ziel' van Reyeb die Malik heeft vermoord, die blijft rondhangen; nogmaals, waarom? Het is niet meer dan een bovennatuurlijke aanraking die intrigeert (net als sommige woorden die op het scherm verschijnen, zoals 'lezen' en '40 dagen 40 nachten', of de scènes met de profetie) maar er is geen echte reden - of ik heb het gemist. Het is 'slechts' een misdaadverhaal van opkomst en ondergang, behalve hier, Malik valt eerst, daarna staat hij op.

Het acteerwerk en de sfeer voelden levensecht aan en hoewel het verhaal niet geloofwaardig is, is het meestal erg vermakelijk (en goed verteld) maar ik weet niet zeker of dat het hoofddoel was...?

Laten we er een 8 van maken.

Dit hadden we niet verwacht, een prima Poolse horrorfilm op Netflix!

Over het algemeen zijn de horrorfilms van de afgelopen tijd vaak van 13 in een dozijn, zo slecht zijn ze.
Maar dit is er echt eentje die eruit springt. Alleen al de set, duister en ongastvrij. Prachtig!
[spoiler]Veel vallen over het einde, wij vonden dat juist weer mooi gevonden; een barst die loopt via het dak en uiteindelijk zie je alles op de kop met daaronder het hellegat dat ontstaat.[/spoiler] Klaar om alles in op te vangen?

Een 7 als waardering.

Eerlijk, viel ons ook niet echt tegen.
Verhaal is ietwat slap, de kapitein (leider) van het Amerikaanse leger was in eerste instantie niet genietbaar maar won al snel sympathie na nadere kennismaking. En de rest van het 'acterend personeel' behaalt net de middenmoot en kan ermee door.

De actie was vrijwel continue aanwezig en houdt de kijker wel bezig.
Ook spectaculair was de grootste niet-nucleaire bom in het Amerikaanse arsenaal (de MOAB) die ze uiteindelijk gebruikten om het gebied om te schoffelen.
Puur een film voor de liefhebber van continue actie en verrassing.

Een 6+.

Een niet al te sterke horrorfilm maar aardig bedacht, er zat meer potentie in het verhaal.
Een wegkijkertje, blijft niet lang hangen merk ik nu al.

Een kleine 6.

Vermoedelijk heb ik nu alles gezien omtrent Startrek.
Kennis heb ik weinig over de ST-films en de series als ik dat met een vriend vergelijk, die heeft een wand vol met Dvd's omtrent de "Startrek familie" en veel informatie. Deze laatste vond ik zoals veel in het genre ST gemiddeld.

Vaak weet je van tevoren wat je krijgt of kunt verwachten.
Aardige setting, leuke types en mooi verhaal.

Een prima 7.

"El Alamein" is een film die het verdient om bekeken en gewaardeerd te worden. Ongetwijfeld een van de betere Italiaanse oorlogsfilms uit de millenniumwisseling en een passend en terecht requiem voor degenen die hun leven, of hun beste jaren, in het zand van de Sahara hebben gegeven.

Het ensemble van beelden en muziek is angstaanjagend genoeg om ons een idee te geven van wat oorlog in de woestijn was. De regisseur neemt geen definitief politiek standpunt in en beperkt zich tot het beschrijven van de dingen zoals ze historisch waren voor te veel van deze soldaten en officieren. Een jonge student-vrijwilliger, Serra, trekt opgewonden ten strijde bij het vooruitzicht Egypte te veroveren maar als een belezen, slimme jongen beseft hij al snel het falen van Mussolini's leger en de macht van de Britse en Commonwealth-vijand. De andere rollen zijn wat meer retorisch, in die zin dat ze herinneren aan enkele oude clichés: de wijze sergeant, de verdoofde luitenant, levend in een soort permanente shell-shock en verpletterd onder zijn verantwoordelijkheden.

