Recensie 'Illusions Perdues'

Grote dromen en een hoop pretentie

Recensie 'Illusions Perdues'

Lucien is een jonge dichter die opgroeit op het Franse platteland en droomt van een groots leven vol rijkdom tussen de Parijse elite. Door een affaire met een vrouw van adel lijkt die droom bijna werkelijkheid te worden, maar eenmaal in de hoofdstad blijkt het grootste deel van zijn verwachtingen gestoeld op een illusie. Vanaf dat moment gaan zijn idealen overboord en verkoopt hij zijn ziel aan de eerste de beste persoon die hem hebben wil.

De film van regisseur Xavier Giannoli is gebaseerd op de gelijknamige boekenreeks van Honoré de Balzac, een van de belangrijkste figuren uit de Franse literatuurgeschiedenis. De boeken spelen zich af in het Parijs van na de Franse revolutie en gaan over de spanning tussen de elite en het arbeidersmilieu, politiek en de macht van media. Giannoli brengt het verhaal van De Balzac naar het witte doek in de vorm van een enigszins kitscherig kostuumdrama dat geen seconde echt van de grond komt.

Nergens vuurwerk

De film werd zeer lovend ontvangen en meerdere malen genomineerd en bekroond met de Franse César Award, onder andere voor beste bijrol en beste nieuwkomer. Ondanks dat, komt een groot deel van het acteerwerk niet heel overtuigend uit de verf. Uitzondering daarop zijn Vincent Lacoste, die met veel charme een corrupte redacteur speelt, en Xavier Dolan, die in de huid kruipt van een koningshuisgezinde schrijver met een carrière die een stuk beter loopt dan die van Lucien. Die twee dragen het hele verhaal, want tussen de rest van de personages is maar weinig chemie en eigenlijk doet geen enkele emotie erg realistisch aan. In het begin lijkt het zelfs alsof de film toewerkt naar satire, zo overdreven en aangedikt komt het acteren en de setting over.

Parijs door een kleurenfilter

Ook van de cinematografie moet Illusions Perdues (2021) het niet hebben, op één korte, magische scène na. In die beelden zien we hoofdpersoon Lucien gelukzalig over een tafel zweven, terwijl er boven en onder hem allerlei dingen doorgegeven worden. Dat is een prachtbeeld waaraan de rest van de film niet kan tippen. De rest van de shots zijn simpel, niet verrassend en bij zo'n beetje de helft lijkt het alsof er een van de standaard Instagram-filters overheen gemonteerd is. Daarnaast maakt de film een hoop tijdsprongen, de een groter dan de andere. Af en toe lijkt het ook alsof een scène middenin wordt afgebroken.

Goed gevangen cynisme

Wat regisseur Xavier Giannoli wel goed naar voren brengt, is het cynische wereldbeeld van Balzac, met name als het gaat over de oprechtheid van kunst, het schrijverschap en de journalistiek. Iedereen in IIllusions Perdues is bereid alles te doen, als ze er maar geld mee kunnen verdienen en hun reputatie er niet te veel mee schaden.

Daarnaast draait de film natuurlijk over sociale klasse, maar niet op de maatschappelijk kritische manier waar dit thema zoveel ruimte voor biedt. Misschien was de film beter af geweest als serie, net als de boekenreeks waarop hij gebaseerd is. Er is namelijk genoeg te vertellen over het Parijs uit die periode en alle intrigerende personages die er ronddwaalden, maar Illusions Perdues blijft onlangs lijvige 2,5 uur die de film in beslag neemt, nogal aan de oppervlakte.

2 / 5

Illusions Perdues is nu te zien op:

Picl

Trailer 'Illusions Perdues'

Beeld: Still 'Illusions Perdues' via Filmdepot

  Volg ons op Google Nieuws

Deel dit artikel

Meer over:

Bioscoop Films RecensiesIllusions Perdues (2021)

Meer recensies

Meer recensies

🔥 Meest gelezen

Meer populaire artikelen

Reacties


Meer film- en serienieuws

Nog meer nieuws