Michael1968 heeft 453 reactie(s) geplaatst.
Cat (Eva Crutzen), werknemer bij een castingbureau, geleid door Claudia (Lineke Rijxman), zit bepaald niet lekker in haar vel.
Ze heeft namelijk vijf jaar geleden haar broertje Tom verloren bij een auto-ongeluk en voelt zich hier dusdanig schuldig over dat ze er nimmer bovenop is gekomen. Om haar gepieker te dempen vlucht ze in overvloedig gebruik van drugs, het achterelkaar leegzuipen van complete flessen sterke drank (met de nodige soms ronduit hilarische hallucinaties en allerlei foute beslissingen tot gevolg - het contrast met haar enkel maar melk drinkende halfzus Sally (Lindsay Zwaan) kán gewoon niet groter - en het hebben van seks met allerlei louche types (zoals de zelfingenomen - negentien jaar jongere - rappende pulpdocumentairemaker Bliksem, vertolkt Door Nils Verkooijen). Op steun van haar ouders hoeft ze al helemaal niet te rekenen; haar vader - de narcistische Anthonie - schrijft boeken waarin hij vooral zichzelf op de borst klopt en haar moeder Cecile (Marieke Heebink) is haar rouwproces begrijpelijkerwijs nooit te boven gekomen.
Deze soms komische dan weer schrijnende, zeg maar gerust pijnlijke, serie is leuk vormgegeven waarbij de kijker regelmatig op het verkeerde been wordt gezet; soms lijkt er iets daadwerkelijk te gebeuren maar blijkt dit uiteindelijk een hersenschim.
8/10
"Ik moet je laten gaan".
"Je bent een dom, dom sletje!"
P.S.: De naam Bodem is dubbelzinnig gekozen; van lieverlee blijkt waarom.....
.....................................................................
Ook seizoen 2 heb ik helemaal zitten bingen en guess what?
Cat - inmiddels uitvaartondernemer, al is afstand houden tot haar clientèle, gezien haar eigen onverwerkte verlies, niet bepaald haar sterkste punt - wordt onbedoeld zwanger na een avondje alcohol- en drugsovergoten groepsseks waarna ze uit moet zien te vogelen van wíé ze nou eigenlijk zwanger is.
Al met al is ook deze achtdelige reeks beslist geen tegenvaller, al is er één ding dat mij wel irriteert:
Waarom moet die tussendoormuziek die de absurdistische verhaallijnen moet omlijsten zo takke-hard en moet vervolgens de tv weer harder om de gesprekken te kunnen verstaan?
De geluidsmix had stukken beter uitgebalanceerd gemogen, vóóral 's nachts is het uitkijken geblazen voor burenruzie als je de afstandsbediening net even niet bij de hand hebt.
Let overigens ook op het verrassende einde van seizoen II.....
Altijd grappig, die (ogenschijnlijk schijnbare?!) karaktertegenstelling tussen de (meestal) vanuit emotieloze logica redenerende Mr. Spock (een halve Vulcan is tenslotte nog steeds een Vulcan) en de regelmatig in - bepaald niet onbegrijpelijke doch desalniettemin uitermate onpraktische - tomeloze woede uitbarstende James Tiberius 'Jim' Kirk.
De schofterige, Poetineuze Romuliaanse dictator Nero heeft snode plannen met Spocks moederplaneet Vulcan en Spock komt dan ook voor een afschuwelijk dilemma te staan. Gelukkig maar dat de Romuliaanse taal nauw verwant is aan het Vulcan.....
Al met al het kijken waard; ook Zoë Saldana (Colombiana, iemand?) speelt zoals altijd weer een geweldige rol als Uhura.
Toch hoor je dit type franchises eigenlijk in 3D te zien op een héél groot scherm; op jouw huis-, tuin-, en keukenplatje komt het spectaculaire geheel toch allemaal nét even wat minder tot zijn recht.
7,5/10
"Who's that point eared bastard?!"
"That what's necessary is never unwise"
P.S.: Gaila - die leuke groene vrouwtjesalien, afkomstig uit de Orionnevel (Rachel Nichols) - maakt het geheel helemaal af. Vraag van haar vriendin Uhura: "Wie is die hijger onder dat bed?"
