Recensie 'Boiling Point'

Snelkookpan vol opgekropte emoties en adembenemende alledaagsheid

Recensie 'Boiling Point'

Wie ooit in de horeca heeft gewerkt, weet dat het alles behalve een kalmerende baan is. Vooral de restaurantkeuken is een veeleisende, hiërarchische en uitputtende werkplek waarin veel mensen het niet langer dan een paar jaar volhouden. In Boiling Point (2021) wordt het al knap lastig om het negentig zenuwslopende minuten uit te houden.

Spektakel in één take

De nieuwe film van Philip Barantini speelt zich af in het restaurant van chefkok Andy Jones, die gespeeld wordt door Stephen Graham. We volgen hem en zijn collega's vanaf een half uur vóór openingstijd van een bijzonder bedrijvige avond en worden vanaf dat moment meegezogen in het razendsnelle, paniekerige improvisatietheater van een horecazaak onder druk. Barantini en zijn team maakten voor Boiling Point de keuze om de hele film in één lange take vast te leggen, een behoorlijk indrukwekkende prestatie. Het resultaat van die keuze is dat je als kijker geen seconde écht ontspannen zit te kijken, omdat je continu wordt meegesleurd in alle […] wendingen.

Stroeve maar rappe samenwerking

Het verhaal draait om chef Andy, maar we volgen alle personages, die stuk voor stuk uitstekend gecast zijn. De karakters die ze spelen zijn uiteenlopend en eigenzinnig en ze vormen samen een overtuigend restaurantteam. Zo is er de gestresste souschef die alle rommel van Andy achter hem op probeert te ruimen, de zenuwachtige nieuwe Franse assistente die doodsbang is om fouten te maken, de agressieve kerel achter de gril, de ambitieuze jonge patissier en de afwasser die gerust twee uur te laat komt aanzetten en laconiek reageert op het gepaste gemopper. Ook de stenge floormanager, haar hardwerkende team van serveersters en een aantal gasten pakken af en toe de spotlight. Het bonte gezelschap functioneert, al is het af en toe met vierkante wielen, als een toegewijd team om deze uitdagende avond tot een goed einde te brengen.

Emoties onder hoge druk

Dat laatste wordt ze allesbehalve makkelijk gemaakt. Het restaurant lijkt deze specifieke avond vol te zitten met louter vreselijke gasten: influencers die zichzelf ontzettend belangrijk vinden, een groep meiden die eigenlijk alleen maar dronken wil worden, mensen die niks lusten, zelfbenoemde wijnkenners die zich asociaal opstellen en gasten met ingewikkelde allergieën. Vrijwel iedereen op de vloer is ontzettend gestresst en voelt zich eigenlijk vreselijk, maar verbergt dat zorgvuldig voor de anderen. Niemand stelt zich kwetsbaar op: al hun frustraties worden geuit in woede. Iedereen is continu kwaad op elkaar, maar zegt daarna wel heel vaak sorry.

Boiling Point is daarmee bepaald geen visitekaartje voor de restaurantkeuken. Of misschien juist wel, want het is wel behoorlijk realistisch. De hele cast acteert voortreffelijk: de stress van de hoofdpersonen is voelbaar door het witte doek. Dat maakt dat de film af en toe doet denken aan Uncut Gems (2019) van de broertjes Safdie. Net als de Safdies biedt Barantini zijn kijkers zeker geen ontspannen kijkervaring: er wordt in anderhalf uur een hele bak adrenaline over je uitgestort en je komt met klotsende oksels de filmzaal uit. Het is een hoop om van bij te komen, maar er valt veel na te genieten.

4 / 5

Boiling Point is nu te zien in 9 bioscopen.

Trailer 'Boiling Point'

Beeld: Still 'Boiling Point' via Filmdepot

  Volg ons op Google Nieuws

Deel dit artikel

Meer over:

Bioscoop Films RecensiesBoiling Point (2021)

Meer recensies

Meer recensies

🔥 Meest gelezen

Meer populaire artikelen

Reacties


Meer film- en serienieuws

Nog meer nieuws