Recensie 'Blonde'

De hel op aarde

Recensie 'Blonde'

Hoewel Blonde (2022) duidelijk over Marilyn Monroe gaat, is het toch geen biopic. Als je dus een waarheidsgetrouw verhaal over haar leven wil zien, kun je deze misschien beter overslaan. Maar als je openstaat voor een uitdagende en cinematografisch knappe film, dan moet je even blijven lezen.

Fictief verhaal

De Nieuw-Zeelandse regisseur Andrew Dominik, die doorbrak met de film Chopper (2000), baseert zich voor deze film op de fictieve roman Blonde van Joyce Carol Oates. Zij schreef een boek gebaseerd op het leven van Monroe maar verzon er hele verhaallijnen en gebeurtenissen bij, die het verhaal plaatst in een setting van het vrouwonvriendelijke Hollywood. Want in de kern is dat waar het verhaal om draait: een Hollywood dat bestaat uit machtsmisbruik en seksisme. En dan praten we over de jaren 50. Wat dat betreft is er tot een paar jaar geleden niet veel veranderd in Hollywood. Je hoeft alleen maar even de naam Harvey Weinstein te noemen en iedereen weet waar het over gaat.

Sekssymbool

Al in de proloog zien we een jonge Norma Jean Baker die door haar psychotische moeder stelselmatig wordt mishandeld en vernederd en die in een weerzinwekkende scène door haar eigen moeder bijna in bad wordt verdronken. Haar vader heeft ze nooit gekend maar ze verlangt haar hele leven wel naar contact met hem. Als je jonge leven zo begint, dan verwacht je eigenlijk dat er niet veel terecht komt van het leven van Norma Jean. Niets is minder waar, Norma Jean wordt Marilyn Monroe, het sekssymbool en de actrice. Ze wordt groot in Hollywood en valt van de ene relatie in de andere. Alle verhoudingen in de film zijn wel degelijk gebaseerd op die van Monroe. Met Joe DiMaggio, Arthur Miller en zelfs de president van Amerika, John F. Kennedy. En dat levert wel een heel merkwaardige scène op waarin enig lef de regisseur niet ontzegd kan worden.

Blonde is geen rechttoe rechtaan film. De stijl is creatief en soms bevreemdend en dat zit hem deels in de montage. Dominik gebruikt voor zijn film het oude 4:3 beeldformaat. Je zou kunnen zeggen dat de film fragmentarisch is maar door de stijl en montage is dat het niet. Sterker nog, de film wordt naarmate die langer duurt, alleen maar beter.

Grandioze hoofdrol

En dan hebben we het nog niet eens gehad over de grandioze hoofdrol van de Cubaanse Ana de Armas die de rol van de Monroe met verve en toewijding speelt. Zij schittert werkelijk in elke scène en wat doet ze dat goed. Controverse vooraf was er genoeg: waarom moest de Cubaanse brunette de meest sexy blondine van Hollywood spelen? Het Engels is niet eens haar moedertaal. Alle zuurpruimen ten spijt: de Spaanse tongval is nauwelijks hoorbaar en ze is geloofwaardig in elke scène. Daarbij lijkt De Armas ook nog eens verrassend veel op Monroe. Zonder dat ze haar imiteert.

De boodschap van Dominik is duidelijk: Norma Jean had een hekel aan Marilyn Monroe. Ze verafschuwde Hollywood en ze verloor steeds meer de grip op de werkelijkheid. Dat resulteerde in jarenlang medicijngebruik totdat een mix van medicijnen haar fataal werd. Monroe werd slechts 36 jaar oud. Blonde is een parel van een film. Misschien niet voor iedereen. Maar eigenlijk mag je hem niet missen.

4.5 / 5

Blonde is nu te zien op:

Netflix

Trailer 'Blonde'

Beeld: Still 'Blonde' via TMDb

Deel dit artikel

Meer over:

Video on demand Films Netflix RecensiesBlonde (2022)

Meer recensies

Meer recensies

🔥 Meest gelezen

Meer populaire artikelen

Reacties


Meer film- en serienieuws

Nog meer nieuws