Recensie 'The Hand of God'

Vertel je verhaal, maar val niet uiteen

Recensie 'The Hand of God'

In The Hand Of God (2021) maken we kennis met de tiener Fabietto Schisa (Filippo Scotti) die in Napels woont met zijn dynamische Italiaanse familie. Fabietto heeft een passie voor voetbal en bewondering voor Diego Maradona die in de tijd waarin dit verhaalt speelt, een contract bij Napoli tekent en naast een wereldheld ook een Napolitaanse held wordt. Het is een semi-autobiografische film van regisseur Paolo Sorrentino die ons door de ogen van Fabietto een beeld van zijn eigen jeugd probeert te geven. The Hand of God werd gekozen als de officiële Oscarinzending voor Italië.

Zoektocht voor Fabietto en kijker

Het is een typische Sorrentino-film waarin de zoektocht van Fabietto naar een richting in zijn leven wordt belicht en zoals het deze regisseur betaamt, hoort daar ook de blootstelling van het vrouwelijk schoon bij. We herkennen in Fabietto de typische tiener die probeert betekenis te ontdekken in de onsamenhangende ervaringen die wij allemaal in het dagelijks leven meemaken. In eerste instantie lijkt het een film over de poëzie van het dagelijks leven met de bijbehorende familieruzies, vreugde en trammelant. Fabietto bekijkt alles, genietend van de zon, op een veilige afstand en maakt een ietwat slome en onwereldse indruk, maar de poëzie wordt abrupt verstoord door tragedie. Vanaf dat moment groeit de tiener langzaam uit tot de protagonist van het verhaal en tegelijkertijd lijkt hij zich op subtiele wijze van alles en iedereen om zich heen, inclusief de kijker, te distantiëren. Het tempo van de film blijft echter ongehaast, zelfs loom en geeft de personages ruim de tijd om emoties te ontwikkelen die langzaam bij de kijker kunnen beklijven. Gedurende het grootste deel van The Hand of God is Fabietto 'zwevende'. Hoewel er invoelbare en herkenbare momenten zijn, komt nooit het moment dat we werkelijk begrijpen wat er in hem omgaat.

Het ideale publiek voor The Hand of God is geduldig en zoekt niet naar spanning of een plotgedreven film, maar is geïnteresseerd in Italiaanse familieverhalen, in Sorrentino's inspiratie of heeft binding met het zuiden van Italië. Voor anderen zullen grote delen van de film monotoon en vlak overkomen; de opbouw van de film bestaat veelal uit een aaneenrijging van scènes die op hetzelfde uitdraaien zonder climax, met als resultaat dat er geen duidelijke verhaallijn te ontdekken is.

Passanten

Op esthetisch gebied is er vermaak uit de film te halen, de charmante beelden van het zomerse Italië weerspiegelen de warmte van de familie Schisa, maar helaas is het verhaal te fragmentarisch en mist het een rode draad. Er worden personages en gebeurtenissen aangedragen die zeer interessant zouden kunnen zijn, maar waarvan achteraf blijkt dat ze nergens aan bijdragen. Hoewel dit misschien wel een goede weerspiegeling van het leven is, wordt de film hierdoor voor de kijker weinig interessant en onnodig langdradig.

De emoties die gepaard gaan met het maken van een persoonlijk verhaal als dit, maakt dat deze verhalen vaak onbekend blijven. Een bijzondere beschouwing is het dus wel, maar de film brengt helaas niets nieuws. Zoals veel films is het een reflectie op het leven en worden we geattendeerd op het feit dat we moeten accepteren dat niet alles gaat zoals gepland en dat het leven wordt bepaald door toeval, maar toch uiteindelijk vaak goed uitkomt, als het ware 'door de hand van God'.

2.5 / 5

The Hand Of God is nu te zien op:

Netflix

Trailer 'The Hand Of God'

Beeld: Still 'The Hand of God' via Netflix / Gianni Fiorito

Deel dit artikel

Meer over:

Films Video on demand Netflix Recensies Netflix-tips VOD-tipsThe Hand Of God (2021)

Meer recensies

Meer recensies

🔥 Meest gelezen

Meer populaire artikelen

Reacties


Meer film- en serienieuws

Nog meer nieuws