Recensie 'Good Time'

Verdwalen in de nacht

Recensie 'Good Time'

New York in de late uren. Geen geschikter decor was denkbaar voor Good Time, een filmische adrenalinestoot die in Cannes een staande ovatie van zes minuten kreeg. Na een misgelopen bankoverval probeert Connie Nikas (Robert Pattinson) de borgsom voor zijn zwakzinnige broertje (regisseur Benny Safdie) bijeen te sprokkelen. En dat allemaal in één nacht.

Good Time is als een visuele trip á la Enter the Void (2009), maar dan rauwer en minder zweverig. Good Time vertoont ook gelijkenissen met Dog Day Afternoon (1975), eveneens rustend op de onevenwichtige relatie tussen twee broers. Toch is de film vooral een product van de gebroeders Safdie, die in eerder werk (Heaven Knows What) ook al de ongepolijste kanten van de (Amerikaanse) samenleving toonden. Hier in New York lijkt iedere uitweg te missen. Wie leeft in de sociaal-maatschappelijke marge, zit vast in een wereld die van drugs en criminaliteit aaneen hangt. De rebelse Connie (Pattinson speelt hier beter dan ooit tevoren) is een kind van die wereld. Zijn broer Nick, enkel door familiebanden aan Connie gebonden, is dat duidelijk niet.

Kloof tussen twee werelden

Op twee cruciale momenten in de film geven de gebroeders Safdie weer hoe zorgvuldige communicatie de sleutel kan zijn tot een beter begrip van Nicks mentale beperking. In de wereld van Good Time (en daarmee in de eerste plaats ook de wereld van Connie) wordt die sleutel nooit gevonden. Tenminste, niet door Connie zelf. Het is een pijnlijk contrast dat de Safdies schetsen, maar wel een contrast dat beter uitgewerkt had kunnen worden. Hier zullen de regisseurs een welbewuste keuze hebben gemaakt: uiteindelijk is het de nachtelijke trip van Connie die in Good Time centraal staat.

Andere schoonheid

Prachtige Techniscope-beelden komen tijdens die nachtelijke trip samen met de pulserende score van de experimentele muzikant Oneohtrix Point Never. Het woord prachtig wijst hier op een rauwe, ongeromantiseerde esthetiek; een visuele ervaring die verrijkt door strak camerawerk of kloppende kleurenfilters, maar de grimmige werkelijkheid daarbij niet verbloemt. Toch is Good Time audiovisueel niet zo ritmisch als ondergetekende voorzichtig gedacht en gehoopt had. De gevolgen van de soms afwezige score laten zich daarvoor te snel voelen. Daarnaast wisselen de dicht op de huid gefilmde registraties van Pattinsons personage niet altijd even succesvol stuivertje met meer afstandelijke shots van de donker belichte buitenwijken.

Nood wordt deugd

Als de carrière van de gebroeders Safdie nu een vlucht neemt, zal Good Time desondanks bekend staan als de film die die carrière definitief lanceerde. Onterecht is dat dan in geen geval. Dit stijlvolle, hallucinante misdaaddrama flirt opzichtig met de jaren tachtig, schuwt de controverse niet en verkiest een arthouse-wending boven het predikaat 'actie-flick'. De makkelijke weg was de Safdies dus vreemd, en juist dát stukje durf kan de filmindustrie goed gebruiken.

3.5 / 5

Good Time is nu te zien op:

Videoland Cinetree (huurfilm) CineMember

Trailer 'Good Time'

  Volg ons op Google Nieuws

Deel dit artikel

Meer over:

Bioscoop Films RecensiesGood Time (2017)

Meer recensies

Meer recensies

🔥 Meest gelezen

Meer populaire artikelen

Reacties


Meer film- en serienieuws

Nog meer nieuws