Recensie 'House of Gucci'

Gucci is what I say it is!

Recensie 'House of Gucci'

Geld, liefde, verraad en moord: prima ingrediënten voor een meeslepende dramathriller en toevallig ook vier cruciale elementen in de waargebeurde liefdesgeschiedenis van Patrizia Reggiani en Maurizio Gucci. In House of Gucci (2021) toont Ridley Scott ons op een rommelige maar charmante wijze hoe het er over een periode van drie decennia aan toeging achter de schermen van het machtige familie-imperium.

Van de architectuur tot de auto's en natuurlijk de outfits: alles in de film ziet er fantastisch uit. De film is een ode aan de mode, in ieder shot is iets te zien en je hoeft je dan ook geen seconde te vervelen. We volgen het verhaal van de Gucci's vooral door de ogen van Reggiani. Op het moment dat alles goed gaat, ziet ze in Maurizio een geniale zakenman en in zijn familie een goudmijn. Als alles in de soep dreigt te lopen, gaat de roze bril echter af en is iedereen in de buurt een zondebok. Maar gedraagt iedereen zich wel zo anders dan eerst, of zag ze gewoon wat ze wilde zien? En deugt ze zelf eigenlijk wel?

Alles uit de kast

Lady Gaga speelt Reggiani op uiterst innemende wijze, en ook Adam Driver, Jared Leto, Al Pacino en Salma Hayek leven zich uitstekend in in hun excentrieke personages. Het is misschien niet hun beste prestatie, maar in ieder geval een opmerkelijke en ze gaan er allemaal helemaal voor. Dit alles wordt begeleid door een weinig verrassende maar wel sterke soundtrack. We krijgen allerlei knallers uit de jaren 70 en 80 voorgeschoteld, waarvan de timing soms uiterst komisch is en die de film op andere momenten het gevoel een modeshow meegeven. Donna Summer, New Order en Blondie komen voorbij, en op het moment dat Gucci's imperium op instorten staat, klinken gepast de eerste tonen van David Bowie's "Ashes to Ashes".

Op z'n Amerikaans-Italiaans

Scott heeft al zoveel verschillende films gemaakt en zich aan talloze genres gewaagd, en het lijkt erop alsof hij zoveel mogelijk van die genres in deze film heeft willen proppen. Het gaat van ontroerende biopic naar satirische komedie naar misdaaddrama. De personages gedijen in al deze settings prima en ze trekken er ook een gepaste outfit bij aan. Zoals Leto's personage Paolo Gucci benadrukt: 'It's chic!'. Af en toe schuift de cinematograaf een filtertje voor de lens en wanen we ons bijna in een Bertolli-reclame. De film schuurt nu en dan tegen het karikaturale aan, maar is zich daar absoluut bewust van. Het zijn dan ook heftige types waarmee we te maken krijgen, daar mag best een beetje de spot mee worden gedreven. Al is de keuze om iedereen met een Italiaans accent Engels te laten spreken een opmerkelijke: alle acteurs pakken dat volledig op hun eigen manier aan en af en toe verdwijnt de Italiaanse twist volledig, om in de volgende zin houterig terug te keren.

House of Gucci is een eclectische bende en dat is overduidelijk zo bedoeld. Een chaotisch familie-imperium met zo'n verhaal verdient precies deze verfilming. Het is groots en meeslepend en er valt ook nog wat te lachen. Het verhaal had op een veel efficiëntere wijze naar het witte doek gebracht kunnen worden, maar ik had deze ruim 2,5 uur voor geen goud willen missen.

3.5 / 5

Trailer 'House of Gucci'

Beeld: Still 'House of Gucci' via Filmdepot / Fabio Lovino / 2021 Metro Goldwyn Meyer Pictures

  Volg ons op Google Nieuws

Deel dit artikel

Meer over:

Bioscoop Films RecensiesHouse of Gucci (2021)

Meer recensies

Meer recensies

🔥Meest gelezen

Meer populaire artikelen

Reacties


Meer recensies


Nog meer recensies