Recensie 'Beanpole'

Oorlogsdrama in groen-rood

Recensie 'Beanpole'
13 mei 2020 om 11:41

Kantemir Balagov won op Cannes terecht de prijs voor beste regisseur in de Certain Regard-sectie voor zijn tweede speelfilm Beanpole. Daarin vertelt hij een genuanceerd verhaal over oorlogstrauma's gebaseerd op de getuigenissen die onderzoeksjournalist Svetlana Alexijevitsj opschreef in De oorlog heeft geen vrouwengezicht. Balagov brengt het verhaal van vrouwen uit de Tweede Wereldoorlog naar het grote doek. Dat doet hij in een film die kil, maar ook oogstrelend mooi is.

Twee vrouwen en ontelbare trauma's

Masha is zojuist teruggekeerd van het front. Haar beste vriendin Iya zit al langer thuis in Leningrad, omdat ze last heeft van catatonische aanvallen waardoor ze verstijfd. Iya zorgt voor Masha's zoontje en werkt als een verpleegster in een ziekenhuis om de mannen te verzorgen die in de oorlog gewond zijn geraakt. Balagov vertelt hun verhaal traag en door zijn oog voor detail laat hij effectief zien hoe oorlog de hele samenleving beïnvloedt. De film gaat over het verlies van kinderen en over fysieke en mentale trauma's. Het laat zien hoe ook de vrouwen geraakt werden en probeerden door te gaan met hun leven.

Diep menselijke film

De film mag dan vooral draaien om de vrouwen in de oorlog, dat betekent niet dat Balagovs film enkel voor vrouwen interessant is. Juist het tegenovergestelde is waar, want ondanks dat de film voor een belangrijk deel draait om de wens om zwanger te worden, is de benadering van trauma's veel algemener. Daarnaast hebben alle personages zowel zwakke als sterke karaktereigenschappen. Niets is eenduidig en niemand is perfect. Ditzelfde geldt voor de relaties. Hoewel Masha en Iya een romantische band met elkaar lijken te hebben, doe je ook hier de film tekort als je simpelweg een labeltje op hun gedrag zou pakken. Door dit sterke en genuanceerde script heeft Balagov een film neergezet die het herbekijken waard is en waarin elke keer andere details in het oog springen.

Tegenpolen

Alleen een sterk script is niet genoeg. Gelukkig worden de personages gedragen door een cast die niets dan bewondering oproept. De lange Iya met haar witblonde haar en grote ogen is de bonenstaak uit de titel en wordt geweldig vertolkt door Viktoriya Miroshnichenko. Ze is onhandig, maar tegelijkertijd sterker dan menig man. Masha, gespeeld door Vasilisa Perlygina, is haar tegenpool. Ze heeft rood haar en beweegt zich met gemak door de samenleving. Tegelijkertijd is Masha extreem manipulatief, desondanks kan je altijd begrip voor haar opbrengen. Deze tegenstrijdige eigenschappen worden door beide actrices niet neergezet als onlogische uitersten, maar als een geheel: twee kanten van dezelfde munt.

Schilderkunst

Die schijnbare tegenpolen komen ook terug in het kleurgebruik in de film. Groen en rood zijn overal te zien, maar soms vloeien de kleuren in elkaar over. Zo wordt er op een bepaald moment in de film een rode wand geschilderd met druipende groene verf die achterblijft in Masha's rode haar. Alle shots zien eruit om in te lijsten en het is dan ook niet verrassend dat Balagov schilderkunst als inspiratiebron gebruikt heeft. De heldere kleuren en de pracht van de beelden zorgen ervoor dat de kilte en de benauwende sfeer toch behapbaar blijven en soms op een goede manier versterkt worden. Beanpole bevat hiermee alle elementen die je in een film kan wensen: een sterk verhaal, genuanceerde personages en een indrukwekkende esthetiek.

Beanpole is nu te zien op Pathé Thuis en Picl!

5 / 5

Beanpole is nu te zien op:

Cinetree (€ 3,49)

Meer over:

Video on demand Films RecensiesBeanpole (2019)

Lees ook:

Meer

Trailer 'Beanpole'

Reacties


Meer recensies


Nog meer recensies

Bekijk ook: Netflix Prime Video Videoland Pathé Thuis Disney+ CineMember Cinetree