Beam me up, Scotty.....
Begenadigd politieinspecteur John Hobbes (Denzel Washington) heeft er mede voor gezorgd dat de alsmaar provocerende en treiterende massamoordenaar Edgar Reese (Elias Koteas) zijn einde vindt in de gaskamer.
Edgar brabbelt vlak voor zijn executie iets waarvan hij beweert dat het in het Nederlands is, laat John een raadseltje omtrent ene George Lyons en Anton Spakovsky na, en na zijn overlijden beginnen er steeds meer mensen in Johns omgeving het deuntje 'Time is on my side' van The Rolling Stones te fluiten of te zingen. Ook wordt John steeds vaker gekweld door visioenen en ook gebeuren er allerhande onverklaarbare dingen zoals letters op de borst van Johns familieleden.
Al met al een hele mooie paranormale mysterythriller met een innemende rol voor de bezorgd kijkende Embeth Davidtz als de bijbelgeleerde Gretta Milano.
8,5/10
"Caress what you have!"
"Someone is playing with my dick and it ain't me"
"If the moment comes, you know it."
P.S.: Geef een ter dood veroordeelde misdadiger nooit zomaar een hand.....
A)De graancirkels
B)De toevalligheden, zoals onder andere de astma-aanval van Morgan, nét op het moment dat de gifspuitende alien die hem gevangen houdt, zijn/haar vuiligheid in hem spuit, waardoor het gif niet diep genoeg zijn longweefsel binnendringt om hem te doden.
Graancirkels.
Niet altíj́d worden zij door overijverige eerstejaarsstudenten gecreëerd; de ex-geestelijke Graham (Mel Gibson), wiens vrouw Colleen (Patricia Kalember) op gruwelijke wijze om het leven is gekomen, en zijn broer Merrill (Joaquin Phoenix) kunnen er over meepraten. Wanneer de oude babyfoon van Grahams zwaar astmatische zoontje Morgan (Rory Culkin) en diens zusje Bo (Abigail Breslin) opeens rare geluiden begint te maken en beide Duitse herders plotseling onverklaarbaar agressief worden, blijkt dat er meer aan de hand is.
De eerste helft van deze sciencefictionthriller verkoopt nogal zouteloos, langdradig en tam maar de tweede helft maakt veel goed.
Wie goed oplet, snapt waarom de titel 'Signs' twee betekenissen heeft.
Al met al wat mij betreft een 7 min.
"I don't appreciate sarcasm!"
"Thus this is exactly what the nerds want!"
"Extra bacon"
En.....rammen maar!
P.S.: Wat is er toch met dat water?
De filmtitel is júíst uitermate scherp gekozen; die vervloekte spiegel vormt namelijk een oog waarmee je in een andere dimensie kunt kijken.....
Mijn antwoord op jouw vraag: Ik zie het als volgt: niet enkel betreft het in deze film een typische draaideurfrase waar de titel reeds de helft van weggeeft maar tevens blijkt deze spreuk telkens weer te kloppen in al haar zuurheid; je voedt kinderen op met wij-zij-denken en zij zullen mensen niet in de eerste plaats gaan beoordelen op hoe zij zijn doch op de groep waartoe zij behoren. 'THUGLIFE' is dus uitermate scherp gevonden.....
De Lift van diezelfde Dick Maas is anders geweldig. Vind ik tenminste, en vergeet vóóral TBS van Pieter Kuijpers niet met Theo Maassen in de hoofdrol; Daar kan menig Amerikaans filmmaker nog een puntje aan zuigen🤔
De Zuid-Afrikaans-Deens-Amerikaanse coming-of-age-actrice Amandla Stenberg speelt de hoofdrol als Starr Carter; de dochter van Maverick (Russell Hornsby) die enkel zijn gezin een redelijk leven heeft weten te schenken door in drugs te handelen namens King Lord, de bijnaam van het hoofd van de bende waartoe Maverick nog steeds behoort.
Tegen wil en dank, dat dan weer wel.
