Recensie 'West Side Story'

Een klassieker in een nieuw jasje

Recensie 'West Side Story'

Een verwoede strijd in de straten van Manhattan tussen de Pools-Amerikaanse Jets en de Puerto Ricaanse Sharks, het moderne Romeo & Julia-verhaal en de denderende muziek, dans en het onweerstaanbare vingerknippen. We hebben het hier natuurlijk over West Side Story (2021), de iconische musical die nu door Steven Spielberg opnieuw naar het witte doek wordt gebracht.

Een remake van een klassieker; je moet je er maar aan durven wagen. Spielberg deinst er niet van terug. Een uitdagende klus en hij weet hem overtuigend te klaren. Op sommige vlakken is de nieuwe film misschien wel beter dan z'n origineel: de choreografieën zijn strakker, de cinematografie is groots, poëtisch en kleurrijk en het verhaal neemt zijn personages serieuzer.

De film opent met een lang shot op een grauwe werkplaats waar kort daarvoor nog allemaal woningen stonden. De sloop van de wijk is een cruciaal thema in het verhaal en geeft het conflict tussen de Jets en de Sharks een extra lading. Beide groepen worden langzaam weggejaagd uit hun vertrouwde omgeving om plaats te maken voor duurdere appartementen die ze nooit zullen kunnen betalen. Verzet heeft weinig zin, en dus richten ze hun frustraties en woede maar tegen elkaar.

Maria steelt de show

Tony en Maria worden gespeeld door Ansel Elgort (Baby Driver (2017), The Fault in Our Stars (2014)) en Rachel Zegler. Zegler maakt in de musical haar debuut en doet dat op bijzonder indrukwekkende wijze. Haar innemende personage draagt eigenlijk de hele film. Tegenspeler Elgort hoeft nog maar weinig te doen behalve verliefd naar haar staren, net als wij allemaal in de bioscoop. Hun tumultueuze relatie gaat razendsnel en is niet altijd even overtuigend, waardoor de film af en toe een beetje zijn meeslepende ritme verliest.

De rest van de cast is een stuk diverser dan het origineel. In de musical uit 1957 en de film uit 1961 werden de personages uit Puerto Rico namelijk grotendeels gespeeld door witte acteurs die geschminkt werden om zo, volgens het gedachtegoed van die tijd, meer in hun rol te passen. Dat gebruik van brownface werd al jaren gehekeld en veel mensen snappen niet hoe het kan dat dat problematische aspect van de film niet vaker aangekaart is. Het was aan Spielberg om dat beter aan te pakken, en zo geschiedde. De film besteedt ook meer aandacht voor de Puerto Ricaanse identiteit in het algemeen: de vlaggen wapperen trots en bijna de helft van de film is Spaans gesproken.

Tijdloze teksten

Dit alles speelt zich af op de muziek van Leonard Bernstein, met de onweerstaanbare teksten van Stephen Sondheim. Die laatste overleed vorige week op 91-jarige leeftijd en het verschijnen van de film is de ultieme ode aan zijn talent en nalatenschap. Het grootste deel van de songteksten is amper verouderd en de begeleidende melodieën zijn aanstekelijk en herkenbaar. Spielberg gooide de volgorde en setting van een aantal nummers wel een beetje door elkaar, maar dat komt het plot van de nieuwe film ten goede.

De nieuwe West Side Story is ongeveer net zo lang als het origineel, ruim twee en een half uur, en de spanningsboog stort ook op hetzelfde moment een beetje in. De kleurrijke kostuums, de strakke choreografieën en de herkenbare muziek houden je echter prima bij de les. De personages zijn echt, het verhaal is oprecht, heeft een boodschap en zit bovendien vol humor.

4 / 5

Trailer 'West Side Story'

Beeld: Still 'West Side Story' via Filmdepot

  Volg ons op Google Nieuws

Deel dit artikel

Meer over:

Bioscoop Films RecensiesWest Side Story (2021)

Meer recensies

Meer recensies

🔥Meest gelezen

Meer populaire artikelen

Reacties


Meer recensies


Nog meer recensies