Recensie 'The Power of the Dog'

Wie niet sterk is, moet het zien te worden

Recensie 'The Power of the Dog'

Regisseur Jane Campion neemt ons mee naar het ruige Montana van 1925, waar precies 25 jaar geleden de broers Phil (Benedict Cumberbatch) en George (Jesse Plemons) de ranch overnamen van hun ouders. Hoewel de broers elkaars tegenpolen zijn qua karakter, is er een hechte band of misschien meer, zoals Phil zegt, een Romulus en Remus relatie. Als George trouwt met Rose (Kirsten Dunst), vreest Phil dat hij in de steek gelaten wordt. Hij ziet Rose en haar zonderlinge zoon Peter (Kodi Smit-McPhee) liever gaan dan komen.

De kracht van karakters

Phil had graag een echte cowboy van de vorige eeuw willen zijn, een mannelijk figuur, die zijn cowhands imponeert door zijn kracht, vaardigheden en intelligentie. George daarentegen, wil een cowboy van de toekomst zijn, een aimabele zakenman, strak in het pak, die goed kan organiseren en in Rose ziet hij de keurige vrouw die hem kan helpen zijn status te verhogen. Hij heeft er geen moeite mee haar verlegen, introverte zoon Peter op de koop toe te nemen. Phil evenwel, ziet Rose en haar zoon als een bedreiging voor de band die hij met zijn broer heeft. Daarbij komt nog dat Peters gebrek aan mannelijkheid en zijn klungelige overkomen voor hem een doorn in het oog zijn. In het geniep intimideert hij Rose en drijft hij haar tot wanhoop. Ook Peter behandelt hij in eerste instantie kleinerend, totdat hij zich realiseert dat hij Peter kan gebruiken om iedereen te laten zien dat hij de jongen kan veranderen in een heuse stoere man. Hij werpt zich op als de nieuwe Bronco Henry, een overleden vriend die hij nog steeds bewondert en die hem ooit maakte tot de stoere en slimme cowboy die hij nu is. Wordt deze verandering in houding van Phil gedreven door het feit dat hij toch iets van zichzelf herkent in Peter en zo ja, hoe goed doorziet hij Peter die er alles voor over heeft om zijn moeder gelukkig te zien?

De kracht van de cinematografie

De film kan in het begin wellicht ervaren worden als een traag en voorspelbaar portret over het leven van twee broers. De enorme, eenzame ranch en de stroeve verhoudingen tussen de hoofdrolspelers doen in eerste instantie denken aan de film Giant (1956), maar het plot wijkt aanzienlijk af. The Power of the Dog (2021) is meer sfeer en karakter gedreven dan gefocust op het script. De acteurs zijn allen opvallend realistisch in hun rol en het timbre van de film wordt op de juiste momenten ondersteund door melancholische muziek die perfect past bij de sombere setting. De cinematografie in combinatie met het ontwerp van de set nadert perfectie, mede door de shots waarin de hoofdpersoon niet altijd centraal staat, maar wel op subtiele wijze de aandacht van de kijker trekt. Er blijven zonder twijfel vragen onbeantwoord. Onduidelijk is bijvoorbeeld wat de ouders van de broers toevoegen, maar belangrijker is dat er voor de oplettende kijker tal van fijnzinnige aanwijzingen zijn, zoals een enkele beweging of uiting, die pas aan het einde samenkomen tot een onverwachte ontknoping van het verhaal.

The Power of the Dog is een ingetogen film en heeft, los van de uitstraling, niet het typische DNA van een western. Wat het wel is, is een visueel spektakel: werkelijk elk beeld kan als ansichtkaart gepresenteerd worden.

4 / 5

The Power of the Dog is nu te zien op:

Netflix

Trailer 'The Power of the Dog'

Beeld: Still 'The Power of the Dog' via Netflix / Kirsty Griffin

Deel dit artikel

Meer over:

Films Video on demand Netflix Recensies Netflix-tips VOD-tipsThe Power of the Dog (2021)

Meer recensies

Meer recensies

🔥 Meest gelezen

Meer populaire artikelen

Reacties


Meer film- en serienieuws

Nog meer nieuws