Het beste deel van de film is de droge (we zijn in de woestijn, nietwaar?) opsomming van het leven van de soldaat, gemaakt uit verveling, hitte, viezigheid, dorst en honger en met plotselinge momenten van absolute paniek wanneer de Britten, een onheilspellende aanwezigheid op (korte) afstand, een scherpschutter vooruit sturen of willekeurige artillerie- of mortieraanvallen worden uitgevoerd. De nachtelijke vechtscènes zijn kort en hectisch, terwijl ze mijlenver verwijderd zijn van de videoclipstijl die Amerikanen zo dierbaar is. Ze worden echt griezelig gemaakt door een angstaanjagende soundtrack, plus een aantal behoorlijk bloederige en realistische afbeeldingen van wonden, shell-shock-mensen die gek worden en verdwijnen op het slagveld, enzovoort.

Het was rechtvaardig en ontnuchterend om de film te beëindigen bij de aanblik van het monument voor de gesneuvelde Italiaanse soldaten bij Alamein. Dat is wat er overblijft, van al die actie, van al die vergeefse pogingen om tegen de stroom van de geschiedenis in te zwemmen. Een tragisch verslagen land, sindsdien slechts gedeeltelijk vrij, op de een of andere manier onderworpen aan zijn veroveraars, diep verdeeld en tegelijkertijd altijd bereid om de sterkste te dienen: dat is de blijvende erfenis van het fascisme. Misschien verdienden die doden, ondanks dat ze voor de verkeerde kant hadden gevochten beter: zij waren zelf verraden door hun leiders die altijd staan te pronken over hun verantwoordelijkheden maar als het erop aankomt, de eersten zijn die de benen nemen!

Een ruime 7!

Er is maar één echte moordenaar op deze wereld die ook nog eens heel veel dierenleed aanricht:
De Mens!
Die sluit dieren op in plaatsen waar ze zich zelf niet meer kunnen zijn.
Hij schiet voor de versiering op de foto en om de prooi deels in zijn grote hol op te hangen.
Hij roeit daarnaast vele soorten uit omdat deze zogenaamd zijn prooien pakken.
En als hij/zij zo doorgaat is er niets meer over van hem en zijn omgeving over 200 jaar want hij moord ook zijn soortgenoten uit door oorlogen en kunstmatige hongersnoden.
Ik kan nog wel even doorgaan maar ik hoop dat het realiseren op gang is gekomen.

ps. En de wolf is niet zoals "de vriend" van de mens (poes) die moordt om te spelen met een volle buik. Reageer daar maar niet op want ik ken de kat al meer dan 40 jaar van zeer dichtbij.
Ze lijken en doen lief maar dat alleen naar ons toe, voor onderdak/op schoot/voer?

Gelukkig kan ik deze binnenkort ook weer eens zien, heb de serie enkele jaren geleden gekocht en keek hem alleen want ondanks dat mijn vriendin houdt van elfjes en feeën, moest ze hier niet veel van hebben.
Ik heb ook genoten van deze "pracht en praal" maar ook van de "horror" die sommigen verspreiden in het verhaal.
Voor de een een hemel, voor de ander een hel deze wereld!

Een 9+

Hallo allemaal, kerstfilms en kerst ben ik nooit echt aan verslingerd geraakt maar de dagen zijn wel fijn. Beetje laat voor de kerstwensen maar voor de Jaarwisseling wens ik een ieder een fijne overgang naar 2023 en een geweldig nieuw jaar toe!
Laten we hopen dat de film- en serie industrie weer mooie producten voor ons maakt!

Toevallig gisteren nog Bones and All (2022) met Sir Mark Rylance gezien. Persoonlijk vind ik dit een fantastische acteur.
Ondanks dat de meesten hier de credits zullen geven aan Hanks, vind ik Rylance zelf zo geweldig droogjes zijn rollen spelen, een heerlijk nuchter acteur.

"Bridge of Spies" meende ik al gezien te hebben maar nu na al die jaren kom ik erachter dat ik de foto van de hoes heel goed ken, vaak heb gezien maar de DVD altijd in de hoes heb laten zitten.
Een prachtige spionagefilm met een mooi verhaal erin verweven!
Blij dat ik vandaag hem uit de hoes heb gehaald!

Een fraaie 8+.

Iets veel bezijden de waarheid, Poe heeft wel de militaire academie gedaan voor een deel maar werd daar weg gestuurd vanwege drank/drugs gebruik en gokschulden, de film op zich was wel leuk.

Een afgeronde 7.