De moedige Starr zit op een blanke school en heeft verkering met een blanke jongen met de naam Chris (K.J. Apa), hetgeen zowel haar als hem lang niet door iedereen in dank wordt afgenomen en is de enige getuige van de nogal laffe politiemoord op haar oude vlam Khalil; zodoende komt ze tussen drie vuren terecht: enerzijds de vijandige - want racistische en bevooroordeelde - politie, anderzijds de rest van de bende van King Lord die haar en haar familie als verraders beschouwt en tot overmaat van behoud van ellen haar schoolvriendinnetjes die van zichzelf denken dat ze reuze vooruitstrevend en antiracistisch zijn maar waar de hypocrisie vanaf druipt (lees je mee, Hailey? ;-)
Amandla Stenberg speelt een geweldige rol en is niet voor niks de ultieme protagonist.
De rode draad in het verhaal: THUGLIFE oftewel The Hate You Give Little Infants Fucks Everybody; deze zinsnede komt immers telkens weer terug.
"This is just Chris"
"You're Jumpy as shit!"
"Don't anyone make you be quiet!"
P.S.: Wat is dat toch met die haarborstel?
Denzel Washington in topvorm; wraak smaakt zoeter dan de zoetste suiker.....8,5/10
"No duermos, solamente juedos!"
SS'er Rudolph Höss en zijn vrouw 'Mutzi' wonen in Polen en hebben een prachtige rozentuin langs de muur van Auschwitz-Birkenau.
Zij en hun kinderen leiden een onbezorgd leventje en genieten met volle teugen van het heerlijke weer, zonder al te veel acht te slaan op het paniekerige geschreeuw van de wagonladingen Joden die een paar meter verderop worden vergast, sterker nog, de kinderen apen het geluid zelfs na, wanneer ze op bed liggen. Waar zij (althans, pa en ma) zich wél druk om kunnen maken: de bloemetjes die weer eens zijn platgetrapt door marcherende SS'ers. Al met al een prima film over een volstrekt nihilistisch, onverschillig gezin binnen het systeem waarin op wiskundige wijze berekend wordt hoe je "de lading" zo efficiënt mogelijk kunt "afwerken" en waarin slechts vijf sympathieke karakters voorkomen: twee hondjes (waarvan één in Oranienburg), twee paarden en het dochtertje des huizes. Let ook op de manier waarop laatstgenoemde in beeld gebracht wordt wanneer ze iedere nacht stiekem even naar buiten gaat om wat fruit voor de dwangarbeiders te verstoppen.
"Das bekommst du wenn du mir tretest!"
"'Wo guckst du hin?' 'Zähne!'"
"Sie nennen mir die Königin von Auschwitz"
P.S.: Verwacht geen The Boy In The Striped Pyjamas deel twee, want dan kom je bedrogen uit.
P.P.S.: Dankjewel, Cynthia.Shout, ik had één aspect aan deze film verkeerd geïnterpreteerd maar het - na het nog even na te trekken - alsnog gecorrigeerd.
Susanna (Winona Ryder) zit eufemistisch uitgedrukt niet lekker in haar velletje en spoelt een hele doos aspirines weg met een liter wodka.
Niet verwonderlijk dat ze wordt doorverwezen naar een psychiatrische kliniek, alwaar ze er aanvankelijk bijloopt als een kat in een vreemd pakhuis.
Al met al een geweldig en niet geheel chronologisch psychodrama met alleskunner Angelina Jolie als de grofgebekte en manipulatieve Lisa en een grandioze Whoopi Goldberg als Valerie; flat characters ontbreken volledig want iedereen ontwikkelt zich op de een of de andere manier.
Nog zo'n superster: Ruby. Prrrrrrrrt.
9/10
"Why can't you control time?"
"Is that a dare, or a double dare?"
"One step and I'll jam this into my aorta!"
P.S. Als je deze film eenmaal hebt gezien, kun je kip nooit meer los zien van bedden en laxeermiddelen, yeach.....
Angelina Jolie en Brad Pitt in topvorm; lekkere vette actie en een fikse portie relationele perikelen (duuuhhh) zijn de smakelijk gekruide ingrediënten van deze lekker vette actiekomedie vol blikschade.
