Recensie 'Corsage'

Een keizerin in een gouden kooi

Recensie 'Corsage'

Op de dag dat de Oostenrijkse keizerin Elisabeth haar veertigste verjaardag viert, veinst ze een flauwte en ontvlucht ze het feestgedruis. De rusteloze Elisabeth, die veel mensen beter kennen als 'Sisi', gebruikte die tactiek vaker om onder ceremoniële verplichtingen uit te komen. De keizerin was nooit groot fan van het publieke onderdeel dat bij haar titel hoorde, en nu ze wordt gezien als 'oudere' vrouw, doet ze er alles aan om er onderuit te komen.

Corsage (2022) is de nieuwe film van de Oostenrijkse regisseur Marie Kreutzer, die eerder dit jaar de Prize for Best Performance won in de Un Certain Regard-categorie op het filmfestival van Cannes. De film draait om Sisi en volgt haar een aantal seizoenen in haar rijke maar weinig spannende leven. De hoofdrol is voor de Luxemburgse Vicky Krieps, die veel mensen zullen kennen van haar waanzinnige rol in Paul Thomas Andersons Phantom Thread (2017) en die in deze film een minstens zo fantastisch personage neerzet. De Sisi van Krieps is eigenzinnig, stijlvast, koppig en liefdevol, en eigenlijk vooral heel overtuigend. Krieps spreekt net als haar personage meerdere talen en is innemend en charmant.

Strak keurslijf

Het tempo ligt laag in Corsage, maar dat is niet storend. Ook het feit dat het thema niet erg vernieuwend is, deert niet. Het verhaal staat als een huis en zou prima werken als double feature met Spencer (2021) van Pablo Larraín. Net als Larraíns film gaat Corsage over vrouwelijkheid, eenzaamheid en eetstoornissen, maar vooral over de beklemmendheid van het zijn van een publiek figuur. Die beklemmendheid komt bij Sisi redelijk letterlijk tot uiting in haar dagelijkse ochtendritueel: het aantrekken van een korset. Haar favoriete dienstmeisje, van wie ze af en toe de naam vergeet, trekt haar korset net zo strak aan als de Oostenrijkse keizerin dat wenst. En het moet altijd een beetje strakker, want ze moet er ten alle tijde zo jong en dun mogelijk uit zien. Hoewel ze de meisjes zelf aanspoort het kledingstuk almaar strakker aan te trekken, zoekt ze tegelijkertijd ook naar manieren om te ontsnappen.

Vrijheid in bewegend beeld

En af en toe lukt het haar ook om zichzelf te bevrijden. Sisi trekt haar eigen plan en gaat op visite bij vrouwelijke patiënten in een psychiatrisch ziekenhuis, met wie ze zich sterk verbonden voelt. Ze gedraagt zich roekeloos met haar paard én met haar rij-instructeur, maar het mooiste komt haar zoektocht naar vrijheid naar voren als ze Louis Le Prince ontmoet, de uitvinder van de filmcamera. Hij zou haar graag filmen en krijgt daar toestemming voor. Sisi vraagt hem of de machine ook geluid kan opnemen, maar dat kan nog niet. Hij laat haar weten dat ze mag zeggen wat ze wil, en wat volgt is een reeks beelden van een schaterende en schreeuwende keizerin die al haar stijfheid van zich af heeft geschud.

De welvarendheid van de keizerlijke familie wordt goed in beeld gebracht en je ziet daarbij ook meteen dat de hoofdpersonages er zelf amper van genieten. Het leven is misschien wel chique, maar leuk is anders. Kreutzer laat dat onder meer naar voren komen met de grimmige cinematografie van haar film, die niks mooier maakt dan dat het is. Alles is donker, koud en af en toe een beetje griezelig. Aangevuld met een ijzersterk plot maakt dat Corsage tot een film die je niet gauw zult vergeten.

4 / 5
Corsage is vanaf 15 december te zien op Pathé Thuis.

Trailer 'Corsage'

Beeld: Still 'Corsage' via Filmdepot / The Searchers

  Volg ons op Google Nieuws

Deel dit artikel

Meer over:

Bioscoop Films RecensiesCorsage (2022)

Meer recensies

Meer recensies

🔥 Meest gelezen

Meer populaire artikelen

Reacties


Meer film- en serienieuws

Nog meer nieuws