Zelf kenden wij de groep niet maar de trailer kwam goed over, vervolgens de film gezien en deze was genietbaar.
Het is geen dijenkletser niet maar de film kijkt wel lekker weg.

Vandaar onze 7.

Chinese rampenfilm in de Hollywood stijl maar hij doet het echt niet onder voor zijn Amerikaanse soortgenoten.
Het is verre van briljant maar wel vermakelijk binnen het genre, ondanks de gebruikelijke overdrijving en de banale familiedrama's. In eentje daarvan zag ik de bekende Engelse acteur Jason Isaacs spelen, die hier de rol heeft van een leidinggevende van een attractiepark wat aan de rand van de vulkaan gebouwd is.

Naar mijn mening was het acteertalent wat we rond zagen lopen in de film iets onder de maat maar ik vermoed dat men dat door middel van de actie, die vanaf het eerste half uur vrijwel non-stop is, uit het zicht probeerde te trekken.
Als men niet te kieskeurig is, houdt deze film de kijker(s) wel bezig.

Gelukkig voor de makers van dit soort films is er tegenwoordig CGI want zoals ik al noemde is er veel mogelijk wat in de werkelijke wereld niet haalbaar is. Daarom adviseer ik de film te starten met de spreekwoordelijke "korrel zout" binnen handbereik.
Ik heb de originele film gezien zonder nasynchronisatie, dus in de Chinese en Engelse taal.
Voor de liefhebber van dit genre raad ik de film aan, genoeg actie en spanning.

Een 6+

Grappig, blij, verdrietig... Gewoon een emotionele achtbaan!
Wat een fantastische film en wat een prestatie van alle acteurs. Ik ben niet iemand die vaak verdriet voelt bij filmverhalen maar deze film zoog me naar binnen!
Zo'n interessante film en nooit verveling gevoeld. Tom Hanks was briljant zoals hij altijd is.
Een van mijn favoriete films aller tijden!

Een ruime 8!

Het is niet bepaald een Oscar product en op sommige vlakken overtreft hij zelfs het Hollywood niveau "Tranentrekker", de beruchte Tearjerkers. Het verhaal is vrij rechtlijnig net zoals al dit soort rampenfilms vaak zijn.
Hier een groepje mannen en vrouwen, deels militair en een kind die de wereld redden van de plantenmonsters.
De planten zijn redelijk mooi gemaakt en de set is prima. Het acteerwerk kon beter maar alles bij elkaar genomen, een 5.

Als je van oorlogsfilms houdt valt genoeg te beleven in "Sahara".
Normaal gesproken zitten oorlogsfilms vol met 2-dimensionale karakters, zijn ze ofwel 'good guys' of 'bad guys' en worden ze gedood of overleven ze. Maar hier heeft regisseur Zoltan Korda elke speler uitgewerkt, zodat de kijker bekend raakt met hun achtergronden en motieven. Het zijn geen stripboeksoldaten omdat Korda de film met zijn hart heeft doordrenkt - er is interesse voor elk personage.

Humphrey Bogart, 2 films na de roemruchte film "Casablanca", is de held..
Sergeant Tambul, gespeeld door Rex Ingram, wordt veracht door de gevangengenomen Duitse vlieger vanwege zijn ras dat hij als inferieur beschouwt, maar Tambul blijkt de betere man te zijn. Zelfs de Italiaanse gevangene (J.Carroll Naish) die krijgsgevangene was van Tambul, heeft een gezin en gelooft niet in het fascisme - hij wil gewoon naar huis.

Er zijn verschillende vuurgevechten voor actiefans en de spannende momenten van de film worden versterkt door achtergrondmuziek geschreven door Dmitri Tiomkin en geregisseerd door Max Steiner. Korda heeft niets over het hoofd gezien om ons een geweldig oorlogsbeeld te geven. Ik heb de film een tijdje uitgesteld vanwege het zwart/wit beeld maar vind hem uiteindelijk beter dan de gemiddelde oorlogsfilm.

Een 8-.