"I'm looking forward"
"You're ticking!"
P.S.: Voorzichtig kauwen; je weet maar nooit...........
Godwin Dexter - kortweg God (Willem Dafoe), een door het leven getekende professor die als kind door zijn vader als proefkonijn werd gebruikt voor allerhande gruwelijke experimenten en daardoor opvallende uiterlijke gelijkenissen vertoont met Frankenstein - slaagt erin een zwangere vrouw met de naam Victoria die suïcide gepleegd heeft (Emma Stone), weer tot leven te wekken en heeft besloten haar voortaan Bella te noemen. God heeft haar hersenen verwijderd - omdat hij ook wel snapt dat ze zichzelf anders vermoedelijk meteen weer van het leven zou benemen - en de hersentjes uit de ongeboren foetus in Bella's hoofd getransplanteerd en het resultaat is een vrouw met een volwassen lichaam (inclusief seksuele verlangens) maar aanvankelijk zeer kinderlijke gedragingen en een soms ronduit ontwapenende onbeholpenheid. Mannen eisen van haar dat ze hen trouw is maar daar heeft ze maling aan, met alle mogelijke - soms schrijnende, dan weer hilarische - situaties tot gevolg.
Een ronduit kunstzinnige fantasyfilm vol anomalieën (zwevende trams in Lissabon, schepen waar groene rook uit komt, etcetera) die in zwartwit begint maar verder verzandt in één grote kleurenorgie die er vanuit de ogen van - de zich in hoog tempo ontwikkelende - Bella uitziet alsof alles is opgenomen met een fisheyelens. Het verlangen naar vrijheid en zelfbeschikking is een steeds terugkerend thema. De acteerprestaties zijn ronduit formidabel. Of moet ik zeggen: 'formidable'😉
De vreemde beestjes (waaronder knorrende kippen met varkenskop etcetera) zijn reeds eerder genoemd in de commentaren.
9,5/10
"It's like a dog face"
"We're not whores, we're our own means of production"
"Bèèèèh!"
P.S.: Beroof Bella niet van haar vrijheid want dat gaat je geheid bezuren.....
Yep; bij deze.....
Yep, je hebt gelijk. Bij deze opgelost.....
Robert Langdon (Tom Hanks, je weet wel, die met dat fronsje) is een kei in het ontcijferen van allerhande codes.
Sophie Neveu (Audrey Tautou) is opgevoed door Jaques Saunière (Jean-Pierre Marielle) die afgeslacht wordt door ene Silas (Paul Bettany), maar waarom eigenlijk?
Al met al een mooie mysterythriller waarin waarheid, leugen en toxische machtshonger een continue rode draad vormen en waarin de Franse acteur Jean Reno (bekend van o.a. Léon) weer eens zijn kwaliteiten toont en waarin de waanzin uit de ogen van Paul Bettany spat; deze film van Ron Howard mag gerust geslaagd genoemd worden, dit in tegenstelling tot sommige sequels.....
"Your god doesn't forgive murderers; he burns them!"
"The French cannot be trusted"
Bloedlijnen, ze zijn overal; meestal figuurlijk doch soms ook letterlijk.....
Hmmm....in mijn enthousiasme heb ik een iets te uitgebreide beschrijving gegeven maar geloof me, de film is best wel de moeite waard.
Ik heb het iets te gedetailleerde gedeelte ondertussen overigens al afgedekt.
Geen ingewanden, geen bloed, geen begraafplaatsen, geen geesten, geen vampieren, geen zombies, geen gemuteerde mensen of gevogelte en tóch beklemmend tot het einde.
John Krasinski had het bij één deel moeten houden, waarbij het gevaar van onder de grond komt en zich nauwelijks laat zien maar razendsnel toeslaat; bij deel II komt de vijand uit de ruimte en toont zich aan het begin van de film al aan de buitenwereld, hetgeen ikzelf als een afknapper ervaar omdat de spanning die in dit deel continu aanwezig blijft, daarmee grotendeels teniet wordt gedaan.
