Recensie 'Ningdu'

Traag artistiek essay

Recensie 'Ningdu'

Met de Culturele Revolutie veranderde het dagelijks leven in China enorm: werk kreeg een andere rol, mensen hadden plotseling andere mogelijkheden en de wereld van veel gezinnen stond volledig op zijn kop. Met zijn film Ningdu (2022) reist regisseur Lei Lei terug naar deze tijd en laat ons allen deelnemen aan het leven van zijn familie. Hoe hebben zijn vader en grootvader deze vreemde periode in de Chinese geschiedenis ervaren?

Ningdu, die internationaal verschijnt onder de titel Silver Bird and Rainbow Fish, is een animatiefilm die een beetje hangt tussen een beeldend essay en een volwaardige documentaire. De animaties in de film bestaan uit gekleurde kleipoppetjes, die in stop-motion door een landschap van krantenknipsels, oude foto's en gekleurde vlakken bewegen. Af en toe worden we even uit die setting getrokken en krijgen we een close-up van de handen die de gekleurde klei in de juiste vorm kneden. De boel wordt begeleid door mooie soundscapes en bijpassende muziek.

Ingewikkelde geschiedenis

Lei Lei heeft weinig haast met het vertellen van het verhaal van zijn familie en het lijkt hem ook niet veel uit te maken of zijn kijkers precies weten waar het over gaat. De complexe geschiedenis en alle politieke ontwikkelingen die zich in dezelfde periode afspeelden, worden vrijwel niet toegelicht. Met dat gebrek aan contextualisering sluit Lei Lei een deel van zijn potentiële publiek uit: het verhaal en het lot van de personages is niet altijd makkelijk te volgen. En omdat het tempo dus ook nogal laag ligt, maakt dat Ningdu tot een lange zit.

Het is geen makkelijke wegkijker, maar mooi is het wel. De beelden die gecreëerd worden, zijn zachtaardig maar treffend, simpel en speels. De kleine kleipoppetjes zijn allemaal verloren wezens in het grotere verhaal van de Culturele Revolutie. Op de achtergrond horen we een gesprek waarin de vader van de regisseur vertelt over de gebeurtenissen van vroeger. Deze opnames zijn oprecht en innemend en het lijkt erop alsof er amper in geknipt is.

Museumstuk

Maar die realistische aard van het interview zorgt er ook voor dat er veel dingen te vaak herhaald worden, zoals dat soms gaat in informele gesprekken. Het voelt een beetje alsof je met een ver familielid met wie je niet zo'n sterke band hebt door een fotoboek bladert en bij elke foto een weinig meeslepende anekdote voorgeschoteld krijgt. De verhalen die er verteld worden zijn niet oninteressant, maar komen niet tot hun recht en de film wordt er langdradig en saai van. De animatiefilm zou beter passen in een museum voor hedendaagse kunst, misschien opgedeeld in stukjes en met wat toelichting over de nationale geschiedenis of over de politieke stromingen van die periode. De huidige vorm is voor mensen die geschiedenis kennen ongetwijfeld boeiend, maar te abstract voor kijkers zonder voorkennis.

2.5 / 5

Ningdu is nu te zien op:

Picl

Trailer 'Ningdu'

Beeld: Still 'Ningdu' via Filmdepot

  Volg ons op Google Nieuws

Deel dit artikel

Meer over:

Bioscoop Films RecensiesNingdu (2022)

Meer recensies

Meer recensies

🔥 Meest gelezen

Meer populaire artikelen

Reacties


Meer film- en serienieuws

Nog meer nieuws