Recensie 'Eyimofe'

Dromen van andere levens

Recensie 'Eyimofe'

In een bedompte machinekamer van een papierfabriek in Lagos doet een ijverige elektricien zijn best om iets te repareren in een rommelige, provisorische stoppenkast. De kabels zijn verouderd en de oplossing is vaak een stukje tape, en dan kunnen de machines die de politieke pamfletten drukken weer gaan draaien. Het is saai werk, zonder veel uitdaging, dat doet verlangen naar een ander leven.

De elektricien is Mofe, een man van middelbare leeftijd die droomt van een beter bestaan. Die droom deelt hij met een jonge vrouw die samen met haar zwangere zusje ook in de chaotische miljoenenstad woont. Beiden denken na over hoe ze hun huidige bestaan achter zich kunnen laten en maken aanstalten om te vertrekken richting het noorden. Maar het echte weggaan, dat blijft uit.

Kijken naar mensen

De twee zijn om verschillende redenen gebonden aan de plek waar ze al hun hele leven doorbrengen. Familieperikelen, eeuwigdurende onderlinge conflicten, oude en nieuwe liefdes, geboorte en dood komen nooit op een moment dat het goed uitkomt. Zulke zaken spoelen gewoon over je heen, hoe graag je ook zou zien dat het anders was. Dramafilm Eyimofe (2020) neemt ons als toeschouwer op sleeptouw in de verhalen van twee heel verschillende mensen en laat ons zelf uitvogelen wat er gebeurt. We komen in de film terecht in een doolhof van bureaucratie na het overlijden van een geliefde, verstrikte elektriciteitsdraden, onduidelijke arbeidsomstandigheden, moeilijkheden in het ziekenhuis en een gedeeld, aanhoudend verlangen om te vertrekken en Lagos voorgoed achter zich te laten.

Ode aan Lagos

Maar hoe langer en beter je kijkt, hoe meer charme de stad van onze hoofdpersonen krijgt. Lagos is bruisend, kleurrijk en veelzijdig, ziet er in ieder shot net een beetje anders uit en lijkt ondanks de moeilijkheden ook eindeloos veel mogelijkheden te bieden. De film werd gemaakt door de Nigeriaanse tweelingbroers Arie en Chuko Esiri. Ze schoten de film op 16mm op maar liefst 48 verschillende locaties, verspreid door hun hoofdstad. Hun stijl is eenvoudig en observerend en doet denken aan documentairetechnieken, met af en toe een vleugje homevideo, en brengt de diversiteit van de stad goed in beeld.

Laag tempo

In hun verhaal geven de Esiri-broers maar weinig context en uitleg, waardoor ze hun publiek af en toe een beetje laten zwemmen. Dat lossen ze op met sterke, veelzeggende beelden en goed geschreven dialogen. Het zorgt ervoor Eyimofe redelijk lang boeiend blijft, ondanks het feit dat het plot traag op gang komt en er eigenlijk maar weinig gebeurt in de film. Maar na enige tijd begint de spanningsboog een beetje af te brokkelen. Het verhaal was waarschijnlijk beter uit de verf gekomen als het twintig minuten korter was geweest.

Eyimofe gaat over verlangen, over je thuis voelen en over de last en liefde van familie en hoe alles altijd maar verdergaat. Dat alles wordt ons voorgeschoteld zonder opsmuk of sentiment, en toch weet de film haar kijkers te ontroeren.

3.5 / 5

Eyimofe is nu te zien op:

Picl

Trailer 'Eyimofe'

Beeld: Still 'Eyimofe' via Filmdepot

  Volg ons op Google Nieuws

Deel dit artikel

Meer over:

Bioscoop Films RecensiesEyimofe (2020)

Meer recensies

Meer recensies

🔥 Meest gelezen

Meer populaire artikelen

Reacties


Meer film- en serienieuws

Nog meer nieuws