Recensie 'Elvis'

Luhrmann op zijn best

Recensie 'Elvis'

De King of Rock and Roll, Elvis Presley, wie kent hem niet als de zanger die aan het begin van zijn carrière in de jaren 50 in de Verenigde Staten steevast zorgde voor ophef tijdens zijn optredens vanwege zijn lenige en wilde heupbewegingen en zo de Rock en Roll muziek onder jongeren razend populair maakte. Elvis (2022) is onmiskenbaar een film van blockbuster-regisseur Baz Luhrmann.

Wie Luhrmanns Moulin Rouge! (2001) gezien heeft zal niet alleen enkele castleden herkennen, maar beslist ook zijn typische stijl. Luhrmann entertaint als geen ander, neemt je op hoog tempo, vol energie, mee door het leven van The King en geeft je nooit de kans om weg te dutten. We zien Presley (Austin Butler) zoals we hem leerden kennen, een echte 'family man', gelovig, gul, met een innemend karakter en een nimmer falende dijk van een stem. Ook maken we kennis met de verteller, Presleys Nederlandse manager Colonel Tom Parker (Tom Hanks) die af en toe Duits klinkt, af en toe als een slechterik uit een tekenfilm en dan weer precies als Hanks. Net zoals in het werkelijke leven blijft de Colonel in de film een vaag en ongrijpbaar figuur. Hij wordt deels afgespiegeld als iemand die het goed voorheeft met Presley en deels als slimme zakenman die voornamelijk uit is op eigen gewin en Presley financieel draineert, maar hij is en blijft de man die voor Presley kansen zag en greep. Het publiek wordt geprikkeld na te denken over de vraag wat geleid heeft tot de dood van Elvis en anderen zoals hij: drugs, stress, uitbuiting van managers of is het zoals de Colonel oppert de liefde die zij voelen voor hun naasten en het publiek? Of ligt het nog dieper?

Een visueel feest

De editing is buitengewoon spectaculair met extreme zoom-ins en tollende overgangen, de camera lijkt wel gemonteerd op een achtbaan. Een bombastische set met indrukwekkende kleding kan natuurlijk niet uitblijven. Exorbitante elementen, kenmerkend voor Presleys optredens, worden dankbaar nog eens aangezet in de stijl van Luhrmann. Hij rekende hiervoor, als vanouds, op zijn vrouw Catherine Martin die inmiddels al vier Oscaroverwinningen op haar naam heeft staan en opnieuw niet teleurstelt.

Hoewel de stem en de soepele bewegingen van Presley lastig te evenaren zijn, zet Butler met overtuiging zijn beste beentje voor. Hij heeft zich, tot genoegen van Presley-fans, tot in de puntjes verdiept in de zo herkenbare bewegingen van de ster. Een film over deze King zonder muziek heeft weinig gewicht en dus zette Luhrmann en zijn team alle zeilen bij. Op stilistisch en thematisch passende wijze wordt muziek van toen tot nu, van Presley en anderen, gemixt met vloeiende geluidsovergangen zonder dat het leidt tot kakofonie.

Een wervelende ervaring

Net als met alle biopics zullen voor de echte fans voornamelijk de onnauwkeurigheden ten opzichte van Presleys stem, postuur en zijn, voor zover bekende, levensloop opvallen. Bovendien zal Elvis voor die-hard fans geen nieuwe details uit Presleys leven belichten en daarmee misschien voor teleurstelling zorgen. Voor degenen die Presley niet meegemaakt hebben in zijn hoogtijdagen of zich amper over zijn oeuvre hebben gebogen, brengt de film een flitsende kennismaking. Wie maximalisme en alles over de top slecht trekt, kan maar beter ver van deze productie wegblijven. Voor de rest geldt: wie nog geen fan is van Presley, zal het na deze film een beetje worden.

4 / 5

Elvis is nu te zien in 2 bioscopen.

Trailer 'Elvis'

Beeld: Still 'Elvis' via TMDb

  Volg ons op Google Nieuws

Deel dit artikel

Meer over:

Video on demand Films HBO Max RecensiesElvis (2022)

Meer recensies

Meer recensies

🔥 Meest gelezen

Meer populaire artikelen

Reacties


Meer film- en serienieuws

Nog meer nieuws