Recensie 'Peter von Kant'

Kitscherig portret van een tragische liefde

Recensie 'Peter von Kant'

Peter von Kant is een succesvolle regisseur die in een prachtige villa samenwoont met zijn assistent Karl. Zijn luxe leventje verloopt kalm, totdat de mooie Amir op het toneel verschijnt. Vanaf dan ontvouwt er zich er een verhaal vol liefde, jaloezie, verdriet en wraak. Peter von Kant (2022) is een hervertelling van een klassiek verhaal en was dit jaar de openingsfilm van de Berlinale.

Het plot van de film is losjes gebaseerd op de klassieke Duitse dramafilm Die Bitteren Tränen der Petra von Kant (1972) van Rainer Werner Fassbinder. In het origineel is de hoofdpersoon een vrouw, Petra, die in een ongelijkwaardige driehoeksrelatie terechtkomt met haar jongere muze en haar dienstmeisje. In de hedendaagse versie van regisseur François Ozon, zijn de drie hoofdpersonages in mannen veranderd. Het iconische personage Sidonie, een extravagante zangeres en actrice en goede vriendin van de beroemde von Kant, is wel hetzelfde gebleven.

Sterren onder elkaar

Hoewel Sidonie (Isabelle Adjani) niet direct betrokken is bij de ingewikkelde liefdesrelaties waar von Kant (Denis Menochet) zich instort, heeft ze wel een drijvende rol in het plot. Zij is degene die Peter aan het praten krijgt over zijn exen, zijn dromen en zijn verliefdheden. Ook introduceert ze hem aan Amir (Khalil Ben Gharbia), een jonge jongen die ze tijdens haar reizen ontmoet heeft. De komst van Amir verandert alles in het leven van Peter en Karl (Stefan Crepon). Plotseling draait alles om dit aanstormende talent: aan al zijn wensen wordt voldaan, hij krijgt de beste rollen en zijn beeltenis hangt overal in het chique appartement aan de muur. Peter is smoorverliefd en leeft in een soort magische bubbel met 'zijn jongen', maar die bubbel spat op een zeker moment natuurlijk uiteen.

Theater, theater!

De manier waarop Ozon het verhaal van Fassbinder heeft herschreven, werkt uitstekend. Het verhaal doet het prima met drie mannen in de hoofdrol, al is het script wel nogal gekunsteld. Zeker in het begin heb je het gevoel dat je eigenlijk naar een enigszins afgezaagd toneelstuk zit te kijken. Dat ligt vooral aan de pauzes tussen de teksten en de manier waarop de acteurs zich door de ruimte bewegen. Er wordt veel heen en weer gelopen en om elkaar heen gedraaid. Dat voelt nogal onnatuurlijk, maar het leidt wel tot mooie composities.

Dat theatrale en kitscherige komt ook terug in het decor, de kostuums en de context. Daar moet je van houden, of je moet er doorheen kunnen kijken. Peter von Kant is een verhaal over liefde en liefdesverdriet, maar gaat eigenlijk nog veel meer over hoe het egoïsme en narcisme van één man de levens van een hoop mensen de vernietiging in help. De persoon die daar het meeste last van heeft, is hij natuurlijk zelf.

De film van Ozon is een van alcohol doordrenkt portret van een passievolle, zelfdestructieve en ondanks alles succesvolle filmmaker. Het is een meeslepend verhaal, maar zou beter tot zijn recht gekomen zijn op een podium, met glanzende rode gordijnen die onder luid applaus van publiek weer dichtschuiven.

3 / 5

Trailer 'Peter von Kant'

Beeld: Still 'Peter von Kant' via Filmdepot

  Volg ons op Google Nieuws

Deel dit artikel

Meer over:

Bioscoop Films RecensiesPeter von Kant (2022)

Meer recensies

Meer recensies

🔥 Meest gelezen

Meer populaire artikelen

Reacties


Meer film- en serienieuws

Nog meer nieuws