Recensie 'Afrikaanse Bruid'

Betaalde liefde

Recensie 'Afrikaanse Bruid'
30 augustus 2021 om 14:09

"Je kan je niet voorstellen hoe ik daar leef. Het is een paradijs. Eenmaal in Afrika geweest, ben je verkocht." Aan het woord is de Belgische Gilbert Heijndels, een ex-militair. In de intense en niets ontziende documentaire Afrikaanse Bruid (2020) volgen we de contacten en relaties van Gilbert met zijn vele Afrikaanse vriendinnen: de één is op zoek naar een beter bestaan, de ander is op zoek naar liefde. Dat loopt zelden goed af.

Nou is een documentaire over een Mzungu (westerling) die een relatie aangaat met een Afrikaanse donkere schone niet bepaald bijzonder. Wat deze documentaire bijzonder of beter gezegd 'bijzonder ongemakkelijk' maakt, is de rauwe sfeer waarin vooroordelen, beschuldigingen, individuele belangen en de relatie tussen armoede en rijkdom centraal staan. Gilbert zegt dat hij als militair in Burundi meer dan 30 mensen heeft vermoord. "Hier heb ik jarenlang nachtmerries over gehad. Dat is om gek van te worden." Na Burundi wilde Gilbert niets meer met Afrika te maken hebben, maar een vriend organiseerde reizen naar Kenia en zo begint Gilbert zijn avontuur.

Cultuurverschillen en vooroordelen

Een van de intiemste en tegelijkertijd ook gênante scènes is de ruzie tussen Gilbert en zijn Keniaanse vriendin Hellen. "Je wil niks leren, daarom blijf je primitief." Hellen: "Ik wil dat je ons als mensen behandelt. Gilbert: "Dat is het probleem. Je denkt dat je mens bent, maar je bent een wild dier, een primitieveling." Hellen stelt dat de suïcide van Gilberts vrouw Rita en zijn ervaringen in Burundi ervoor hebben gezorgd dat hij psychologisch in de knel zit. En ze is het zat: de tovenaar die ze heeft geconsulteerd zegt dat ze officieel met hem moet trouwen zodat ze zijn pensioen krijgt, pas dan kan hij dood. Hoe wrang het misschien ook klinkt, tot op zekere hoogte zijn de twee werelden complementair en strategisch: Gilbert heeft een geliefde en Hellen en haar dochtertje krijgen in financieel opzicht een beter bestaan.

Blank = geld = goed leven

Deze recensent heeft in diverse Afrikaanse landen gewerkt en vele relaties tussen westerlingen en Afrikaanse lokale mensen voorbij zien komen. Toen een Engelse mannelijke expat van 58 een vriendin had van achttien en ik aan mijn buurvrouw de vraag stelde wat ze hier van vindt, zei ze over de achttienjarige: "Zo arm ben ik nu ook weer niet. Dit is een vorm van prostitutie, door iedereen geaccepteerd." Gilbert weet dondersgoed dat de vrouwen hem niet zien als een adonis, maar een oude westerse man met geld. Hellen is uit beeld, maar niet getreurd: de ogen van Gilbert waren al gericht op andere welwillende dames zoals Lily, Luisa, Beatrice en Maxy. De lijst is lang en constant wordt hetzelfde patroon van ruzie, geldkwesties en beschuldigingen van diefstal herhaald: als kijker voel je tot op zekere hoogte medeleven met deze trieste en vermoeiende episodes.

Het einde van de documentaire lijkt afgeraffeld: de vrouwen beschuldigen elkaar van tovenarij, hekserij en vergiftiging. Deze lokale verklaringen over ziekte, dood, wraak en moraliteitsbesef waren een interessante thema geweest, maar dat was niet de insteek van filmmakers Roy Dames (Foute Vrienden (2010)) en Jos Driessen (Pluk de bloemen niet, 2008-2010). Het duo heeft gekozen voor een observerende filmstijl. Dit levert een rauw portret op van een gemankeerde man die op zoek was naar een bruid.

3.5 / 5
Beeld: Still 'Afrikaanse Bruid' via Filmdepot

  Volg ons op Google Nieuws

Deel dit artikel

Meer over:

Bioscoop Films RecensiesAfrikaanse Bruid (2020)

Lees ook:

Meer recensies

Trailer 'Afrikaanse Bruid'

Reacties


Meer recensies


Nog meer recensies