Wat mij betreft is AQP II een regelrechte quick-cash-grab-poging ten opzichte van dit (op-zijn-minst-bijna-)meesterwerk.
AQP I (dit deel dus) is namelijk wél het kijken meer dan waard; 8,5/10
P.s. kijk uit met speelgoedjes.....
"Het" blijkt nog steeds niet verslagen te zijn; de meeste mensen zijn allang opgevreten en diegenen die overgebleven zijn, zijn dankzij de traumatische gebeurtenissen over het algemeen egoïstische gedrochten geworden, waar feitelijk geen redden meer aan is. Evelyn (Emily Blunt), haar dochter, de stokdove Regan (Millicent Simmonds) en de zwaargewonde zoon Marcus (Noah Jupe) zetten alles op alles om de jongste telg te redden; het babykistje uit 'A Quiet Place I', met zuurstofmaskertje-tegen-het-huilen is ook nu weer van de partij.
De film komt wat moeizaam op gang en bovendien laat "het" zich nu gewoon in de openbaarheid zien; kennelijk is "het", dat overigens verdacht veel op Predator lijkt (zelfde rubberfabriek?!), gemuteerd.
Jammer, want de suspense uit (het geweldige en beklemmende) deel I mist daardoor, al komen er uiteraard weer de nodige claustrofobische scenes in voor en wordt het tóch nog even een klein beetje spannend.
Wat mij betreft heeft John Krasinski middels dit vervolg de plank behoorlijk misgeslagen, en het woordje 'horror' is voor deze halfslachtige sciencefictionfantasierolprent wat mij betreft veel te veel eer, tenzij de kijker hoogstens 12 jaar oud is en nog niks gewend is.
Zelfs de prima acteerprestaties van met name Cillian Murphy kunnen de boel niet redden.
Alsjeblieft geen vervolg meer; sequels op sequels op Predator, Alien(s) en wanstaltelijke combinaties vandien doen geen enkel respect aan de originelen Alien én Aliens met de geweldige Sigourney Weaver in de hoofdrol.
Slechte aftreksels daarvan hebben we al veel te veel, en helaas is AQPII daar één van!
4/10
"I'm not like him. You are!"
Air Marshall Bill Marks (Liam Neeson) moet de veiligheid van 150 vliegtuigpassagiers waarborgen.
Hij komt er tot zijn grote schrik achter dat iemand dreigt om de twintig minuten een passagier te doden wanneer er geen €150.000.000,= op een rekeningnummer wordt gestort. En vreemd genoeg blijkt dat banknummer ook nog eens op Bills naam te staan; probeer dát maar eens uitgelegd te krijgen.....
Wat mij betreft één van de beste films met Liam in de hoofdrol; het feit dat 88000 vliegtuigkapingsfilms er aan voorafgegaan zijn doet er wat mij betreft niks aan af want deze springt er onbetwist uit.
Een blauw lintje vormt een centraal thema in deze mysterythriller, die qua spanningsopbouw geen moment verslapt.
"Sorry, am I in your way...again?"
"Control is an illusion; there is no control"
"Are you bribing me?"
Hmmm....de trailer behoort tot de gelijknamige film die een jaar later uitkwam - namelijk in 2014 - met Liam Neeson in de hoofdrol. Misschien zou het handig zijn als regisseurs/producenten voortaan even googlen of de door hen bedachte filmtitel per ongeluk al bestaat. Dit zou de nodige verwarring kunnen voorkomen; lees je mee, Jaume Collet-Serra? 😉
Chanterais (François Civil), die de bijnaam Sokkemans draagt om een reden die in de loop van het verhaal duidelijk wordt, kan puur op het gehoor analyseren wat voor type vaartuig er zich in de buurt voortbeweegt.
Dankzij een corrupte Russische generaal die voor grof geld een op papier afgedankte onderzeeër aan jihadisten heeft verkocht en dankzij het feit dat er door deze onverlaten ter provocatie een kernkoploze raket vanuit de Beringzee in westelijke richting wordt afgevuurd, komt de bemanning van de duikboot waar Chanterais actief is - dankzij gebrekkige communicatie - lijnrecht tegenover de collegae onder leiding van Grandchamp (Reda Kateb) te staan; pijnlijke beslissingen moeten worden genomen ter voorkoming van een allesvernietigende nucleaire wereldoorlog.
