Recensie 'Phantom Thread'

Analyse van een verfijnde passie

Recensie 'Phantom Thread'

We maken kennis met Reynolds Woodcock, wereldberoemd couturier voor de rijken. In het Londen van de jaren 50 vormen leden van het koninklijk huis en andere hooggeplaatste dames zijn vaste clientèle. Reynolds zelf leeft in zijn eigen universum met allerlei regels, gewoonten en regulaties. Hij zit vastgeregen in zijn eigen korset. De relatie met serveerster Alma begint zoals vele relaties, maar dat verandert snel. Alma gaat tegen Reynolds in en laat hem weten wie ze is en daardoor ook wie hij is. De kijker wordt getuige van een machtsspel: Alma neemt Reynolds' leven over en daardoor ervaart Reynolds wat hij nodig heeft om zichzelf te kunnen zijn. De laatste filmrol van Daniel Day-Lewis is ingetogen en juist daardoor het ultieme bewijs van vakmanschap.

Phantom Thread (2017) grossiert in verleidelijke scènes van verlangen en erotiek. De wereld van Reynolds is een geheel van fysieke aanrakingen, verbale complimenten en tactische observaties: het aanraken van vrouwen als ze een nieuwe avondjurk passen, vingertoppen die de meest verfijnde stoffen aanraken terwijl de naakte huid eronder voelbaar is. De elegantie van kanten japonnen over het vrouwenlichaam waardoor vormen nog beter uitkomen, alles ademt intensiteit uit en het doorbreken van de destijds geldende etiquette is een spannende basis voor het verkennen van grenzen.

Ziekelijke liefde

Reynolds is een veeleisende man en de kleinste disrupties veroorzaken veel irritaties. Hij stoort zich aan de 'ontbijtgeluiden' van Alma. Zij op haar beurt vindt dat hij zich aanstelt en voorziet hem van repliek. Zelfs de verbale conflicten zijn een stijlvol schouwspel waarin beide partijen met gratie om elkaar heen dansen. In de wereld van Reynolds is alles perfect. Op maat gemaakte stijlvolle creaties voor privé cliënten zijn stille getuigen. Van de ontwerptafel tot de presentatie: in deze wereld is Reynolds heer en meester. Tegelijkertijd is hij ook een slaaf van zijn werk: dag en nacht maakt hij schetsen en is hij in zijn atelier in beslag genomen door de meest fijne en exotische stoffen. Al zijn tijd, vaardigheden, energie en creativiteit gaan op aan zijn werk. Alma laat hem op een gewaagde wijze kennismaken met wie hij echt is. En nog belangrijker: dat hij niet zonder haar kan.

Mooie plaatjes

Cinematograaf en regisseur Paul Thomas Anderson heeft een keuze gemaakt die prachtig overeenkomt met de wereld van de haute couture: de beeldmontages zijn net, slank en geraffineerd. Met name de eerste minuten, waarop we het personeel van Woodcock House het modehuis zien binnenlopen en de vele trappen betreden, is een lust voor het cinematografisch oog. Eén van de mooiste scènes betreft de coupeuses die allen gehuld in het wit met dezelfde hand- en armbewegingen een nieuwe jurk creëren. Er wordt als het ware een magisch ballet opgevoerd waar de combinatie van muziek en beeld de wereld van exclusiviteit en rijkdom extra gracieus in beeld brengt.

Phantom Thread is een film die het met name moet hebben van de mooi geschoten plaatjes en het acteerwerk van Day-Lewis. De verhaallijn is solide, maar voor het personage van Alma was Gina McKee (ze heeft een kleine rol als gravin Henrietta) geschikter geweest. Een clash tussen haar en Reynolds was wellicht meer meeslepend en fascinerend. Daniel Day-Lewis laat ons achter met een verzameling van bijzondere personages en mooie verhalen. Een waardig afscheid van een acteerkanon.

3 / 5

Phantom Thread is nu te zien op:

Pathé Thuis (€ 2,99+) Netflix

Trailer 'Phantom Thread'

Beeld: Still 'Phantom Thread' via TMDb

  Volg ons op Google Nieuws

Deel dit artikel

Meer over:

Films Video on demand Netflix Pathé Thuis RecensiesPhantom Thread (2017)

Meer recensies

Meer recensies

🔥 Meest gelezen

Meer populaire artikelen

Reacties


Meer recensies


Nog meer recensies