Recensie 'The Painter and the Thief'

Dubbelportret van zielsverwanten

Recensie 'The Painter and the Thief'
27 juli 2021 om 16:13

Kunstenares Barbora Kysilkova raakt bevriend met Karl 'Bertil' Nordland, de man die twee van haar schilderijen heeft gestolen. Zo, dat is in een notendop de kern van deze film. In de verkenning van menselijk gedrag die volgt staan er twee vragen centraal: wat doen mensen om gezien te worden en te worden gewaardeerd? En waarom helpen we anderen? The Painter and the Thief (2020) is een visuele én emotionele ervaring die de kijker nog lang blijft heugen.

Op de beveiligingscamera's van de Nobel-galerij in Oslo is te zien dat twee mannen twee schilderijen stelen. Een van hen, Karl, wordt opgepakt en tijdens de rechtszaak spreekt Barbora hem aan waarbij ze voorstelt een portret van hem te schilderen. Natuurlijk ontstaat er een vriendschap tussen de kunstenares en de dief. Deze film begon als documentaire, maar toen Karl voor het eerst het portret zag dat Barbora van hem had geschilderd besloot regisseur Benjamin Ree om verder te filmen, niet wetende hoe het verhaal zich zou ontvouwen.

Herkenning en verbondenheid

De levens van Barbora en Karl lijken in eerste instantie verschillend: Karl is drugsverslaafd, heeft acht jaar in de gevangenis gezeten en is duidelijk een man met een bewogen leven. Zijn vele tatoeages weerspiegelen zijn zielenroerselen. Barbora komt uit Tsjechië en is getrouwd met een Noorse man. Øystein Stene waarschuwt Barbora meerdere malen voor haar vriendschap met Karl, maar of dat het beoogde effect heeft? In een eerdere relatie werd Barbora mishandeld, maar ze bleef bij haar vriend omdat ze kon blijven schilderen. Karl en Barbora groeien naar elkaar toe omdat ze delen van zichzelf in de ander menen te herkennen. In beide hoofden ontstaat langzaam een mentaal portret van wie de ander is. Dit alles is intrigerend gefilmd en vormt een palet van emotionele drijfveren en existentiële behoeften.

Interessant is hoe de levens van Karl en Barbora verlopen. Na een zwaar ongeluk leert Karl weer lopen, werkt als timmerman en volgt een opleiding tot verpleger. Hij heeft een vriendin en bouwt zelf een houten huis met een prachtig uitzicht over Oslo. Barbora daarentegen krijgt financiële problemen omdat ze de huur van haar atelier niet langer kan betalen. Omdat ze leeft en werkt van Øysteins salaris komt dit de relatie niet ten goede. Als kijker vraag je je voortdurend af waarom Barbora geen deeltijdbaan neemt waardoor ze niet alleen de Noorse taal oppakt, maar ook meer sociale contacten heeft. Ze stelt immers zelf dat ze veel alleen is.

Creatief kunstwerk

De cinematografie van Kristoffer Kumar en de montage van Robert Stengård vormen een intrigerend geheel. Zo zijn er scènes waarin we bewegende beelden zien van Karl met de stem van Barbora, pratend over wat ze van hem vindt. Andersom is dat ook het geval. Een ander sterk staaltje vormt het gebruik van de muziek van Uno Helmersson: de ene scène (Karl traint om weer te kunnen lopen) wordt met de andere (Barbora die vele afwijzingen ontvangt voor een expositie) verbonden door de muziek door te laten lopen. Barbora's laatste schilderij laat een afbeelding zien van Karl en haarzelf, maar of deze fantasie ooit werkelijkheid wordt…

The Painter and the Thief is een parel van de Noorse film. Wat begon als een fascinerend script is uitgegroeid tot een innemende exploratie van twee mensen die zichzelf proberen te vinden. Een absolute aanrader!

4.5 / 5

The Painter and the Thief is nu te zien op:

Picl (€ 8,50)
Beeld: Still 'The Painter and the Thief' via Filmdepot

  Volg ons op Google Nieuws

Deel dit artikel

Meer over:

Bioscoop Films RecensiesThe Painter and the Thief (2020)

Lees ook:

Meer recensies

Trailer 'The Painter and the Thief'

Reacties


Meer recensies


Nog meer recensies