Recensie 'Father Soldier Son'

Is het soldatenleven erfelijk?

Recensie 'Father Soldier Son'
5 augustus 2020 om 10:12

Een vader keert terug uit oorlogsgebied, maar niet ongeschonden. Niet alleen maakt de schotwond aan zijn been het onmogelijk om terug te gaan naar zijn werk in het leger, ook komt daarmee zijn nachtmerrie uit: hij kan niet meer de vrolijke, enthousiaste vader zijn die hij was. De documentaire Father Soldier Son laat op indringende wijze zien hoe dit verlies een hele familie onder druk zet.

Snapshots van een familie

De film beslaat zo'n tien jaar en toont snapshots van de familie Eisch. De tijdsprongen zijn soms drie maanden, dan weer enkele jaren. Er worden geen onnodige zijpaden ingeslagen en daardoor is de rode draad helder. In eerste instantie gaat het om de effecten die het oorlogsincident heeft op de vader, Brian, maar de focus verschuift dan naar de verwachtingen over de zoons, die samenhangen met het idee dat jongens stoer zijn en dat toetreden tot het leger het ultiem doel is. Naarmate Brian steeds verder weg raakt van wie hij was en zich afvraagt wat zijn identiteit nog is nu hij niet meer actief kan zijn binnen het leger, legt hij meer druk op zijn zoons om in zijn beeld te passen. Het lijkt alsof zij zijn eigen 'falen' moeten compenseren.

De zoons vertellen dingen aan de kijker die ze waarschijnlijk niet snel of niet op die manier aan hun vader zouden vertellen. De camera heeft oog voor details, waardoor de snapshots toch een gevoel van intimiteit geven. Als buitenstaander en door de keuze om de verhaallijn helder te structureren, is het daarom makkelijk om te zien hoe beelden van mannelijkheid en een verheerlijking van het Amerikaanse leger ervoor zorgen dat mensen keuzes maken waar ze eigenlijk niet achter staan. Als de oudste zoon uiteindelijk het leger ingaat, zegt hij niet eens te weten waarom de oorlog in Afghanistan gestart is, maar dat het gaat om het dienen van je land.

Twee kanten van dezelfde medaille

De film schetst het beeld van het leger als het hoogst haalbare: de positieve reclames om mensen te rekruteren, de rompertjes met daarop teksten die het leger aanprijzen en de ceremonie om de nieuw opgeleide soldaten voor te stellen, wijzen allemaal op het feit dat het om een glorieuze roeping gaat. Brians ervaringen in het leger en zijn liefde ervoor bevestigen dat. Tegelijkertijd komt bij de verwachting van het leger een hardheid kijken die het niet toelaat om over depressie te praten of zwakte te tonen. Dit wordt echter iets teveel in oneliners gebracht en de tijdsprongen laten alleen maar de 'lows' in het leven van de familie zien.

Daardoor is de film uiteindelijk een tranentrekker. Het drama wordt ondersteund door passende muziek van Nathan Halperin, die ook de geweldige score maakte voor Minding the Gap. Omdat de film integer voelt, is het drama geen groot probleem, maar toch roept het ook de vraag op of sommige dingen niet overgesimplificeerd in beeld gebracht worden. Als een fictieve film als Boyhood die 12 jaar bestrijkt al een ruime 2,5 uur duurt zonder dat er veel noemenswaardigs gebeurt, hoe kan je dan een heftig verhaal als dit reduceren tot anderhalf uur? Het voelt uiteindelijk alsof je nog maar het topje van de ijsberg gezien hebt. Dat topje is interessant, maar je blijft wel met het gevoel zitten dat er meer is.

3.5 / 5

Father Soldier Son is nu te zien op:

Netflix
Beeld: Marcus Yam/New York Times/Netflix 2020

Meer over:

Video on demand Films Netflix RecensiesFather Soldier Son (2020)

Lees ook: Netflix onthult trailer 'Ratched'

Trailer 'Father Soldier Son'

Reacties


Meer recensies


Bekijk alle recensies