Dit is een meer ongecompliceerde actiefilm dan het op het eerste gezicht lijkt. Alleen al de titel geeft het idee dat er een nieuwe kijk op de dingen is - dat sommige moderne krijgers (in dit geval boeven) los rondzwerven in de wereld vanwege een ongeluk waar ze misschien gedeeltelijk verantwoordelijk voor waren. Dit heeft (blijkbaar) betrekking op de Samurai-geschiedenis en er is zelfs een scène later die rechtstreeks verwijst naar deze oude Japanse cultuur.

Maar het is allemaal niet nodig want wat er echt gebeurt is een bekende formule (met alle opwindende formule-wendingen): een groep van verschillend getalenteerde en enigszins beruchte mannen (en een vrouw) ontmoeten elkaar om een ​​enorm gevaarlijke misdaad te plegen. Er is planning, intrige, teleurstelling, verraad en een laatste grote verrassing. En er zijn vuurgevechten en in ieder geval het begin van een vonkje romantiek op het werk.
De cast is geweldig.
Robert De Niro is in uitstekende vorm en hij wordt goed ondersteund door de grote Jean Reno, evenals verschillende anderen in de groep.

Het is merkwaardig dat de regisseur, John Frankenheimer, terugkeert naar het thema of bijna een sensationele truc, om een ​​sluipschutter hoog verborgen te houden tijdens de film. Dit verschijnt voor het eerst in (heb ik mij wijs laten maken) The Manchurian Candidate (1962) (wat een veel inventievere film is) en is hier bijna een zelfreferentie, in een van zijn laatste films.

"Ronin" heeft mij 2 uurtjes goed vermaakt en mijn waardering is een 8.

Wij hebben de film van de bekende pindakaasfabriek (SN) gehaald en het viel ons niet tegen.
Als we dan later lezen dat Martin van Waardenberg (regisseur en 'Ome Cor) deze film zelf hebben gemaakt en daarmee ook het goede doel steunen, dan nemen wij ons petje voor hen af. Ook hulde aan de acteurs en actrices die belangeloos hebben meegewerkt.
Het acteerwerk was beter dan we vaak in Nederlandse films zien en ook de set was mooi, veel prachtige beelden van Rotterdam. By the way, we komen uit het noorden des lands.

Jammer ergens dat we de opzet van het goede doel van tevoren niet wisten, daar wil je altijd wel voor geven.
Aan de andere kant snappen wij het niet helemaal, hoe kan je als kijker het goede doel dan steunen, abonnee worden van 'Pathé Thuis' en 'meJane' voor 1 film?

Onze waardering voor de film is een 7+.

Ook wij zijn opnieuw deze film na ruim 12 jaar opnieuw gaan bekijken en ja, sterk is de film met een ondenkbaar verhaal. Je zou als je er gevoelig voor bent zelfs angst kunnen oplopen voor kinderen na dit verhaal.

Het is het dametje wel, zo ontwikkeld en zo "volwassen" in haar gedrag.
Gelukkig waren we een deel van het verhaal al vergeten, dus een leuke kijkervaring, wederom!

Uiteindelijk scoort de film wederom bij ons een ruime 7.

Dit is een film zoals wij graag een keer zien tussen alle actie, horror en oorlogsgeweld in.
Ze mogen meer gemaakt worden.

Gewoon een oudere man die zijn eigen willetje volgt met de kat aan de riem, de wereld intrekt met eerst een vast doel maar door de omstandigheden al snel her en der verzeilt raakt.
Het verhaal kabbelt rustig langs de kijker heen en voor je het weet is het al weer voorbij.

Een unanieme 8.

Eerlijk blijven, terwijl wij hier zo naar uitkeken, zijn we aan het einde ietwat teleurgesteld. In het begin boeide de serie ons echt maar hoe verder we kwamen, hoe meer we uitkeken naar het einde.
De spanning die in het begin aanwezig was, de eerste 5 afleveringen, verdween grotendeels daarna.
De set was prachtig opgebouwd en de acteurs deden hun werk uitstekend.
Als Baran bo Odar en Jantje Friese het verhaal in 5 afleveringen hadden gebracht, was het kijken ernaar waarschijnlijk ook aantrekkelijker geweest. In de laatste afleveringen zie je te vaak dezelfde gevaren opduiken en dat wordt vervelend op den duur.
Al met al geven we de serie een 7, waar hij startte met een 8+.