Recensie 'Les Misérables'

Op de barricade

Recensie 'Les Misérables'

Denk bij de titel niet aan het boek, een verfilming of aan de musical. De schrijver van het boek wordt in de film wel genoemd en een citaat uit het beroemde boek uit 1862 zit aan het slot van de film. De film speelt af in Parijs maar concentreert zich op de banlieues.

De film opent als we honderden, voornamelijk donkere jongens naar de stad zien trekken voor een belangrijke voetbalwedstrijd. Aan de dreigende muziek valt er al af te leiden dat er iets op stapel staat. Dat ieder moment de vlam in de pan kan slaan.

De nieuweling

Stéphane Ruiz (Damien Bonnard), een agent van het platteland komt om persoonlijke redenen in de hoofdstad werken in het team van de anti-criminaliteitsbrigade. Hij gaat samenwerken met Chris (Alexis Manenti) en Gwada (Djebril Zonga), twee ervaren maar roekeloze macho-agenten die zich ook nog stelselmatig schuldig maken aan seksisme, machtsmisbruik en corruptie. Stéphane wordt steevast "De Vetkuif" genoemd door Chris en het is duidelijk dat de samenwerking nog niet echt soepel verloopt.

Als ze door de wijken van Les Bosquets in Montfermeil (een Parijse voorstad) rijden en zich overal even laten gelden vindt er plots een confrontatie plaats tussen de zigeuners van het neergestreken circus en de zelfbenoemde burgemeester in een van de wijken. Er blijkt een leeuwenwelpje gestolen te zijn. Door een "negertje", zoals zij zelf zeggen. Op dat moment komen de drie agenten tussenbeide. Er wordt een compromis gesloten en de agenten gaan op zoek naar de jonge dader. Zodra de jongen, genaamd Issa in het vizier is denken ze hem snel te kunnen oppakken om de zaak te schikken. Maar de vele jongeren keren zich tegen de drie agenten en het loopt volledig uit de hand. In een vlaag van paniek schiet Gwada de jonge Issa met een rubberkogel neer. Een drone boven hen is de stille getuige die alles gefilmd heeft. In een poging het stil te houden beginnen ze een klopjacht op de drone en zijn jonge bestuurder. Hiermee is het startschot gegeven voor een explosieve situatie.

Nagelbijtende spanning

Regisseur Ladj Ly groeide zelf in Les Bosquets op en kent de straat goed. En ook hijzelf kwam met de politie in aanraking. Ly laat in deze film de sociale thema's die ook in de roman van Hugo zitten op een intense en authentieke wijze zien. Het tempo is hoog, de montage is snel en hij weet de spanning genadeloos op te bouwen. Wat dat betreft doet de film denken aan La haine (1995) van Mathieu Kassovitz. Het acteerwerk is van een hoog niveau, met name dat van de jonge hoofdrolspelers in dit verhaal.

Ly maakte in 2017 eerder een korte film onder dezelfde titel. Die film was geïnspireerd door een politieblunder die de politie ook onder de pet wilde houden.

Het einde van de film is even spannend als gewaagd. Na het slotstuk rolt het citaat van Hugo over het scherm. "Er zijn geen slechte planten, geen slechte mensen, enkel slechte kwekers." Hiermee wil Ly een belangrijke boodschap afgeven in een tijdperk van sociale ongelijkheid, racisme en onverdraagzaamheid.

Les Misérables won de speciale Juryprijs in Cannes en is een film die je gezien moet hebben.

4 / 5

Les Misérables is nu te zien op:

Pathé Thuis Videoland Cinetree CineMember

Trailer 'Les Misérables'

  Volg ons op Google Nieuws

Deel dit artikel

Meer over:

Bioscoop Films RecensiesLes Misérables (2019)

Meer recensies

Meer recensies

🔥 Meest gelezen

Meer populaire artikelen

Reacties


Meer film- en serienieuws

Nog meer nieuws