Recensie 'Big Eyes'

Nieuwste Tim Burton-film is een eyeopener

Recensie 'Big Eyes'
4 februari 2015 om 11:22

Met Big Eyes wijkt regisseur Tim Burton (Alice in Wonderland, Edward Scissorhands) flink af van wat we van hem gewend zijn. Hij laat het gothic genre achter zich met een verfilming van het waargebeurde verhaal van kunstenares Margaret Keane. Daarbij worden de hoofdrollen bovendien vertolkt door acteurs met wie hij nog niet eerder heeft samengewerkt. Niettemin is het een zeer geslaagde film geworden die zeker het kijken waard is.

De leugen

In de film wordt het drama van de kunstfraude van de Keanes uit de doeken gedaan dat de kunstwereld in de jaren 50 en 60 op zijn kop zette. In een tijd waarin vrouwelijke kunstenaars vrijwel taboe waren, weet Walter Keane (Christoph Waltz, Django Unchained) zijn vrouw, Margaret (Amy Adams, American Hustle), over te halen haar schilderijen onder zijn naam te verkopen. Wat begint als een simpele leugen, groeit, met de stijgende populariteit van haar kunst, uit tot de nachtmerrie waar Margaret bijna tien jaar mee moet leven, tot ze in 1964 bij Walter weggaat. Vervolgens duurt het nog tot 1970 voordat ze haar verhaal doet in een rechtszaal, waar ze eindelijk erkenning krijgt voor haar schilderijen.

Goed uitgewerkte hoofdpersonages

Hoewel Tim Burton bekend staat om zijn visueel rijke films, laat hij in Big Eyes ook zien dat hij erg goed is in het uitwerken van de psychologie achter de personages. Voor de moderne kijker is het lastig te begrijpen waarom Margaret zo lang bij Walter is gebleven, maar Amy Adams laat alle twijfel en onzekerheid van haar gezicht aflezen. Margarets introverte en naïeve persoonlijkheid kan niet op tegen Walters charisma en zijn gemanipuleer. Daarbij wordt ook duidelijk dat zowel kunstenaressen als alleenstaande moeders in de jaren 50 en 60 aan alle kanten werden tegengewerkt, wat Margaret extra reden geeft om te kiezen voor haar stabiele, maar ongelukkige leven met Walter.

Ondertussen heeft Walter geen enkel besef van wat zijn vrouw moet doormaken. Christoph Waltz zet zijn personage neer als een zakenman die alleen maar denkt aan de roem en rijkdom die hij kan vergaren dankzij het talent van Margaret. De tactieken die hij gebruikt om haar schilderijen te verkopen zijn een kunst op zich. Toch wordt zijn obsessie met de leugen ook zijn ondergang. Waltz laat perfect zien hoe zijn personage steeds krankzinniger wordt, tot hij zijn leugen niet meer van werkelijkheid kan onderscheiden.

Snobistische kunstwereld

Hoewel vooral de acteerprestaties van Amy Adams en Christoph Waltz van het witte doek afspringen, doet de rest van de cast niet voor ze onder. Krysten Ritter (Breaking Bad) speelt Dee-Ann, Margarets enige vriendin, en Margarets dochter wordt gespeeld door nieuwkomer Delaney Raye en later door Madeleine Arthur (Grace). Zij weten als enigen van Margarets situatie en proberen haar te helpen. Daarnaast laat de film zien hoe de kunstwereld werkt via de personages van een journalist, een galeriehouder en kunstcriticus. Deze laatste twee worden heerlijk snobistisch neergezet in nauwelijks verhulde kritiek op het algemene gebrek aan waardering voor populaire kunst.

Na films als Alice in Wonderland en Charlie and the Chocolate Factory is Tim Burton dus niet vergeten hoe je een film met een klein budget kan maken. Daarbij laten de acteurs zich van hun beste kant zien, wat, aangevuld met een passende soundtrack van Danny Elfman, voor een geslaagde film zorgt.

4 / 5
Big Eyes (2014)
7.0

Big Eyes (2014)

drama / biografie • Tim Burton

Big Eyes is nu te zien op:

CineMember

Meer over:

Bioscoop Films RecensiesBig Eyes (2014)

Lees ook:

Meer recensies

Trailer 'Big Eyes'

Reacties


Meer recensies


Nog meer recensies