Al met al niet bepaald uniek (hoeveel duikbootrolprenten zijn er deze film immers al niet voorgegaan) maar wel weer mooi gemaakt en met een sympathieke rol voor Omar Sy (o.a. bekend als Driss in Les Intouchables) als de onverschrokken d'Orsi.
"Je moet toch eens van wachtwoord wisselen. Of van vrouw."
Een vergelijking met drie citroenen op een fruitautomaat loopt als een rode draad door deze claustrofobische actiethriller.....
Louis Drax (Aiden Longworth) is zachtjes uitgedrukt een niet alledaags kind; hij is ondertussen al acht keer klinisch dood geweest en ligt in een ogenschijnlijk diepe coma.
Toch krijgt hij alles mee van zijn omgeving.
Zijn moeder heet Nathalie (Sarah Gadon) en zijn onechte vader heet Peter (Aaron Paul).
Dr. Allan Pascal (Jamie Dornan) probeert hem zo goed en zo kwaad als mogelijk tot bewustzijn te brengen.
Iets praat tegen hem in zijn onderbewustzijn, maar wát eigenlijk? Met horten en stoten komt de gruwelijke waarheid aan het licht en komt de oorzaak van Louis' soms - zéker voor een negenjarige - ongewoon gewelddadige gedrag jegens dieren bovendrijven ("Het Recht op Afhandeling"), en tóch blijven Nathalie en Peter maar hamstertjes voor hem kopen; zouden ze zich ergens schuldig over voelen?!
Een onovertroffen parapsychologische thriller waarin een dikke psychiater annex hypnotherapeut met de naam Michael Perez (Oliver Platt) waarmee Louis een haat-liefde-verhouding koestert een belangrijke rol speelt, evenals de spirituele band tussen Louis Drax en Dr. Pascal.
Jaques Cousteau speelt een belangrijke rol.....
10/10
"Like a bolt out the blue"
"For god's sake, answer that damned thing!"
"This is not a map, this is my brain!"
Architect Jonathan - kortweg John - Rivers (Michael Keaton), zijn vrouw, de schrijfster Anna (Chandra West) en hun zoontje Mikey (Nicholas Elia) kunnen hun blijdschap niet op wanneer er een tweede kind op komst blijft te zijn.
Aan dit prille geluk komt echter een bruut einde wanneer Anna, die aan haar nieuwe boek 'The Eternal Wait' aan het schrijven was, op tragische wijze omkomt.
Een zekere Raymond Price (Ian McNeice) wijst de diepbedroefde en wanhopige John op de mogelijkheid om via EVP (Electronic Voice Phenomenon) contact te leggen met overleden dierbaren en weet details over Anna, die hij feitelijk niet zou moeten kunnen weten.
Hij begeleidt meerdere nabestaanden en weet precies wanneer je moet stoppen.
Wanneer Raymond komt te overlijden, zijn zijn cliënten op zichzelf aangewezen en begint de boel danig uit de hand te lopen; John probeert levens te redden en soms lukt het zowaar. Sommige stemmen schelden hem echter helemaal verrot en sommige dingen die hij te zien en te horen krijgt, blijken bovendien nog helemaal niet gebeurd te zijn. En daarmee wordt het pas écht linke soep.....
Al met al een elegant en beklemmend horrordrama waarin witte ruis net zo'n belangrijke rol speelt als in 'Poltergeist' maar daar houdt iedere vergelijking met deze klassieker op.
"Trust me John, this is just the beginning!"
En.....wat is dat toch telkens weer om 2:30?
Meer nieuws
Netflix Pathé Thuis Disney+ Prime Video CANAL+ NPO Start Apple TV HBO Max Viaplay Videoland Cinetree Film1 CineMember Picl SkyShowtime MUBI
Meer beoordelingenReacties Populaire filmsPopulaire series
Meer populaire films
Meer populaire series