Recensie 'Bones and All'

Om op te vreten

Recensie 'Bones and All'

De camera is gericht op een waterverfschilderijtje van een kalm landschap en zoomt langzaam uit. We bevinden ons in een gymzaal van een middelbare school. Na deze korte scène gaan we door naar het auditorium van dezelfde school, waar een meisje in haar eentje piano zit te spelen. Zo worden we geintroduceerd aan Maren, een buitenbeentje met weinig vrienden. Als ze na talloze keren afwijzen toch een keer instemt met een logeerpartijtje met wat meiden uit haar klas, komt de ware, grimmige reden voor haar zelfgekozen eenzaamheid al gauw boven tafel.

Bones and All (2022) is de nieuwe film van Luca Guadagnino, de man achter wereldhit Call Me by Your Name (2017) en horrormysterie Suspiria (2018). Deze nieuwe film zit qua sfeer ongeveer tussen die twee films in en draait hoofdzakelijk om Maren en Lee. Maren is een jonge vrouw die op haar achttiende verjaardag verlaten wordt door haar vader. Hij laat een bandje voor haar achter, waarop hij uitlegt waarom hij vertrokken is en haar vertelt hoe hij er achter kwam dat ze anders is dan andere mensen.

Bloeddorst

Toen ze twee jaar oud was, trof Marens vader haar slapend aan in haar wiegje, onder het bloed. Naast haar lag de levenloze oppas. Diep geschokt wiste hij alle sporen en vertrok hij met zijn jonge dochter. Jarenlang probeerde hij het incident te vergeten, maar er volgde er meer. Ze bouwen samen een atypisch leven op, aan de rand van de samenleving, en zijn altijd klaar om op de vlucht te slaan. Vanaf het moment dat ze volwassen wordt, staat Maren er alleen voor, en haar leven verandert onmiddellijk.

Guadagnino x Chalamet

De hoofdrol van Maren wordt voortreffelijk gespeeld door Taylor Russell, die we kennen uit sciencefictionserie Lost in Space (2018–2021) en waarvan we hierna ongetwijfeld nog veel meer gaan zien. Haar tegenspeler is niemand minder dan Timothée Chalamet, die in de huid kruipt van de getroebleerde Lee. Het personage past hem en lijkt een soort oprechtere versie van Chalamets karakter in Netflix-kraker Don't Look Up (2021). De twee zijn erg aan elkaar gewaagd op het witte doek en weten een overtuigende ontluikende liefde neer te zetten.

Romantisch gruwelsprookje

Bones and All is eng, maar op een manier die eerder doet denken aan sprookjes dan aan horror. Het plot wordt gedreven door de keuzes van Maren, en later ook die van Lee. Hun bloederige uitspattingen zijn leidend in hun lot, maar nemen niet het hele verhaal over. We kijken vooral naar een ongebruikelijk liefdesverhaal dat ons meeneemt op een roadtrip door het Amerika uit de tijd van Ronald Reagan. Ook voor mensen die niet van horror zijn, is dit dus een geschikte film. Guadagnino werkt niet met onnodige jumpscares, maar laat de spanning uit onverwachte, subtielere hoeken komen.

Bones and All is donker maar ook licht, eng maar kwetsbaar, en bloederig maar oprecht. Het tempo is goed, het plot zit uitstekend in elkaar, de cinematografie is prachtig en de muziek sfeervol. Een moderne klassieker, maar wel enkel geschikt voor kijkers met een sterke maag.

4 / 5

Bones and All is nu te zien in 5 bioscopen.

Trailer 'Bones and All'

Beeld: Still 'Bones and All' via Filmdepot

  Volg ons op Google Nieuws

Deel dit artikel

Meer over:

Bioscoop Films RecensiesBones and All (2022)

Meer recensies

Meer recensies

🔥 Meest gelezen

Meer populaire artikelen

Reacties


Meer film- en serienieuws

Nog meer nieuws